Το Βερολίνο επαναφέρει το αίτημα για αγορά αμερικανικών πυραύλων Tomahawk και εκτοξευτών Typhon, επιδιώκοντας βαθύτερη διασύνδεση με τις ΗΠΑ. Η κίνηση εντάσσεται σε μια ευρύτερη αναδιάταξη της ευρωπαϊκής αποτροπής και ανοίγει νέο κύκλο θεσμικών και δημοσιονομικών συζητήσεων.
Η Γερμανία φέρεται να επαναφέρει, με πιο επιθετικό τρόπο, το αίτημα αγοράς αμερικανικών πυραύλων cruise Tomahawk και του χερσαίου συστήματος εκτόξευσης Typhon, σε μια συγκυρία όπου η Ουάσινγκτον ακύρωσε την ανάπτυξη των συγκεκριμένων όπλων σε γερμανικό έδαφος. Το Βερολίνο δείχνει ότι δεν αρκείται στον ρόλο «υποδοχέα» αμερικανικών συστημάτων, αλλά επιδιώκει να τα ενσωματώσει οργανικά στο δικό του οπλοστάσιο και στη μελλοντική αρχιτεκτονική άμυνας της Ευρώπης.
Τι επιδιώκει το Βερολίνο με τους Tomahawk;
Οι Tomahawk, μακράς ακτίνας πύραυλοι cruise, αποτελούν εργαλείο βαθιάς κρούσης, σχεδιασμένο για πλήγματα σε στρατηγικούς στόχους από μεγάλες αποστάσεις. Η απόκτησή τους θα μετέτρεπε τη Γερμανία από δύναμη κυρίως αμυντικού χαρακτήρα σε χώρα με αξιόπιστη ικανότητα επιθετικής αποτροπής, με δυνατότητα πλήγματος σε βάθος, εντός του πλαισίου του ΝΑΤΟ. Πολιτικά, η κίνηση σηματοδοτεί ότι το Βερολίνο αποδέχεται πως η εποχή της «γεωπολιτικής άνεσης» στην Ευρώπη έχει λήξει και ότι η στρατηγική αυτοσυγκράτηση του παρελθόντος δεν επαρκεί πλέον.
Η επιδίωξη αγοράς του συστήματος Typhon, το οποίο μπορεί να εκτοξεύει διαφορετικού τύπου πυραύλους από χερσαίες πλατφόρμες, εντάσσεται στην προσπάθεια της Γερμανίας να αποκτήσει ευελιξία στην ανάπτυξη ισχύος και να μην εξαρτάται αποκλειστικά από ναυτικές ή αεροπορικές πλατφόρμες. Σε επίπεδο ΝΑΤΟ, μια τέτοια επένδυση αναβαθμίζει τον ρόλο της Γερμανίας ως βασικού «πυλώνα» της ευρωπαϊκής αποτροπής στην ηπειρωτική Ευρώπη.
Ο ρόλος της κυβέρνησης Τραμπ και το παζάρι Ουάσινγκτον–Βερολίνου
Η γερμανική κυβέρνηση, με τον υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους να προετοιμάζει ταξίδι στην Ουάσινγκτον, επιχειρεί να πείσει την κυβέρνηση Τραμπ να εγκρίνει την πώληση. Η κίνηση δεν είναι απλώς τεχνικό αίτημα εξοπλισμού, αλλά μέρος ενός ευρύτερου παζαριού: η Ουάσινγκτον ζητά από τους Ευρωπαίους υψηλότερες αμυντικές δαπάνες, ενώ το Βερολίνο επιδιώκει πρόσβαση σε προηγμένα συστήματα που θα του δώσουν μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία εντός της Συμμαχίας.
Η ακύρωση της αμερικανικής ανάπτυξης Tomahawk στη Γερμανία, που προηγήθηκε, δείχνει ότι η Ουάσινγκτον διατηρεί τον έλεγχο της κλιμάκωσης στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Το αν θα επιτρέψει στη Γερμανία να αποκτήσει δική της, αυτόνομη ικανότητα βαθιάς κρούσης, θα εξαρτηθεί τόσο από τις διμερείς σχέσεις όσο και από το πώς η Ουάσινγκτον σταθμίζει τον κίνδυνο περαιτέρω έντασης με τη Ρωσία.
