Ο Αλέξης Τσίπρας επιταχύνει τις διαδικασίες ίδρυσης νέου κόμματος, με το βλέμμα στον κεντροαριστερό χώρο και τον ανταγωνισμό με το ΠΑΣΟΚ. Το παρασκήνιο, οι συσχετισμοί με ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά και ο ρόλος Πολάκη αναδιατάσσουν το τοπίο της αντιπολίτευσης.
Σε τροχιά τελικών αποφάσεων για την ίδρυση του νέου πολιτικού του φορέα βρίσκεται ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος με άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» διαμηνύει ότι «ζυγώνει η ώρα» για τα επόμενα βήματά του. Μιλά για μια «νέα και ισχυρή κυβερνώσα Αριστερά, προγραμματικά συμπαγή και ριζικά ανανεωμένη», την οποία προβάλλει ως εναλλακτική απέναντι στην κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη.
Ο χρονισμός της εξαγγελίας και ο φόβος ΠΑΣΟΚ
Παρότι ο αρχικός σχεδιασμός τοποθετούσε την επίσημη ανακοίνωση για τον Σεπτέμβριο, οι πληροφορίες συγκλίνουν ότι η ίδρυση του κόμματος μπορεί να επισπευσθεί μέσα στις επόμενες εβδομάδες. Στο επιτελείο της οδού Αμαλίας σταθμίζουν αφενός την κοινωνική πίεση από μια εκλογική βάση που δείχνει σημάδια κόπωσης, αφετέρου τις κινήσεις των άλλων παικτών στον χώρο της κεντροαριστεράς.
Η προαναγγελία αυτόνομου εγχειρήματος από τη Μαρία Καρυστιανού και κυρίως η ενίσχυση του ΠΑΣΟΚ μέσα από τις διαδικασίες του πρόσφατου συνεδρίου λειτουργούν ως καταλύτες. Στην Κουμουνδούρου και τη Νέα Αριστερά επικρατεί έντονη νευρικότητα, καθώς ένα πιθανό ανοδικό κύμα του ΠΑΣΟΚ στις επόμενες δημοσκοπήσεις, μετά και την προ ημερησίας συζήτηση για το Κράτος Δικαίου, θα μπορούσε να παγιώσει νέους συσχετισμούς στον προοδευτικό χώρο.
Το «κάστινγκ» στελεχών και οι τριβές
Κρίσιμο ζήτημα για τον Τσίπρα είναι η στελέχωση του νέου φορέα. Ο στενός πυρήνας συνεργατών του –μεταξύ άλλων οι Βαγγέλης Καλπαδάκης, Μιχάλης Καλογήρου, Γρηγόρης Θεοδωράκης, Γιώργος Χουλιαράκης, Ανδρέας Μπούσιος και η Θεώνη Κουφονικολάκου– θεωρείται δεδομένος. Ωστόσο, οι ισορροπίες μεταξύ παλιών και νέων στελεχών, καθώς και η σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και τη Νέα Αριστερά, παραμένουν ανοιχτές πληγές.
Η παρουσίαση της «Ιθάκης» στο Παλλάς δεν έχει ξεχαστεί πλήρως στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, παρά τις πρόσφατες επαναπροσεγγίσεις. Παράλληλα, «πρωτοβουλίες αυτοργάνωσης» ανά την Ελλάδα επιχειρούν να προεξοφλήσουν τη γένεση του νέου φορέα, με στόχο να τροφοδοτήσουν τα μελλοντικά ψηφοδέλτια. Στο παρασκήνιο, αρκετά στελέχη ελπίζουν ότι «στο τέλος θα πάμε όλοι μαζί με κάποιον τρόπο», δείχνοντας προς ένα σενάριο συνύπαρξης αντί μετωπικής ρήξης.
Ιδεολογικό στίγμα και ο ρόλος Πολάκη
Πρόσθετη δυσκολία συνιστά το θολό –κατά ορισμένους– ιδεολογικό στίγμα του εγχειρήματος. Η πρόσφατη αποστροφή Τσίπρα ότι «τις τράπεζες έπρεπε να τις κλείσουμε εμείς, την επόμενη ημέρα των εκλογών» ερμηνεύτηκε από μερίδα στελεχών ως «ματαίωση της κεντρώας στροφής», με σαφή σήματα επαναπροσέγγισης πιο ριζοσπαστικών ακροατηρίων.
Αίσθηση προκάλεσε και η θέση του ότι «δεν υπάρχει αντίπαλος» της κυβέρνησης, διατύπωση που ήρθε σε χρονική σύμπτωση με την παραίτηση του υφυπουργού Μακάριου Λαζαρίδη και τα συντονισμένα πυρά ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και Νέας Αριστεράς. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εκτιμούν ότι η πραγματικότητα έχει ήδη διαψεύσει αυτή την εικόνα, με τον Παύλο Πολάκη να εμφανίζεται εσωκομματικά ενισχυμένος, καθώς μίλησε για «νίκη» επί της κυβέρνησης στο συγκεκριμένο μέτωπο.
Στο φόντο όλων αυτών, το νέο κόμμα Τσίπρα δεν θα κριθεί μόνο από το πότε θα ανακοινωθεί, αλλά κυρίως από το αν θα καταφέρει να διαμορφώσει πειστικό αφήγημα διακυβέρνησης, χωρίς να εγκλωβιστεί σε προσωπικές διαδρομές και παλιές εσωκομματικές ρεβάνς.
Σχόλιο 
: Η ίδρυση του κόμματος Τσίπρα δεν είναι απλώς προσωπικό comeback, αλλά δοκιμασία για ολόκληρη την αρχιτεκτονική της κεντροαριστεράς. Αν δεν αποσαφηνίσει γρήγορα ιδεολογικό στίγμα, συμμαχίες και κοινωνικά ακροατήρια, κινδυνεύει να λειτουργήσει ως ακόμη ένας πόλος κατακερματισμού, ευνοώντας τελικά την κυβερνητική σταθερότητα αντί να τη διαβρώσει.
#Τσίπρας #ΠΑΣΟΚ #ΣΥΡΙΖΑ #Πολάκης
