Πολύ πριν ανοίξει επίσημα η κούρσα για τον Λευκό Οίκο το 2028, στους Δημοκρατικούς φουντώνει ήδη η αγωνία για το ποιος μπορεί πραγματικά να κερδίσει τον Ντόναλντ Τραμπ. Στο επίκεντρο βρίσκεται το δίλημμα ανάμεσα στη διεύρυνση της εκπροσώπησης και στον ψυχρό υπολογισμό της εκλογικής «ασφάλειας».
Η συζήτηση για το ποιος είναι πραγματικά «εκλόγιμος» το 2028 έχει ξεκινήσει πρόωρα στο στρατόπεδο των Δημοκρατικών, με φόντο την ήττα της Καμάλα Χάρις από τον Ντόναλντ Τραμπ το 2024. Στο ετήσιο συνέδριο του National Action Network (NAN) στη Νέα Υόρκη, μια κατ’ εξοχήν πλατφόρμα για τους Αφροαμερικανούς ψηφοφόρους, οι παρευρισκόμενοι εξέφρασαν ταυτόχρονα ενθουσιασμό και βαθιά αμφιβολία για το αν η αμερικανική κοινωνία είναι έτοιμη να εκλέξει ξανά υποψήφιο που δεν είναι λευκός, ετεροφυλόφιλος άνδρας.
Η Καμάλα Χάρις στο επίκεντρο, αλλά και στο στόχαστρο αμφιβολιών
Η Καμάλα Χάρις, πρώτη μαύρη και νοτιοασιατικής καταγωγής γυναίκα αντιπρόεδρος, δέχθηκε θερμή υποδοχή στο συνέδριο, με συνθήματα «run again» να κυριαρχούν στην αίθουσα όταν άφησε να εννοηθεί ότι «το σκέφτεται» να είναι ξανά υποψήφια το 2028. Παρά τον ενθουσιασμό, αρκετοί Αφροαμερικανοί ψηφοφόροι δήλωσαν ανοιχτά πως δεν πιστεύουν ότι η χώρα είναι έτοιμη για μια μαύρη γυναίκα πρόεδρο.
Χαρακτηριστικές ήταν οι τοποθετήσεις γυναικών από τη Νέα Υόρκη και το Νιου Τζέρσεϊ που μίλησαν για «ανδρικό κόσμο» και για κλίμα που δεν ευνοεί μια υποψήφια όπως η Χάρις, ειδικά αν απέναντί της στα εσωκομματικά βρεθεί λευκός άνδρας Δημοκρατικός. Αυτές οι φωνές ενισχύουν την αίσθηση ότι ένα μέρος της βάσης του κόμματος, ακόμη και μεταξύ των μειονοτήτων, προκρίνει την «ασφάλεια» ενός παραδοσιακού προφίλ υποψηφίου.
Η ίδια η Χάρις έχει αναγνωρίσει εμμέσως αυτά τα όρια. Στο βιβλίο της αποκάλυψε ότι το 2024 είχε ως πρώτη επιλογή για αντιπρόεδρο τον Πιτ Μπουτιτζιτζ, αλλά υποχώρησε θεωρώντας πως η χώρα δεν ήταν έτοιμη για συνδυασμό γυναίκας έγχρωμης προέδρου και ανοιχτά ομοφυλόφιλου άνδρα αντιπροέδρου.
Σκιώδης προκριματική και ο διαρκής φόβος της ήττας
Το συνέδριο του NAN λειτούργησε de facto ως άτυπη, πρώιμη προκριματική διαδικασία. Στη Νέα Υόρκη παρέλασαν ο γερουσιαστής της Αριζόνα Ρούμπεν Γκαγιέγκο, ο κυβερνήτης του Μέριλαντ Γουές Μουρ, ο πρώην υπουργός Μεταφορών Πιτ Μπουτιτζιτζ, αλλά και οι κυβερνήτες Τζέι Μπι Πρίτσκερ (Ιλινόι), Τζος Σαπίρο (Πενσιλβάνια) και ο βουλευτής Ρο Κάνα. Κανείς δεν ανακοίνωσε επίσημα υποψηφιότητα, αλλά κανείς δεν την απέκλεισε.
