Σκληρή κριτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τη μη αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων άσκησε ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης. Σύνδεσε την ιστορική μνήμη με τη σύγχρονη ευρωπαϊκή και διεθνή ευθύνη έναντι της Τουρκίας.
Ισχυρό πολιτικό μήνυμα προς τις Βρυξέλλες και τη διεθνή κοινότητα έστειλε ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης, ζητώντας από την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να προχωρήσει άμεσα στην επίσημη αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων. Μιλώντας σε εκδήλωση της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος στη Γερουσία της Βουλής, χαρακτήρισε τη στάση της ΕΕ «παράξενη σιωπή» που συνιστά «ηχηρή παραφωνία» σε σχέση με τις ίδιες της τις αρχές.
Η κριτική προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και η διεθνής διάσταση
Ο κ. Κακλαμάνης υπενθύμισε ότι η ΕΕ έχει ήδη αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων, αλλά εξακολουθεί να αποφεύγει τόσο την αναγνώριση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού όσο και την άσκηση πίεσης προς την Τουρκία για τις γενοκτονίες που έχει διαπράξει διαχρονικά. Τόνισε ότι η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών έχει αναγνωρίσει επίσημα τη Γενοκτονία των Ποντίων, όπως και κράτη όπως η Κύπρος, η Αρμενία, η Σουηδία και η Ολλανδία.
Παράλληλα, ανέδειξε το ευρύτερο διεθνές μέτωπο που διαμορφώνεται, αναφέροντας ότι στις ΗΠΑ 12 Πολιτείες έχουν ήδη προχωρήσει σε αναγνώριση, ενώ αντίστοιχες κινήσεις υπάρχουν στην Αυστραλία και στον Καναδά. Ιδιαίτερη σημασία απέδωσε στο γεγονός ότι στο κοινοβούλιο της Αργεντινής συζητείται νομοσχέδιο για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων, με την πρεσβεία της χώρας να εκπροσωπείται στην εκδήλωση.
Ιστορικό πλαίσιο, ΟΗΕ και ευθύνη της Τουρκίας
Ο πρόεδρος της Βουλής τοποθέτησε το ζήτημα σε ιστορικό και νομικό πλαίσιο, υπενθυμίζοντας ότι ο ΟΗΕ το 1948 υιοθέτησε τον όρο «γενοκτονία» ως πρωτογενές διεθνές έγκλημα, στη βάση του ορισμού του Ράφαελ Λέμκιν. Με βάση αυτό το πλαίσιο, σημείωσε, το επίσημο τουρκικό κράτος καθίσταται «υπόλογο και έκθετο» για τα εγκλήματα κατά των ελληνοχριστιανικών πληθυσμών, ήδη από την ύστερη Οθωμανική Αυτοκρατορία και τα πρώτα χρόνια της Τουρκικής Δημοκρατίας.
Αναφερόμενος στις 353.000 δολοφονημένες ψυχές του Ποντιακού Ελληνισμού την περίοδο 1914-1923, μίλησε για συστηματικό και «χειρουργικά» οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης, ενταγμένο στη γενικότερη Γενοκτονία των Ελλήνων της Ανατολής σε Μικρά Ασία, Πόντο και Ανατολική Θράκη. Υπογράμμισε ότι η Ελλάδα, από τον νόμο του 1994 μέχρι σήμερα, έχει εντείνει τις διπλωματικές και πολιτικές της πρωτοβουλίες για διεθνή δικαίωση.
Μνήμη, εθνική στρατηγική και πολιτικό μήνυμα
Ο Νικήτας Κακλαμάνης συνέδεσε τη μνήμη με τη διαμόρφωση εθνικής στρατηγικής, καλώντας σε «νέα εθνική προσπάθεια» με «σύνεση, συνεννόηση και συναίνεση». Υπογράμμισε ότι η Ημέρα Μνήμης δεν αποτελεί μόνο επώδυνη επέτειο, αλλά αφετηρία ενωτικής δράσης για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας. Προειδοποίησε ότι «όποιος κλείνει τα μάτια στην Ιστορία, είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει», στέλνοντας έμμεσο μήνυμα τόσο προς την Τουρκία όσο και προς τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Η παρέμβασή του αναδεικνύει πως το ζήτημα της Γενοκτονίας των Ποντίων δεν αποτελεί μόνο ιστορικό ή ηθικό αίτημα, αλλά και εργαλείο άσκησης πίεσης στο ευρωπαϊκό και διεθνές πεδίο, σε μια περίοδο όπου ο διάλογος με την Τουρκία επηρεάζεται από ζητήματα ασφάλειας, μεταναστευτικών ροών και ενεργειακών ισορροπιών.
Σχόλιο 
: Η ομιλία Κακλαμάνη επιχειρεί να αναβαθμίσει τη Γενοκτονία των Ποντίων σε κεντρικό ευρωπαϊκό ζήτημα αρχών, πιέζοντας την ΕΕ να ευθυγραμμίσει τη ρητορική για τα ανθρώπινα δικαιώματα με συγκεκριμένες αποφάσεις απέναντι στην Τουρκία. Το αν η Αθήνα θα μετατρέψει αυτή τη ρητορική σε συνεκτική διπλωματική στρατηγική στις Βρυξέλλες μένει να φανεί.
#ΓενοκτονίαΠοντίων #Κακλαμάνης #ΕΕ #Τουρκία