Θεσμικές και δημοσιονομικές επιπτώσεις για τη Γερμανία
Σε εσωτερικό επίπεδο, η απόφαση για αγορά Tomahawk και Typhon θα δοκιμάσει τα όρια του γερμανικού «ταμείου ειδικού σκοπού» για την άμυνα και τη νέα κουλτούρα ασφάλειας που επιχειρεί να οικοδομήσει το Βερολίνο μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Η επένδυση σε όπλα μακράς ακτίνας κρούσης δεν είναι μόνο δημοσιονομικό ζήτημα, αλλά και βαθιά πολιτική επιλογή, που θα χρειαστεί θεσμική νομιμοποίηση από το κοινοβούλιο και συναίνεση σε μια κοινωνία με ισχυρά αντιπολεμικά αντανακλαστικά.
Μακροπρόθεσμα, η Γερμανία κινείται προς ένα πιο «κανονικό» προφίλ μεσαίας στρατιωτικής δύναμης με παγκόσμια εμβέλεια, κάτι που θα επηρεάσει και την κατανομή ρόλων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι αποφάσεις σήμερα για το είδος των οπλικών συστημάτων που αποκτά θα διαμορφώσουν όχι μόνο τον προϋπολογισμό της άμυνας για δεκαετίες, αλλά και το πώς οι γειτονικές χώρες θα αντιλαμβάνονται τον γερμανικό ρόλο στην ήπειρο.
Τι σημαίνει για την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας;
Η επιδίωξη της Γερμανίας να αποκτήσει Tomahawk εντάσσεται σε μια ευρύτερη κούρσα αναβάθμισης των ευρωπαϊκών δυνατοτήτων μακράς ακτίνας, με χώρες όπως η Πολωνία και η Γαλλία να επενδύουν επίσης σε ανάλογα συστήματα. Το ερώτημα είναι αν αυτή η πορεία θα οδηγήσει σε πιο συνεκτική, θεσμοθετημένη ευρωπαϊκή άμυνα ή σε παράλληλες εθνικές στρατηγικές, που αυξάνουν το κόστος χωρίς αντίστοιχο κέρδος σε στρατηγική συνοχή.
Για το ΝΑΤΟ, η ενίσχυση της γερμανικής ισχύος πυραύλων μπορεί να λειτουργήσει ως παράγοντας αποτροπής απέναντι στη Ρωσία, αλλά και ως πηγή ενδοσυμμαχικών συζητήσεων για τον έλεγχο, τους κανόνες εμπλοκής και τον επιμερισμό ευθύνης σε περίπτωση κρίσης. Σε αυτό το πλαίσιο, η τεχνολογική εξάρτηση από τις ΗΠΑ παραμένει υψηλή, ακόμη και αν η Ευρώπη αυξάνει την αριθμητική της ισχύ.
Σχόλιο 
: Για την Ελλάδα, η πιθανή απόκτηση Tomahawk από τη Γερμανία ενισχύει τη μετατόπιση του βάρους της ευρωπαϊκής άμυνας προς τις δυνατότητες μακράς κρούσης και δημιουργεί πίεση για τεχνολογική αναβάθμιση και καλύτερο συντονισμό εντός της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, μια πιο στρατιωτικά ικανή Γερμανία μπορεί να επηρεάσει τις ευρωπαϊκές προτεραιότητες χρηματοδότησης στην άμυνα, κάτι που αφορά άμεσα την ελληνική αμυντική βιομηχανία και τις μελλοντικές επιλογές εξοπλισμών, είτε ως συμπληρωματικός προμηθευτής είτε ως εταίρος σε κοινά προγράμματα.
#Γερμανία #Tomahawk #ΗΠΑ #ΝΑΤΟ #Άμυνα