Ο Γκαγιέγκο, που κέρδισε την έδρα της Αριζόνα το 2024 παρότι η πολιτεία χάθηκε για τη Χάρις, προειδοποίησε ότι ο εγκλωβισμός σε στερεότυπα για το «ιδανικό προφίλ» υποψηφίου μπορεί να στερήσει από το κόμμα σημαντικά ταλέντα. Ο Μουρ υπενθύμισε ότι ελάχιστοι προέβλεπαν την εκλογή ενός Αφροαμερικανού χωρίς προηγούμενο αιρετό αξίωμα στη θέση του κυβερνήτη του Μέριλαντ, υπογραμμίζοντας πως «αυτό που μετρά είναι αν το μήνυμά σου συναντά τη στιγμή».
Ο Μπουτιτζιτζ, από την πλευρά του, επιχειρεί να μετατοπίσει τη συζήτηση από την ταυτότητα στα αποτελέσματα, τονίζοντας ότι οι ψηφοφόροι κρίνουν κυρίως τι πιστεύουν ότι θα αλλάξει στη ζωή τους και όχι «κατηγορίες» όπως φύλο, φυλή ή σεξουαλικός προσανατολισμός.
Ταυτότητα, κέντρο και ο φόβος περιθωριοποίησης των μαύρων ψηφοφόρων
Οι συζητήσεις στο NAN ανέδειξαν και μια άλλη ανησυχία: ότι σε περιόδους πολιτικής κρίσης, οι Δημοκρατικοί τείνουν να μετακινούνται προς το «κέντρο», που πολλοί Αφροαμερικανοί θεωρούν πως στην πράξη σημαίνει μετατόπιση προς τα δεξιά. Σε αυτό το πλαίσιο, αρκετοί φοβούνται ότι οι μαύροι ψηφοφόροι και τα αιτήματά τους «πετιούνται στην άκρη» προκειμένου να κερδηθούν μετριοπαθείς ανεξάρτητοι και απογοητευμένοι Ρεπουμπλικάνοι.
Η πρόσφατη προκριματική μάχη για τη Γερουσία στο Τέξας, όπου ένας λευκός άνδρας, ο Τζέιμς Ταλαρίκο, επικράτησε της μαύρης βουλευτού Τζάσμιν Κρόκετ, ενίσχυσε αυτό το αφήγημα. Κάποιοι ψηφοφόροι παραδέχθηκαν ότι, παρότι προτιμούσαν την Κρόκετ, θεώρησαν πως δεν θα μπορούσε να νικήσει έναν λευκό Ρεπουμπλικάνο στις γενικές εκλογές.
Έτσι, πολύ πριν επίσημες ανακοινώσεις, οι Δημοκρατικοί βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα παλιό ερώτημα σε νέα, πιο έντονη μορφή: μπορούν να συνδυάσουν την επιθυμία για πλουραλιστική εκπροσώπηση στην κορυφή της εξουσίας με την αμείλικτη λογική της εκλογικής αριθμητικής απέναντι στον Τραμπ;
Σχόλιο 
: Η πρόωρη εσωστρέφεια των Δημοκρατικών δείχνει πόσο βαθιά έχει τραυματίσει το κόμμα η επιστροφή Τραμπ. Η εμμονή στην «εκλογιμότητα» με όρους ταυτότητας κινδυνεύει να εγκλωβίσει τη στρατηγική τους σε αμυντική λογική, υπονομεύοντας την πολιτική φαντασία και την κινητοποίηση των μειονοτήτων που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της εκλογικής τους βάσης.
#ΗΠΑ #Δημοκρατικοί #Εκλογές2028 #ΚαμάλαΧάρις #ΠιτΜπουτιτζιτζ
