Δύο ιστορικές βιομηχανίες, η Καπνική Μιχαηλίδη και η μεταλλοβιομηχανία Spider, επιστρέφουν στην πλατφόρμα πλειστηριασμών. Τα εργοστάσιά τους βγαίνουν ξανά στο σφυρί με νέες τιμές πρώτης προσφοράς.
Δύο από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της μεταπολεμικής ελληνικής βιομηχανικής ιστορίας, η Καπνική Μιχαηλίδη και η μεταλλοβιομηχανία Spider της οικογένειας Πέτσιου, επανέρχονται στην ηλεκτρονική πλατφόρμα πλειστηριασμών. Τα βιομηχανικά τους ακίνητα, που άλλοτε συμβόλιζαν την ανάπτυξη και την εξωστρέφεια της ελληνικής παραγωγής, βρίσκονται ξανά αντιμέτωπα με το «σφυρί», αυτή τη φορά με αναπροσαρμοσμένες – χαμηλότερες – τιμές πρώτης προσφοράς, μετά από προηγούμενες άγονες διαδικασίες.
Από την άνοδο στην κατάρρευση ιστορικών ονομάτων
Πίσω από κάθε πλειστηριασμό μεγάλων βιομηχανικών μονάδων κρύβεται μια μακρά διαδρομή δεκαετιών. Η Καπνική Μιχαηλίδη, συνδεδεμένη με την επεξεργασία και εμπορία καπνού, υπήρξε για χρόνια ισχυρός παίκτης σε έναν κλάδο που στήριξε ολόκληρες τοπικές οικονομίες. Αντίστοιχα, η Spider, μεταλλοβιομηχανία της οικογένειας Πέτσιου, δραστηριοποιήθηκε δυναμικά στην επεξεργασία μετάλλου, επενδύοντας σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις και απασχολώντας σημαντικό αριθμό εργαζομένων.
Η πορεία τους ακολούθησε το κλασικό μοτίβο πολλών ελληνικών βιομηχανιών: εκκίνηση από σχετικά μικρή βάση, περίοδος ισχυρής ανόδου και επέκτασης, συχνά με εξαγωγικό προσανατολισμό, και στη συνέχεια σταδιακή ή απότομη πτώση υπό το βάρος αλλαγών στην αγορά, χρηματοοικονομικών πιέσεων και διαρθρωτικών αδυναμιών. Η κατάληξη, μετά από χρόνια δυσκολιών, ήταν η αδυναμία εξυπηρέτησης υποχρεώσεων και η είσοδος σε διαδικασίες ρευστοποίησης περιουσιακών στοιχείων.
Οι νέες τιμές και το μήνυμα για την ελληνική βιομηχανία
Τα εργοστάσια των δύο εταιρειών επανεμφανίζονται πλέον στην πλατφόρμα ηλεκτρονικών πλειστηριασμών με νέες τιμές πρώτης προσφοράς, προσαρμοσμένες στις συνθήκες της αγοράς και στο ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε – ή δεν εκδηλώθηκε – στους προηγούμενους γύρους. Η μείωση των τιμών στοχεύει στην προσέλκυση επενδυτών, είτε για συνέχιση βιομηχανικής χρήσης είτε για εναλλακτικές αξιοποιήσεις των ακινήτων.
Πέρα από τη συγκεκριμένη τύχη των περιουσιακών στοιχείων, οι δύο υποθέσεις λειτουργούν ως υπενθύμιση των χρόνιων παθογενειών της ελληνικής βιομηχανίας: περιορισμένη πρόσβαση σε μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση, δυσκολία προσαρμογής σε διεθνείς ανταγωνιστικές πιέσεις και καθυστερημένος τεχνολογικός εκσυγχρονισμός. Την ίδια στιγμή, αναδεικνύουν και τη σημασία των βιομηχανικών ακινήτων ως δυνητικών πόλων αναβίωσης παραγωγικής δραστηριότητας, αν υπάρξει στρατηγικό ενδιαφέρον και κατάλληλο επενδυτικό πλαίσιο.
Σχόλιο 
: Οι πλειστηριασμοί Καπνικής Μιχαηλίδη και Spider δεν είναι απλώς πράξεις ρευστοποίησης, αλλά καθρέφτης της μετάβασης της ελληνικής οικονομίας. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο το τίμημα που θα επιτευχθεί, αλλά αν τα συγκεκριμένα βιομηχανικά κελύφη θα ενταχθούν σε ένα νέο παραγωγικό υπόδειγμα ή θα προστεθούν στον μακρύ κατάλογο εγκαταλελειμμένων εργοστασίων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για απασχόληση, τοπικές κοινωνίες και φορολογική βάση.
#πλειστηριασμοί #βιομηχανία #ΚαπνικήΜιχαηλίδη #Spider #οικονομία
