Ο Νίκος Δένδιας συνδέει την Ημέρα της Ευρώπης με την ανάγκη έμπρακτης αμυντικής αλληλεγγύης. Στο επίκεντρο το άρθρο 42 παρ. 7.
Με αφορμή τα 76 χρόνια από τη Διακήρυξη Σουμάν και την Ημέρα της Ευρώπης, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας στέλνει σαφές μήνυμα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να λειτουργεί ως πραγματική «ασπίδα» για τα κράτη-μέλη της. Κεντρικό εργαλείο, κατά τον ίδιο, είναι η ουσιαστική, επιχειρησιακή εφαρμογή του άρθρου 42 παρ. 7 της Συνθήκης της ΕΕ, δηλαδή της ρήτρας αμοιβαίας άμυνας.
Η ΕΕ ως ιστορικό εγχείρημα και ζώνη δικαιωμάτων
Ο Νίκος Δένδιας υπενθυμίζει ότι η Διακήρυξη Σουμάν, στις 9 Μαΐου 1950, αποτέλεσε την ιδρυτική πράξη της ενωμένης Ευρώπης, ενός «μοναδικού για την Ιστορία της ανθρωπότητας εγχειρήματος διακρατικής συνεργασίας», όπως σημειώνει. Η ΕΕ, που γεννήθηκε μέσα από τα ερείπια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οικοδομήθηκε ως ενιαίος χώρος Δημοκρατίας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπου η ειρήνη και η συνεργασία υποκατέστησαν τον ανταγωνισμό και τις ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ ευρωπαϊκών κρατών.
Η αναφορά αυτή δεν είναι μόνο επετειακή. Έρχεται σε μια περίοδο πολλαπλών προκλήσεων για την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας, από τον πόλεμο στην Ουκρανία μέχρι τις εντάσεις στη Μέση Ανατολή και την αστάθεια στο άμεσο ευρωπαϊκό περιβάλλον. Σε αυτό το πλαίσιο, η υπενθύμιση του αρχικού οράματος της ευρωπαϊκής ενοποίησης λειτουργεί ως υπαινιγμός ότι η Ένωση πρέπει να μετεξελιχθεί από οικονομική σε ολοκληρωμένη γεωπολιτική και αμυντική ένωση.
Η Ελλάδα ως πυλώνας ασφάλειας και η ρήτρα αμοιβαίας άμυνας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας υπογραμμίζει ότι η Ελλάδα, «υπερήφανο μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας από το 1981», αποτελεί πυλώνα ασφάλειας στα νοτιοανατολικά σύνορα της ΕΕ. Η τοποθέτηση αυτή συνδέεται με τον ρόλο της χώρας ως εξωτερικού συνόρου της Ένωσης, σε μια περιοχή με αυξημένες γεωπολιτικές εντάσεις και μικτή απειλή, από υβριδικές επιθέσεις μέχρι μεταναστευτικές ροές και ενεργειακές προκλήσεις.
Στο ίδιο πλαίσιο, ο Νίκος Δένδιας δηλώνει ότι η Ελλάδα στηρίζει ενεργά το εγχείρημα δημιουργίας ενιαίου αμυντικού βραχίονα της ΕΕ και την ενδυνάμωση του γεωπολιτικού της ρόλου. Η αναφορά στο άρθρο 42 παρ. 7 της Συνθήκης της ΕΕ είναι κρίσιμη: πρόκειται για τη ρήτρα που προβλέπει ότι αν ένα κράτος-μέλος δεχθεί ένοπλη επίθεση στο έδαφός του, τα υπόλοιπα κράτη-μέλη οφείλουν να του παράσχουν βοήθεια και συνδρομή με όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους.
Η ελληνική πλευρά, με δηλώσεις όπως αυτή, επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση από το επίπεδο των διακηρύξεων στο επίπεδο της πρακτικής εφαρμογής της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, ιδίως σε μια συγκυρία όπου η ασφάλεια της Ένωσης δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη.
Σχόλιο
: Η παρέμβαση Δένδια εντάσσεται στη σταθερή ελληνική στρατηγική: ανάδειξη της ΕΕ σε πραγματικό πυλώνα άμυνας και ασφάλειας, με ενεργοποίηση της ρήτρας αμοιβαίας συνδρομής ως ουσιαστικού –και όχι συμβολικού– εργαλείου αποτροπής, κάτι που αποκτά ιδιαίτερη σημασία για μια χώρα στα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης.






