Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ επιχειρεί να παρουσιάσει την επιχείρηση στα Στενά του Ορμούζ ως ξεχωριστό μέτωπο από τον πόλεμο με το Ιράν. Την ίδια ώρα, ο ναυτιλιακός αποκλεισμός πλήττει το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου, τροφοδοτώντας αναταράξεις στις αγορές ενέργειας.
Η Ουάσινγκτον προσπαθεί να επαναπλαισιώσει τον πόλεμο με το Ιράν, διαχωρίζοντας ρητορικά τη ναυτική κρίση στα Στενά του Ορμούζ από τις ευρύτερες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Πιτ Χέγκσεθ δήλωσε ότι η αμερικανοκεντρική αποστολή για την επαναλειτουργία του θαλάσσιου διαύλου, με την κωδική ονομασία «Project Freedom», είναι «ξεχωριστή και διακριτή» από τον υπόλοιπο πόλεμο.
Η στρατηγική σημασία του Ορμούζ και το Project Freedom
Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία για τη διεθνή ενεργειακή ασφάλεια, καθώς μέσω αυτών διέρχεται περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου. Μετά τον αποκλεισμό και τις επιθέσεις σε εμπορικά πλοία, σημαντικό μέρος αυτής της ροής έχει διακοπεί, προκαλώντας άνοδο στις τιμές καυσίμων και έντονη μεταβλητότητα στις αγορές ενέργειας.
Ο Χέγκσεθ περιέγραψε το Project Freedom ως «αμυντικής φύσεως, περιορισμένης εμβέλειας και προσωρινού χαρακτήρα». Ωστόσο, ούτε ο ίδιος ούτε ο αρχηγός των Γενικών Επιτελείων στρατηγός Νταν Κέιν αποκάλυψαν λεπτομέρειες για το πώς ακριβώς θα προστατευθούν τα πλοία που διαπλέουν τα στενά, την ώρα που ιρανικές δυνάμεις έχουν ήδη στοχοποιήσει δύο εμπορικά πλοία με αμερικανική σημαία και συνοδευτικά αντιτορπιλικά του αμερικανικού ναυτικού.
Παρά την εκεχειρία που συμφωνήθηκε τον προηγούμενο μήνα, το Ιράν έχει, σύμφωνα με τον Κέιν, ανοίξει πυρ κατά εμπορικών πλοίων εννέα φορές, έχει καταλάβει δύο πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και έχει εμπλακεί σε περισσότερα από δέκα επεισόδια με αμερικανικές δυνάμεις. Η Ουάσινγκτον επιμένει ότι όλα αυτά παραμένουν «κάτω από το όριο» επανέναρξης γενικευμένων εχθροπραξιών, χωρίς όμως να διευκρινίζει ποιο είναι αυτό το όριο.
Διπλωματικές τριβές με συμμάχους και αβέβαιο τέλος
Η κυβέρνηση Τραμπ εμφανίζεται ολοένα και πιο απομονωμένη στην προσπάθεια διασφάλισης της ναυσιπλοΐας. Παρότι ο Χέγκσεθ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ σκοπεύουν να παραδώσουν την αποστολή «στην παγκόσμια κοινότητα», δεν ανέφερε συγκεκριμένες χώρες που είναι έτοιμες να αναλάβουν ρόλο, ούτε χρονοδιάγραμμα αποχώρησης των αμερικανικών δυνάμεων.
Το Λονδίνο, το Παρίσι και το Βερολίνο συζητούν σχέδιο αποναρκοθέτησης και επανέναρξης της ελεύθερης ναυσιπλοΐας, αλλά θέτουν ως προϋπόθεση τον τερματισμό των εχθροπραξιών. Πολλοί σύμμαχοι εμφανίζονται επιφυλακτικοί, επικρίνοντας τόσο την έλλειψη συντονισμού όσο και τις μονομερείς αεροπορικές επιθέσεις των ΗΠΑ τον Φεβρουάριο.
Ο Χέγκσεθ εξέφρασε ενόχληση που η Ουάσινγκτον «παραμένει μόνη της» και κάλεσε δημοσίως τη Νότια Κορέα, την Ιαπωνία, την Αυστραλία και την Ευρώπη να «κάνουν το βήμα». Παράλληλα, η κυβέρνηση Τραμπ επιχειρεί να παρουσιάσει στο εσωτερικό ότι οι εχθροπραξίες έχουν τυπικά λήξει, με τον πρόεδρο να ενημερώνει το Κογκρέσο ότι ο πόλεμος έχει «τερματιστεί», κίνηση που ερμηνεύεται και ως προσπάθεια αποφυγής της 60ήμερης προθεσμίας για επίσημη εξουσιοδότηση χρήσης στρατιωτικής δύναμης.
Η διάκριση ανάμεσα στον «πόλεμο με το Ιράν» και τη «μάχη για το Ορμούζ» μοιάζει περισσότερο με νομικό και πολιτικό τέχνασμα παρά με πραγματικό επιχειρησιακό διαχωρισμό. Για τις διεθνείς αγορές ενέργειας, αλλά και για χώρες-εισαγωγείς όπως η Ελλάδα, το διακύβευμα είναι το ίδιο: η ταχεία και ασφαλής επαναφορά της ροής πετρελαίου, χωρίς μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή.
Σχόλιο 
: Ο τεχνητός διαχωρισμός που επιχειρεί η Ουάσινγκτον δείχνει περισσότερο άγχος ελέγχου του πολιτικού κόστους παρά πραγματικό περιορισμό του ρίσκου. Όσο τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν πεδίο ένοπλων επεισοδίων, η διεθνής ενεργειακή ανασφάλεια θα συνεχίσει να πιέζει τιμές, πληθωρισμό και γεωπολιτικές ισορροπίες, ανεξάρτητα από το πώς βαφτίζεται ο πόλεμος.
#ΗΠΑ #Ιράν #Ορμούζ #Πετρέλαιο #Ενέργεια
