Η Μόσχα αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συνάντησης Λαβρόφ – Ρούμπιο, υπογραμμίζοντας ότι ο δίαυλος με την Ουάσινγκτον παραμένει ενεργός. Πίσω από τις δηλώσεις Ριάμπκοφ διαγράφεται μια πιο σύνθετη διαπραγμάτευση για την επόμενη μέρα των αμερικανορωσικών σχέσεων.
Η Μόσχα στέλνει προσεκτικό αλλά σαφές μήνυμα προς την Ουάσινγκτον ότι ο πολιτικός δίαυλος δεν έχει κλείσει. Ο Ρώσος υφυπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Ριάμπκοφ δήλωσε ότι δεν αποκλείει επαφές μεταξύ του υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ και του Αμερικανού ομολόγου του Μάρκο Ρούμπιο, επιμένοντας πως οι συνομιλίες μεταξύ των δύο χωρών είναι «σε υψηλό επίπεδο, έντονες και σε εξέλιξη».
Τι σημαίνει η «μη διάψευση» για τις διπλωματικές ισορροπίες;
Η διατύπωση του Ριάμπκοφ –«δεν αποκλείω»– είναι τυπική γλώσσα ρωσικής διπλωματίας όταν η Μόσχα θέλει να δείξει διαθεσιμότητα χωρίς να αναλάβει συγκεκριμένη δέσμευση. Η αναφορά ότι Λαβρόφ και Ρούμπιο καθορίζουν το πρόγραμμά τους «αποκλειστικά με βάση τις ανάγκες» υποδηλώνει πως οποιαδήποτε συνάντηση θα γίνει μόνο αν εξυπηρετεί σαφή πολιτική στόχευση και των δύο πλευρών.
Την ίδια στιγμή, η επισήμανση ότι «δεν υπάρχει σαφές χρονοδιάγραμμα» λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι οι όποιες επαφές παραμένουν εργαλείο πίεσης και διαπραγμάτευσης. Η Μόσχα δείχνει ότι κρατά ανοιχτή την πόρτα, αλλά και ότι δεν βιάζεται να την περάσει χωρίς ανταλλάγματα σε άλλα μέτωπα, από την ασφάλεια στην Ευρώπη μέχρι το καθεστώς των κυρώσεων.
Η δοκιμασία της στρατηγικής επικοινωνίας ΗΠΑ – Ρωσίας
Παρά την επιδείνωση των σχέσεων, η Ρωσία επιδιώκει να προβάλει την εικόνα μιας δύναμης που συνεχίζει να συνομιλεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες σε «υψηλό και έντονο» επίπεδο. Η φράση του Ριάμπκοφ ότι οι συνομιλίες είναι συνεχείς, ακόμη και χωρίς ορατή κορυφή σε επίπεδο υπουργών, παραπέμπει σε ένα πλέγμα επαφών υπηρεσιακών και πολιτικών, που λειτουργεί ως δικλίδα ασφαλείας σε μια περίοδο βαθιάς κρίσης εμπιστοσύνης.
Για την Ουάσινγκτον, ενδεχόμενη συνάντηση Λαβρόφ – Ρούμπιο θα είχε διττό χαρακτήρα: από τη μία, θα έδινε σήμα ότι ο διάλογος δεν έχει διακοπεί οριστικά· από την άλλη, θα άνοιγε τη συζήτηση για το αν η επαναφορά πολιτικών επαφών μπορεί να συμβαδίσει με τη διατήρηση σκληρής γραμμής σε ζητήματα ασφάλειας και κυρώσεων. Στο παρασκήνιο, ΗΠΑ και Ρωσία εξακολουθούν να έχουν κοινό συμφέρον στην αποφυγή ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης, ιδίως σε πυρηνικά και περιφερειακές συγκρούσεις.
Μακροπρόθεσμες συνέπειες για την αρχιτεκτονική ασφάλειας
Αν οι επαφές Λαβρόφ – Ρούμπιο υλοποιηθούν, ακόμη και σε περιορισμένη ατζέντα, θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως δοκιμαστικό πεδίο για μια νέα, πιο ψυχρή αλλά δομημένη συνύπαρξη ΗΠΑ – Ρωσίας. Η εμπειρία των τελευταίων δεκαετιών δείχνει ότι, μετά από φάσεις έντονης αντιπαράθεσης, οι δύο πλευρές αναζητούν συνήθως ελάχιστους κοινούς παρονομαστές σε ζητήματα στρατηγικής σταθερότητας και ελέγχου εξοπλισμών.
Ωστόσο, η απουσία σαφούς χρονοδιαγράμματος υπογραμμίζει τον κίνδυνο να παγιωθεί μια «νέα κανονικότητα» μόνιμης έντασης, όπου η διπλωματία λειτουργεί περισσότερο ως διαχείριση κρίσεων παρά ως εργαλείο οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Αυτό θα έχει συνέπειες όχι μόνο για την ευρωπαϊκή ασφάλεια αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο τρίτες χώρες καλούνται να τοποθετηθούν ανάμεσα σε ανταγωνιστικά γεωπολιτικά κέντρα.
Σχόλιο 
: Για την Ελλάδα και την ευρύτερη ελληνική οικονομία, κάθε ένδειξη σταθεροποίησης των αμερικανορωσικών καναλιών επικοινωνίας μειώνει τον κίνδυνο απρόβλεπτων γεωπολιτικών σοκ, που μεταφράζονται σε ενεργειακή αστάθεια, αναταράξεις στις αγορές και αυξημένο κόστος δανεισμού. Μια πιο προβλέψιμη σχέση ΗΠΑ – Ρωσίας ενισχύει τον σχεδιασμό μακροπρόθεσμων επενδύσεων στην ενέργεια, τη ναυτιλία και τις υποδομές, τομείς στους οποίους η Ελλάδα επιχειρεί να τοποθετηθεί ως διαμετακομιστικός κόμβος και περιφερειακός πάροχος σταθερότητας.
#Ρωσία #ΗΠΑ #Λαβρόφ #Ρούμπιο #διπλωματία
