Την ανάγκη να ενταχθεί η ελληνική ναυτιλία στον σκληρό πυρήνα της εξωτερικής πολιτικής ανέδειξε ο Δημήτρης Αβραμόπουλος στο Propeller Club Πειραιά. Υπογράμμισε τα κενά εθνικής στρατηγικής και τους αυξανόμενους γεωπολιτικούς κινδύνους για τη ναυσιπλοΐα.
Σε μια περίοδο έντονης γεωπολιτικής ρευστότητας, με θαλάσσιους διαδρόμους να μετατρέπονται σε πεδία αντιπαράθεσης και κινδύνων, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος έθεσε με έμφαση την ανάγκη για νέα εθνική στρατηγική στη ναυτιλία, μιλώντας σε εκδήλωση του Propeller Club Πειραιά. Ο πρώην Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης τόνισε ότι «η ελληνική ναυτιλία παραμένει σε σημαντικό βαθμό εκτός της συνολικής στρατηγικής εξωτερικής πολιτικής», παρά το γεγονός ότι αποτελεί έναν από τους βασικότερους πυλώνες της ελληνικής οικονομίας και του διεθνούς αποτυπώματος της χώρας.
Η ναυτιλία ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής
Κεντρικός άξονας της παρέμβασης ήταν η ανάγκη σύγκλισης κράτους και ναυτιλιακού κόσμου. Ο Αβραμόπουλος υπογράμμισε ότι η Ελλάδα, ως ναυτιλιακή υπερδύναμη, δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τον στόλο της μόνο ως ιδιωτική οικονομική δραστηριότητα, αλλά οφείλει να τον εντάξει οργανικά στο σχεδιασμό της εξωτερικής πολιτικής και της εθνικής ασφάλειας. Η απουσία ολοκληρωμένης εθνικής στρατηγικής, όπως επεσήμανε, περιορίζει τη διαπραγματευτική ισχύ της χώρας σε διεθνή φόρα, σε συζητήσεις για κανονιστικά πλαίσια, περιβαλλοντικές υποχρεώσεις και θέματα ασφάλειας ναυσιπλοΐας.
Η τοποθέτηση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια εποχή όπου τα ζητήματα κυρώσεων, ενεργειακών ροών και ασφαλείας θαλάσσιων οδών επηρεάζουν άμεσα τη βιωσιμότητα και την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής ναυτιλίας. Η σύμπλευση δημόσιας πολιτικής και επιχειρηματικού ναυτιλιακού κλάδου εμφανίζεται πλέον όχι ως επιλογή, αλλά ως προϋπόθεση στρατηγικής επιβίωσης.
Νέοι κίνδυνοι στη ναυσιπλοΐα και η θέση της Ελλάδας
Ο Αβραμόπουλος αναφέρθηκε επίσης στο νέο, σύνθετο γεωπολιτικό περιβάλλον που διαμορφώνεται στη θάλασσα: από τις κρίσεις σε βασικά περάσματα και τις υβριδικές απειλές, έως την εντεινόμενη ρύθμιση σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Οι αυξανόμενοι κίνδυνοι στη ναυσιπλοΐα καθιστούν αναγκαία, σύμφωνα με τον ίδιο, την επανατοποθέτηση της Ελλάδας στο παγκόσμιο θαλάσσιο σκηνικό, με πιο ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση κανόνων και πολιτικών.
Η συζήτηση στο Propeller Club Πειραιά ανέδειξε ότι ο ναυτιλιακός κλάδος αναμένει από το κράτος μια πιο στρατηγική, θεσμοθετημένη συνεργασία, που θα συνδέει την οικονομική δύναμη του ελληνικού στόλου με τους εθνικούς στόχους. Σε αυτό το πλαίσιο, η χάραξη μιας συνεκτικής, διακομματικής εθνικής στρατηγικής για τη ναυτιλία προβάλλει ως κομβικό ζητούμενο για τα επόμενα χρόνια.
Σχόλιο
: Η παρέμβαση Αβραμόπουλου φωτίζει ένα διαχρονικό ελληνικό παράδοξο: διαθέτουμε έναν από τους ισχυρότερους στόλους παγκοσμίως, αλλά δεν τον αξιοποιούμε συστηματικά ως στρατηγικό εργαλείο ισχύος. Αν η πολιτεία δεν προχωρήσει σε θεσμική σύγκλιση με τον ναυτιλιακό κόσμο, η Ελλάδα κινδυνεύει να παραμείνει «ναυτιλιακή υπερδύναμη χωρίς εθνική ναυτιλιακή πολιτική», χάνοντας ευκαιρίες επιρροής σε μια εποχή που η θάλασσα επιστρέφει στο επίκεντρο της γεωπολιτικής.






