Ο Μάρκο Ρούμπιο εξελίσσεται σε κεντρική φιγούρα για τη διαδοχή Τραμπ το 2028, με αυξανόμενη στήριξη από τον Λευκό Οίκο και τη βάση MAGA. Ταυτόχρονα, παραμένουν επιφυλάξεις για το πόσο «λαϊκιστής» θεωρείται από τον σκληρό πυρήνα των Ρεπουμπλικανών.
Ο Μάρκο Ρούμπιο, άλλοτε θεωρούμενος κλασικός «γερακός» του κατεστημένου των Ρεπουμπλικανών και ηττημένος των προκριματικών του 2016, εμφανίζεται πλέον ως ένας από τους σοβαρότερους διεκδικητές για το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος το 2028. Σύμφωνα με πηγές από τον Λευκό Οίκο, κορυφαίοι συνεργάτες του Ντόναλντ Τραμπ βλέπουν τον σημερινό υπουργό Εξωτερικών και σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας ως ρεαλιστική επιλογή διαδοχής.
Από «αντίπαλος του 2016» σε πιστός εκφραστής του MAGA
Η μεταμόρφωση του Ρούμπιο είναι εντυπωσιακή. Μετά την αποτυχημένη προεδρική του προσπάθεια το 2016, θα μπορούσε –όπως σημειώνουν συνεργάτες του Τραμπ– να είχε ακολουθήσει τη διαδρομή άλλων μετριοπαθών Ρεπουμπλικανών που αποστασιοποιήθηκαν από το κίνημα MAGA. Αντίθετα, επέλεξε να ευθυγραμμιστεί πλήρως με την «Αμερική Πρώτα» ατζέντα, κάτι που εκτιμά ιδιαίτερα ο Τραμπ, ο οποίος συχνά προτιμά τους «νεοφώτιστους» υποστηρικτές του.
Στον Λευκό Οίκο, ανώτατοι αξιωματούχοι τον περιγράφουν ως «πιστό, εξαιρετικά ευφυή, εύγλωττο και έμπειρο», υπογραμμίζοντας ότι η διπλή του ιδιότητα –υπουργός Εξωτερικών και επικεφαλής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας– τον τοποθετεί στο κέντρο των κρίσιμων αποφάσεων. Η φυσική του εγγύτητα στον πρόεδρο, με γραφείο εντός της Δυτικής Πτέρυγας, του προσφέρει συχνή πρόσβαση και επιρροή στη διαμόρφωση της εξωτερικής και ασφαλείας πολιτικής.
Επιθετική εξωτερική πολιτική και σκληρή γραμμή στη μετανάστευση
Καθοριστικό ρόλο στην άνοδο του Ρούμπιο έχει παίξει η εμπλοκή του στη νέα, επιθετική στρατηγική των ΗΠΑ στο δυτικό ημισφαίριο. Είχε κεντρική συμμετοχή στις επιχειρήσεις κατά των ναρκωτικών στη θάλασσα, καθώς και στις παρεμβάσεις σε Βενεζουέλα και Κούβα, οι οποίες προβάλλονται ως γρήγορες και «καθαρές» επιτυχίες σε σύγκριση με τον παρατεταμένο πόλεμο στο Ιράν. Παράλληλα, συντόνισε τον μεταγενέστερο σχεδιασμό, φέρνοντας στο ίδιο τραπέζι υπουργεία Εσωτερικών, Ενέργειας και Εμπορίου για μια ευρύτερη αναπτυξιακή στρατηγική για την περιοχή.
Στο μεταναστευτικό, ο Ρούμπιο έχει υιοθετήσει σκληρή γραμμή: ανακλήσεις πράσινων καρτών και θεωρήσεων για άτομα με σχέσεις με το ιρανικό καθεστώς ή Παλαιστίνιους αξιωματούχους, χιλιάδες ακυρωμένες φοιτητικές βίζες και πολιτική «one strike» για όσους παραβιάζουν τον αμερικανικό νόμο ή υποστηρίζουν την τρομοκρατία. Αυτές οι κινήσεις τον φέρνουν πιο κοντά στις απαιτήσεις της βάσης MAGA, που ζητά αδιάλλακτη στάση σε θέματα ασφάλειας και μετανάστευσης.
Δημοσκοπική άνοδος αλλά και αμφιβολίες για τον λαϊκισμό του
Οι τελευταίες ενδείξεις από την εσωκομματική σκηνή είναι ενθαρρυντικές για τον Ρούμπιο. Σε δημοσκόπηση straw poll της CPAC, η στήριξή του εκτινάχθηκε στο 35% από 3% μέσα σε έναν χρόνο, ενώ αντίστοιχες μετρήσεις της YouGov καταγράφουν άνοδο από 33% σε 42%. Ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς παραμένει πρώτος με σημαντικό προβάδισμα, ωστόσο η απόσταση μειώνεται. Παρά ταύτα, ο Ρούμπιο έχει δημόσια δηλώσει ότι δεν θα τον αμφισβητήσει σε προκριματική αναμέτρηση, γεγονός που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο υποψηφιότητάς του μόνο αν ο Βανς αποσυρθεί.
Στον σκληρό πυρήνα του MAGA, οι απόψεις παραμένουν διχασμένες. Κάποιοι τον θεωρούν «αρκετά MAGA» και τον επαινούν ως έναν από τους πιο αποτελεσματικούς επικοινωνιακά υπερασπιστές της κυβέρνησης, ικανό να «μεταφράζει» αμφιλεγόμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις σε όρους «Αμερική Πρώτα». Άλλοι, όμως, τον βλέπουν ακόμη ως περισσότερο «παραδοσιακό Ρεπουμπλικανό» – με έμφαση σε μείωση φόρων και ενίσχυση του στρατού – και αμφισβητούν κατά πόσο μπορεί να εμπνεύσει μια βαθιά λαϊκιστική βάση.
Καθοριστικός παράγοντας θα παραμείνει η στάση του ίδιου του Τραμπ, ο οποίος δεν έχει ορίσει διάδοχο και αναμένεται να κινηθεί μετά τις ενδιάμεσες εκλογές. Μέχρι τότε, η άνοδος του Ρούμπιο λειτουργεί ως βαρόμετρο για το πώς το κίνημα MAGA απορροφά και ανακυκλώνει στελέχη του παλιού κομματικού κατεστημένου.
Σχόλιο 
: Η περίπτωση Ρούμπιο δείχνει ότι το MAGA δεν είναι μόνο ιδεολογικό ρεύμα αλλά και μηχανισμός ενσωμάτωσης πρώην «αντιπάλων» στο νέο ρεπουμπλικανικό κέντρο εξουσίας. Αν ο Τραμπ επιλέξει τελικά έναν «μεταρρυθμισμένο» εκπρόσωπο του παλιού establishment, όπως ο Ρούμπιο, αυτό θα σηματοδοτήσει μερική θεσμοποίηση του λαϊκισμού και στροφή σε πιο προβλέψιμη, αλλά όχι κατ’ ανάγκη ηπιότερη, αμερικανική εξωτερική πολιτική.
#ΗΠΑ #Ρούμπιο #Τραμπ #Ρεπουμπλικανοί #Εκλογές2028 #MAGA
