Παρά τους θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και τις αυξήσεις στους μισθούς, η ελληνική οικονομία συνεχίζει να παράγει ένα δομικό παράδοξο: οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα παραμένουν μεταξύ των χαμηλότερα αμειβόμενων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με τα τελευταία συγκριτικά στοιχεία της Eurostat (Real adjusted gross wages & PPS indicators), η Ελλάδα κατατάσσεται σταθερά στις τελευταίες θέσεις της ΕΕ σε όρους πραγματικού εισοδήματος και αγοραστικής δύναμης.
Η εικόνα επιβεβαιώνεται και από ανάλυση της ΓΣΕΕ (Ετήσια Έκθεση 2025), η οποία καταγράφει ότι τα πραγματικά εισοδήματα των Ελλήνων εργαζομένων έχουν μειωθεί έως και 25%-30% από το 2010, λόγω του συνδυασμού μνημονιακών περικοπών και επίμονου πληθωρισμού την τελευταία περίοδο.
Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη προβάλλει την ανάκαμψη της οικονομίας με ανάπτυξη άνω του ευρωπαϊκού μέσου όρου (πηγή: ΕΛΣΤΑΤ και Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Spring Forecasts 2025-2026). Παράλληλα, ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε από 650€ το 2019 σε 920€ το 2026 (πηγή: Υπουργείο Εργασίας), ενώ ο μέσος μισθός κινείται κοντά στα 1.500€ μικτά (πηγή: Τράπεζα της Ελλάδος, Έκθεση Νομισματικής Πολιτικής 2025).
Ωστόσο, το κρίσιμο KPI δεν είναι ο ονομαστικός μισθός αλλά η αγοραστική δύναμη. Εκεί εντοπίζεται η στρέβλωση. Η Eurostat δείχνει ότι η Ελλάδα παραμένει κάτω από το 70% του μέσου όρου της ΕΕ σε όρους πραγματικής κατανάλωσης ανά κάτοικο (Actual Individual Consumption – AIC), ενώ ο πληθωρισμός τροφίμων και ενέργειας (πηγή: ΕΛΣΤΑΤ και European Central Bank) έχει υπερβεί τον μέσο ευρωπαϊκό όρο σε αρκετές περιόδους 2022–2025.
Το δεύτερο structural issue είναι η κατάρρευση των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Σύμφωνα με την ΓΣΕΕ και επιβεβαίωση από τον OECD (Employment Outlook), λιγότερο από 20% των εργαζομένων καλύπτεται από συλλογικές συμβάσεις, όταν ο ευρωπαϊκός στόχος υπερβαίνει το 80%. Αυτό σημαίνει ότι οι μισθοί δεν προσαρμόζονται αυτόματα στον πληθωρισμό.
Στο επίπεδο της αγοράς εργασίας, η δομή της ελληνικής οικονομίας επιδεινώνει την κατάσταση. Περίπου το 85%-90% των επιχειρήσεων είναι μικρομεσαίες (πηγή: OECD & European Commission SME reports), γεγονός που περιορίζει την παραγωγικότητα και τη δυνατότητα ουσιαστικών αυξήσεων μισθών.
Παράλληλα, τα στοιχεία για την εργασία και την ασφάλεια δημιουργούν additional risk layer. Η ILO έχει επισημάνει ασυμφωνίες στην καταγραφή εργατικών ατυχημάτων στην Ελλάδα, ενώ συνδικαλιστικοί φορείς όπως η ΓΣΕΕ και η ΟΣΕΤΕΕ καταγράφουν υψηλότερους αριθμούς από τους επίσημους.
Το bottom line είναι ξεκάθαρο: η Ελλάδα εμφανίζει macro growth χωρίς micro impact. Η οικονομία αναπτύσσεται, αλλά η μετάδοση αυτής της ανάπτυξης στους εργαζόμενους είναι ανεπαρκής.
SBC Analysis
Το πρόβλημα δεν είναι αν η οικονομία μεγαλώνει. Το πρόβλημα είναι ποιος ωφελείται. Τα στοιχεία από Eurostat, ΓΣΕΕ, OECD και ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν μια οικονομία με χαμηλή διάχυση εισοδήματος. Αν δεν ενισχυθεί η παραγωγικότητα, οι συλλογικές συμβάσεις και η πραγματική αγοραστική δύναμη, το ελληνικό growth story θα παραμείνει επικοινωνιακό – όχι κοινωνικό.
