Η 127σέλιδη έκθεση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ ανοίγει μέτωπο με 11 εν ενεργεία βουλευτές. Στο επίκεντρο βρίσκονται καταγγελίες για συστηματικές πολιτικές παρεμβάσεις σε ενισχύσεις και ελέγχους.
Η δεύτερη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ αποκαλύπτει, μέσα από 127 σελίδες διαλόγων, αξιολογήσεων και νομικών συμπερασμάτων, ένα εκτεταμένο πλέγμα πολιτικών παρεμβάσεων στον μηχανισμό αγροτικών επιδοτήσεων. Η έκθεση στηρίζει το αίτημα άρσης ασυλίας 11 εν ενεργεία βουλευτών, ενώ κατονομάζει και πρώην υπουργούς, εστιάζοντας σε κατηγορίες ηθικής αυτουργίας σε απιστία εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ε.Ε., απάτη με υπολογιστή και ψευδή βεβαίωση.
Η βαρύτερη υπόθεση και το εύρος των κατηγοριών
Η πλέον επιβαρυντική υπόθεση αφορά την βουλευτή Τρικάλων Κατερίνα Παπακώστα, στην οποία αποδίδεται κεντρικός ρόλος σε «σχέδιο» αλλοίωσης κτηνιατρικών δεδομένων για κτηνοτρόφο, με τελικό αποτέλεσμα –σύμφωνα με το πόρισμα– ζημία περίπου 142.000 ευρώ σε βάρος κοινοτικών και εθνικών πόρων. Η Εισαγγελία περιγράφει συντονισμένη παρέμβαση σε κτηνιατρική βάση δεδομένων και στη συνέχεια πίεση προς τον τότε πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ Δημήτρη Μελά, ώστε να γίνει αποδεκτή η εικονική διόρθωση και να παρακαμφθούν τα ευρήματα επιτόπιου ελέγχου.
Στο ίδιο πλαίσιο, ο Κώστας Σκρέκας εμφανίζεται –μέσα από sms και τηλεφωνικές κλήσεις– να ασκεί πιέσεις υπέρ παραγωγού του οποίου η αίτηση είχε απορριφθεί λόγω έλλειψης πιστοποιημένου σπόρου, με την Εισαγγελία να μιλά για ζημία 87.780,55 ευρώ. Για τον Δημήτρη Βαρτζόπουλο, κρίσιμο στοιχείο θεωρείται το sms «οτιδήποτε έγγραφα χρειαστούν στην διάθεσή σας», που κατά την Εισαγγελία υποδηλώνει γνώση παράτυπου φακέλου και αίτημα εξωθεσμικής τακτοποίησης.
Πολιτική διαμεσολάβηση ή ποινικά κολάσιμη πίεση;
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι περιπτώσεις όπου η εμπλοκή των βουλευτών προκύπτει κυρίως από συνεργάτες ή τρίτα πρόσωπα. Για τους Νότη Μηταράκη και Γιάννη Κεφαλογιάννη, η Εισαγγελία περιγράφει μηχανισμό πολιτικής μεσολάβησης για «διάσωση» παραγωγών από επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, συνδέοντας ρητά τις παρεμβάσεις με εκλογική πελατεία. Αντίστοιχα, για τους Μάξιμο Σενετάκη και Θεόφιλο Λεονταρίδη καταγράφεται σειρά πιεστικών τηλεφωνημάτων και μηνυμάτων προς τον Δημήτρη Μελά, με στόχο κατ’ εξαίρεση διευθετήσεις φακέλων και προνομιακή μεταχείριση συγκεκριμένων παραγωγών.
Την ίδια στιγμή, νομικοί και πολιτικοί παρατηρητές επισημαίνουν ότι σε αρκετές περιπτώσεις τα αποδιδόμενα περιστατικά προσομοιάζουν σε κλασική πολιτική διαμεσολάβηση για αιτήματα πολιτών, χωρίς σαφή απόδειξη ουσιαστικής ζημίας ή προσωπικού οφέλους. Η τελική γραμμή ανάμεσα στην θεσμική εκπροσώπηση και την ποινικά κολάσιμη κατάχρηση επιρροής θα κριθεί από τη Βουλή, η οποία καλείται να αποφασίσει για την άρση ασυλίας, και στη συνέχεια από τα δικαστικά όργανα που θα αξιολογήσουν αν η πελατειακή λογική μετατρέπεται σε οργανωμένη απιστία σε βάρος των ευρωπαϊκών κονδυλίων.
Σχόλιο
: Η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ υπερβαίνει τα επιμέρους πρόσωπα: λειτουργεί ως crash test για το κατά πόσο η ελληνική πολιτική τάξη μπορεί να αποκοπεί από τον ιστορικό πειρασμό της πελατειακής διαχείρισης δημόσιου χρήματος, ιδίως όταν πρόκειται για κοινοτικούς πόρους που πλέον ελέγχονται αυστηρά από υπερεθνικούς θεσμούς.






