Ο Πέδρο Σάντσεθ ζητά να συμπεριληφθεί ο Λίβανος στην εκεχειρία Ιράν–ΗΠΑ και πιέζει για ευρωπαϊκές κυρώσεις κατά του Ισραήλ. Η σκληρή ρητορική του αυξάνει τις εντάσεις στις σχέσεις Ισπανίας–Ισραήλ και δοκιμάζει τα αντανακλαστικά της ΕΕ.
Ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ κλιμακώνει την κριτική του απέναντι στο Ισραήλ, ζητώντας ανοιχτά την ένταξη του Λιβάνου στην υπό διαμόρφωση εκεχειρία μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών. Με ανάρτησή του στην πλατφόρμα X, χαρακτήρισε την τελευταία ισραηλινή επίθεση στον Λίβανο ως «την σκληρότερη από την αρχή της επίθεσης», κάνοντας λόγο για «περιφρόνηση για την ανθρώπινη ζωή και το διεθνές δίκαιο» που είναι «ανυπόφορη».
Κάλεσμα για ένταξη του Λιβάνου στην εκεχειρία
Στο επίκεντρο της παρέμβασης Σάντσεθ βρίσκεται η απαίτηση να συμπεριληφθεί ρητά ο Λίβανος σε κάθε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ. Η τοποθέτηση έρχεται μετά την καταγγελία της Τεχεράνης ότι διεκόπη η συμφωνημένη εκεχειρία διάρκειας δύο εβδομάδων, αλλά και μετά τη δήλωση του Μπενιαμίν Νετανιάχου ότι το Ισραήλ είναι «έτοιμο για πόλεμο με το Ιράν οποιαδήποτε στιγμή».
Με τη φράση «ο Λίβανος πρέπει να είναι μέρος της εκεχειρίας», ο Σάντσεθ επιχειρεί να διευρύνει το πεδίο της διπλωματικής προσπάθειας, συνδέοντας το μέτωπο Ιράν–ΗΠΑ με τη διαρκώς κλιμακούμενη ένταση στα σύνορα Ισραήλ–Λιβάνου. Η προσέγγιση αυτή αντανακλά την ανησυχία ότι μια μερική εκεχειρία, η οποία θα αγνοεί τον Λίβανο, κινδυνεύει να αποδειχθεί κενό γράμμα, καθώς η περιοχή παραμένει εξαιρετικά εύφλεκτη.
Πίεση στην ΕΕ για αναστολή της συμφωνίας με το Ισραήλ
Ο Ισπανός πρωθυπουργός δεν περιορίστηκε σε καταγγελίες, αλλά κάλεσε ευθέως την Ευρωπαϊκή Ένωση να «αναστείλει τη Συμφωνία Σύνδεσης με το Ισραήλ». Η Συμφωνία αυτή αποτελεί το βασικό νομικό και εμπορικό πλαίσιο που διέπει τις σχέσεις ΕΕ–Ισραήλ, προσφέροντας προνομιακή πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά. Η αναστολή της θα συνιστούσε σοβαρό πολιτικό και οικονομικό μήνυμα, ανοίγοντας τη συζήτηση για σύνδεση των εμπορικών προνομίων με τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Παράλληλα, ο Σάντσεθ τόνισε ότι «δεν μπορεί να υπάρξει ατιμωρησία για αυτές τις εγκληματικές πράξεις», αφήνοντας σαφείς αιχμές για την ανάγκη διεθνούς λογοδοσίας. Η ρητορική του τον φέρνει στην πρωτοπορία του πιο κριτικού απέναντι στο Ισραήλ μπλοκ εντός της ΕΕ, προκαλώντας όμως και εντάσεις με το Τελ Αβίβ, σε μια συγκυρία όπου η Ένωση εμφανίζεται διχασμένη ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης της ισραηλινής στρατιωτικής πολιτικής.
Ευρωπαϊκές ισορροπίες και γεωπολιτικοί κίνδυνοι
Η παρέμβαση Σάντσεθ αναδεικνύει τις εσωτερικές αντιφάσεις της ευρωπαϊκής διπλωματίας στη Μέση Ανατολή. Από τη μία πλευρά, κράτη–μέλη επιμένουν στην ανάγκη διατήρησης στρατηγικών δεσμών με το Ισραήλ και αποφυγής μέτρων που θα μπορούσαν να θεωρηθούν μονομερή. Από την άλλη, αυξάνεται η πίεση από κυβερνήσεις και κοινωνίες που ζητούν σαφέστερη καταδίκη και πρακτικές κυρώσεις όταν υπάρχουν σοβαρές καταγγελίες για παραβιάσεις διεθνούς δικαίου.
Η ρητορική περί ετοιμότητας για πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Ιράν, σε συνδυασμό με τις μαζικές επιθέσεις στον Λίβανο, εντείνει τον κίνδυνο γενικευμένης ανάφλεξης στην περιοχή. Μια τέτοια εξέλιξη θα είχε βαρύτατες συνέπειες για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης, τις ροές προσφύγων και τη σταθερότητα των διεθνών αγορών, καθιστώντας την ευρωπαϊκή στάση κρίσιμο παράγοντα στις επόμενες κινήσεις των εμπλεκόμενων πλευρών.
Σχόλιο
: Η τοποθέτηση Σάντσεθ μετατρέπει την Ισπανία σε αιχμή του δόρατος της πιο σκληρής ευρωπαϊκής γραμμής κατά του Ισραήλ, δοκιμάζοντας τα όρια της ενότητας της ΕΕ. Αν και είναι αβέβαιο αν οι εταίροι θα ακολουθήσουν σε αναστολή της Συμφωνίας Σύνδεσης, η πίεση για σύνδεση εμπορικών σχέσεων με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο ενισχύεται. Η Αθήνα οφείλει να παρακολουθεί στενά, καθώς τυχόν ρήξη ΕΕ–Ισραήλ θα επηρεάσει και τα ελληνικά γεωπολιτικά και ενεργειακά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο.






