Ανοδική πορεία του πρωτογενούς πλεονάσματος και πιθανό νέο πακέτο στήριξης, υπό αυστηρούς ευρωπαϊκούς κανόνες, περιέγραψε ο Κυριάκος Πιερρακάκης. Η κλιμάκωση της ενεργειακής κρίσης και οι εκτιμήσεις του ΔΝΤ διαμορφώνουν το πλαίσιο των αποφάσεων.
Αισθητά καλύτερη από τις αρχικές προβλέψεις διαγράφεται η δημοσιονομική εικόνα της χώρας, σύμφωνα με τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη. Μιλώντας στην ΕΡΤ, στο περιθώριο της εαρινής συνόδου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ουάσιγκτον, εκτίμησε ότι το πρωτογενές πλεόνασμα θα κινηθεί υψηλότερα από τις μέχρι τώρα εκτιμήσεις, αφήνοντας ταυτόχρονα ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων μέτρων στήριξης των πολιτών.
Δημοσιονομικός χώρος υπό την επιτήρηση των Βρυξελλών
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης ξεκαθάρισε ότι ο ενδεχόμενος πρόσθετος δημοσιονομικός χώρος δεν ταυτίζεται αυτόματα με το ύψος του πλεονάσματος, καθώς υπόκειται πλέον στους νέους ευρωπαϊκούς κανόνες δαπανών. Οποιαδήποτε παρέμβαση θα πρέπει να συμφωνηθεί με τις αρμόδιες ευρωπαϊκές αρχές και να είναι συμβατή με το πλαίσιο δημοσιονομικής πειθαρχίας. Υπενθύμισε ότι η κυβερνητική στρατηγική παραμένει σταθερή: τα επιπλέον έσοδα από την ανάπτυξη και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής επιστρέφουν στην κοινωνία, όπως έχει συμβεί τα προηγούμενα χρόνια, αλλά οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν μόνον όταν αποσαφηνιστούν πλήρως τα νέα δημοσιονομικά δεδομένα.
Συντηρητικές προβλέψεις ΔΝΤ και πληθωριστική πίεση
Αναφερόμενος στις προβλέψεις του ΔΝΤ για επιβράδυνση της ανάπτυξης, ο υπουργός σημείωσε ότι το Ταμείο παραδοσιακά υιοθετεί πιο συντηρητικές εκτιμήσεις. Επισήμανε ότι η τάση χαμηλότερης ανάπτυξης και υψηλότερου πληθωρισμού είναι διεθνές φαινόμενο, συνδεδεμένο με τις γεωπολιτικές εντάσεις στα Στενά του Ορμούζ. Ο πληθωρισμός, όπως τόνισε, πλήττει άμεσα το κόστος ζωής των νοικοκυριών, γι’ αυτό και η κυβερνητική πολιτική κινείται αφενός στην ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος μέσω φορολογικών παρεμβάσεων και αφετέρου στη λήψη στοχευμένων μέτρων όπου εντοπίζονται οι μεγαλύτερες πιέσεις.
Ισχυρότερο σημείο εκκίνησης αλλά κίνδυνος μεγάλης ενεργειακής κρίσης
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης υπογράμμισε ότι η ελληνική οικονομία εισέρχεται στη νέα φάση αβεβαιότητας από σαφώς ισχυρότερη αφετηρία: υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, διαδοχικά πρωτογενή πλεονάσματα και ταχεία αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους. Αυτή η βελτίωση αποδίδεται στη μείωση της φοροδιαφυγής, την αύξηση των επενδύσεων και την ενίσχυση των εξαγωγών. Ωστόσο, προειδοποίησε ότι η εξελισσόμενη ενεργειακή κρίση μπορεί, σύμφωνα με στοιχεία της Διεθνούς Υπηρεσίας Ενέργειας, να εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες των τελευταίων δεκαετιών, εάν δεν αποκατασταθεί άμεσα η ροή από τα Στενά του Ορμούζ.
Ήδη, όπως ανέφερε, οι απώλειες στην προσφορά πετρελαίου εκτιμώνται σε περίπου 13 εκατ. βαρέλια ημερησίως, επίπεδα υψηλότερα από τις κρίσεις της δεκαετίας του 1970, ενώ στο φυσικό αέριο η ετήσια μείωση μπορεί να φθάσει τα 110 BCM. Περίπου 80 ενεργειακές εγκαταστάσεις στη Μέση Ανατολή έχουν επηρεαστεί, εκ των οποίων οι 30 έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές.
Ευρωπαϊκή απάντηση με στοχευμένα και προσωρινά μέτρα
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η ελληνική κυβέρνηση και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, αξιολογώντας διαρκώς τις επιπτώσεις στο κόστος ζωής και προσαρμόζοντας την αντίδρασή τους. Σε επίπεδο Ε.Ε., το πλαίσιο παρεμβάσεων βασίζεται στην εμπειρία του 2022, με έμφαση σε στοχευμένα, προσωρινά και δημοσιονομικά συνεπή μέτρα, εναρμονισμένα με τη νομισματική πολιτική της ΕΚΤ. Κεντρικός στόχος, όπως τόνισε ο υπουργός, είναι να στηριχθούν τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η δημοσιονομική σταθερότητα, αξιοποιώντας την ισχυρότερη βάση και τη μεγαλύτερη ευελιξία που διαθέτει πλέον η χώρα.
Σχόλιο
: Η παρέμβαση Πιερρακάκη προετοιμάζει το έδαφος για ένα περιορισμένο, αυστηρά στοχευμένο πακέτο στήριξης, εφόσον το επιτρέψουν οι ευρωπαϊκοί κανόνες και η ένταση της ενεργειακής κρίσης. Η κυβέρνηση επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει την καλύτερη δημοσιονομική θέση της χώρας, αποφεύγοντας ωστόσο κινήσεις που θα μπορούσαν να αναζωπυρώσουν ανησυχίες για τη βιωσιμότητα του χρέους ή να τη φέρουν σε σύγκρουση με τις Βρυξέλλες.






