Το Πακιστάν δηλώνει έτοιμο να διευκολύνει διαπραγματεύσεις ΗΠΑ–Ιράν, επιδιώκοντας αναβάθμιση του ρόλου του στη Μέση Ανατολή. Η στρατιωτική και πολιτική ηγεσία εντείνει τις περιφερειακές επαφές.
Το Πακιστάν επιχειρεί να αναβαθμίσει τον διπλωματικό του ρόλο στη Μέση Ανατολή, προσφερόμενο ως γέφυρα ανάμεσα σε Ηνωμένες Πολιτείες και Ιράν. Ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων, Άσιμ Μουνίρ, ολοκλήρωσε τριήμερη επίσκεψη στην Τεχεράνη, όπου είχε επαφές με την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
«Ακλόνητη βούληση» για διαπραγματευτική λύση
Ο Μουνίρ δήλωσε ότι το Ισλαμαμπάντ επαναβεβαιώνει την «ακλόνητη βούλησή» του να διευκολύνει μια διαπραγματευτική διευθέτηση ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και την Τεχεράνη. Υπογράμμισε πως ο στόχος του Πακιστάν είναι η «προώθηση της ειρήνης, της σταθερότητας και της ευημερίας» στη Μέση Ανατολή, περιοχή όπου οι εντάσεις ΗΠΑ–Ιράν επηρεάζουν άμεσα την ενεργειακή ασφάλεια και τις θαλάσσιες οδούς.
Η χώρα διατηρεί διαύλους τόσο με την Ουάσινγκτον όσο και με την Τεχεράνη, ενώ ταυτόχρονα έχει στενούς δεσμούς με βασικά σουνιτικά κράτη του Κόλπου. Αυτή η ιδιότυπη ισορροπία τής επιτρέπει να εμφανίζεται ως πιθανός «έντιμος μεσολαβητής», αλλά την εκθέτει και σε αντικρουόμενες πιέσεις.
Περιφερειακές περιοδείες και γεωοικονομικές προεκτάσεις
Παράλληλα, ο πρωθυπουργός Σαχμπάζ Σαρίφ και ο υπουργός Εξωτερικών Ισάκ Νταρ ολοκλήρωσαν περιοδεία σε Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Κατάρ, την οποία χαρακτήρισαν «παραγωγική και καρποφόρα». Οι κινήσεις αυτές δείχνουν προσπάθεια συντονισμού στρατιωτικής και πολιτικής διπλωματίας, με στόχο την ενίσχυση συμμαχιών και την προσέλκυση οικονομικής στήριξης από περιφερειακούς εταίρους.
Μια ενδεχόμενη αποκλιμάκωση ΗΠΑ–Ιράν, στην οποία θα συνέβαλε και το Πακιστάν, θα μπορούσε να μειώσει το ασφάλιστρο κινδύνου στις ενεργειακές αγορές και να περιορίσει τον κίνδυνο διαταραχών στις θαλάσσιες μεταφορές. Την ίδια ώρα, θα ενίσχυε το διπλωματικό αποτύπωμα του Ισλαμαμπάντ ως σταθεροποιητικού παράγοντα σε μια ταραγμένη γειτονιά.
Σχόλιο
: Η Ισλαμαμπάντ αξιοποιεί τη ρευστότητα της κρίσης ΗΠΑ–Ιράν για να διεκδικήσει ρόλο μεσαίας δύναμης· όμως η πραγματική του επιρροή θα μετρηθεί στην ικανότητα να πείσει και τις δύο πλευρές ότι δεν λειτουργεί ως προέκταση κανενός μπλοκ, αλλά ως ουσιαστικός διαμεσολαβητής με απτά αποτελέσματα.






