Με λόγια προσωπικής συγκίνησης ο πρώην Ευρωπαίος Επίτροπος Δημήτρης Αβραμόπουλος αποχαιρετά τον Νίκο Ταγαρά. Η αναφορά του στην κοινή αυτοδιοικητική διαδρομή φωτίζει μια ολόκληρη γενιά τοπικών στελεχών που σημάδεψαν την κεντρική πολιτική σκηνή.
Με μια λιτή αλλά φορτισμένη συναισθηματικά δήλωση, ο πρώην Ευρωπαίος Επίτροπος Δημήτρης Αβραμόπουλος αποχαιρετά τον Νίκο Ταγαρά, υπογραμμίζοντας τόσο την προσωπική τους φιλία όσο και τη θεσμική του διαδρομή. Η αναφορά του ότι η απώλεια τον γεμίζει «βαθιά θλίψη» μετατρέπει την πολιτική δήλωση σε προσωπική μαρτυρία για έναν άνθρωπο με τον οποίο συμπορεύτηκε στην Αυτοδιοίκηση.
Η κοινή αυτοδιοικητική διαδρομή ως πολιτικό στίγμα
Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος θυμίζει ότι γνώρισε τον Νίκο Ταγαρά «από τα χρόνια της κοινής μας θητείας στην Αυτοδιοίκηση». Η φράση αυτή παραπέμπει σε μια εποχή όπου η τοπική αυτοδιοίκηση λειτούργησε ως φυτώριο στελεχών που αργότερα μεταπήδησαν στην κεντρική πολιτική σκηνή, μεταφέροντας μαζί τους την εμπειρία της άμεσης επαφής με τις τοπικές κοινωνίες.
Η επισήμανση της κοινής τους πορείας δεν είναι απλώς βιογραφική λεπτομέρεια. Αναδεικνύει ένα μοντέλο πολιτικής διαδρομής, όπου η θεσμική ωρίμανση ξεκινά από την τοπική κλίμακα και καταλήγει σε εθνικό ρόλο, με ενδιάμεσο κρίκο την περιφερειακή εκπροσώπηση.
«Ακέραιος και χρήσιμος πολιτικός»: ηθική και χρησιμότητα στην πράξη
Ο πρώην Επίτροπος χαρακτηρίζει τον Νίκο Ταγαρά «άνθρωπο εξαιρετικού χαρακτήρα, ακέραιο και χρήσιμο πολιτικό». Η διπλή αυτή αναφορά, στον χαρακτήρα και στη χρησιμότητα, αγγίζει τον πυρήνα της θεσμικής αξιολόγησης ενός δημόσιου προσώπου: όχι μόνο το ήθος, αλλά και το απτό αποτύπωμα στο πεδίο της πολιτικής.
Η διατύπωση ότι «υπηρέτησε την Κορινθία και την Ελλάδα με αφοσίωση και ήθος» συνδέει τον τοπικό ρόλο με την εθνική διάσταση. Η Κορινθία εμφανίζεται ως αφετηρία και πεδίο εφαρμογής πολιτικών, ενώ η Ελλάδα ως το ευρύτερο πλαίσιο στο οποίο εγγράφεται η δράση ενός βουλευτή ή υπουργού με περιφερειακή αφετηρία.
Η προσωπική μνήμη ως πολιτική παρακαταθήκη
Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος σημειώνει ότι θα θυμάται τον Νίκο Ταγαρά «πάντα με σεβασμό και αγάπη», μεταφέροντας τη δημόσια συζήτηση από την τυπική πολιτική αποτίμηση στην προσωπική σχέση. Η επιλογή αυτών των λέξεων υπογραμμίζει ότι η πολιτική συνεργασία, ιδίως όταν ξεκινά από την Αυτοδιοίκηση, συχνά εξελίσσεται σε διαρκή ανθρώπινο δεσμό.
Τα «θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του» κλείνουν τη δήλωση με τον θεσμικά αναμενόμενο τρόπο, αλλά το περιεχόμενο που προηγείται προσδίδει σε αυτή τη φράση μεγαλύτερο βάρος. Δεν πρόκειται για τυπική πολιτική ευγένεια, αλλά για συνέχεια μιας αφήγησης που περιγράφει έναν πολιτικό ως οικογενειακό, θεσμικό και τοπικό σημείο αναφοράς.
Σχόλιο
: Για τον πολίτη, τέτοιες δηλώσεις δεν είναι μόνο τελετουργικό πένθους, αλλά υπενθύμιση του πώς η Αυτοδιοίκηση λειτουργεί ως σχολείο πολιτικού προσωπικού που αργότερα διαχειρίζεται εθνικές αρμοδιότητες. Η ανάδειξη της «ακεραιότητας» και της «χρησιμότητας» ως κριτηρίων αξιολόγησης ενός πολιτικού προσώπου μπορεί να λειτουργήσει ως μέτρο σύγκρισης για τους εν ενεργεία εκπροσώπους, ενισχύοντας την απαίτηση για ουσιαστική λογοδοσία και σύνδεση με τις τοπικές κοινωνίες, πέρα από τον συγκυριακό κομματικό ανταγωνισμό.






