Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατηγορεί την κυβέρνηση Μητσοτάκη για «αυταρχισμό και αυθαιρεσία» με αφορμή την υπόθεση Καμράν και νέες διώξεις δημοσιογράφων. Θέτει ζήτημα κράτους δικαίου, ρατσιστικών κινήτρων στην ΕΛ.ΑΣ. και ελλιπούς προστασίας από τις αγωγές φίμωσης.
Σε μετωπική σύγκρουση με το Μέγαρο Μαξίμου περνά ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, επιλέγοντας να συνδέσει σε ενιαίο πολιτικό αφήγημα την υπόθεση θανάτου του Μοχάμεντ Καμράν, τις καταγγελίες για ρατσιστικά κίνητρα στην αστυνομική πρακτική και τις νέες δικαστικές ενέργειες σε βάρος δημοσιογράφων. Στο στόχαστρο τίθεται προσωπικά η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με την αξιωματική αντιπολίτευση να μιλά για «κανονικοποίηση ενός επικίνδυνου καθεστώτος αυταρχισμού».
Τι καταλογίζει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για την Ελληνική Αστυνομία
Αφετηρία της επίθεσης αποτελεί η δημόσια τοποθέτηση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατηγορεί ότι «δηλώνει προκλητικά ότι δεν γνωρίζει αν υπάρχουν ρατσιστές και βασανιστές στην Ελληνική Αστυνομία». Η ανακοίνωση αντιπαραβάλλει ευθέως αυτή τη στάση με το πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη για τον θάνατο του Μοχάμεντ Καμράν. Σύμφωνα με την αξιωματική αντιπολίτευση, το πόρισμα αποτελεί «κόλαφο», καθώς καταγράφει «σοβαρές ενδείξεις κακοποίησης κατά τη διάρκεια της κράτησής του» και ζητά διερεύνηση «ρατσιστικού κινήτρου».
Με αυτό το σχήμα, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επιχειρεί να αναδείξει θεσμική αντίφαση: από τη μία, μια ανεξάρτητη αρχή που επισημαίνει ενδείξεις κακοποίησης και ρατσισμού· από την άλλη, μια κυβέρνηση που, κατά την αντιπολίτευση, αποφεύγει να αναγνωρίσει ακόμη και την πιθανότητα ύπαρξης τέτοιων φαινομένων στο εσωτερικό της ΕΛ.ΑΣ. Η κριτική δεν περιορίζεται στην επί μέρους υπόθεση, αλλά επεκτείνεται στην πολιτική ευθύνη για το πώς αντιμετωπίζονται οι καταγγελίες κακομεταχείρισης κρατουμένων.
Δημοσιογράφοι στα δικαστήρια και ο όρος «SLAPP»
Το δεύτερο σκέλος της επίθεσης αφορά την ελευθερία του Τύπου. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ καταγγέλλει ότι «ακόμη τρεις δημοσιογράφοι οδηγούνται στα δικαστήρια επειδή έκαναν τη δουλειά τους», αναφερόμενος ονομαστικά στη Δανάη Μαραγκουδάκη, τον Σταύρο Μαλιχούδη και τη διευθύντρια του Solomon, Ηλιάνα Παπαγγελή. Η νομική ενέργεια σε βάρος τους χαρακτηρίζεται «απαράδεκτη», καθώς, όπως υποστηρίζεται, συνδέεται με αποκαλύψεις για «πιθανή σύγκρουση συμφερόντων σε δημόσια υπόθεση».
Η ανακοίνωση εντάσσει την υπόθεση στο πλαίσιο των λεγόμενων «SLAPP» διώξεων, δηλαδή νομικών ενεργειών που στοχεύουν, κατά την αντιπολίτευση, στη φίμωση και στην αποθάρρυνση ερευνητικής δημοσιογραφίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατηγορεί την κυβέρνηση ότι, αντί να προχωρήσει έγκαιρα σε «ουσιαστικό πλαίσιο προστασίας απέναντι στις SLAPP διώξεις», επιλέγει «την ειρωνεία, τις επιθέσεις στους δημοσιογράφους και τις υπεκφυγές». Έτσι, η αντιπολίτευση μεταφέρει τη συζήτηση από το επίπεδο μιας μεμονωμένης δικαστικής διαμάχης στο πεδίο της θεσμικής θωράκισης της ελευθερίας του Τύπου.
Αλαζονεία ως «κρατική γραμμή» ή πολιτική ρητορική;
Στο πολιτικό συμπέρασμα, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υιοθετεί ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα, υποστηρίζοντας ότι «η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει μετατρέψει την αλαζονεία σε επίσημη κρατική γραμμή». Η αξιωματική αντιπολίτευση επιμένει ότι τα περιστατικά δεν είναι «μεμονωμένα», αλλά συνιστούν «κανονικοποίηση ενός επικίνδυνου καθεστώτος αυταρχισμού». Με αυτόν τον τρόπο, επιχειρεί να συνδέσει θεσμικά διαφορετικά πεδία –αστυνομική πρακτική, ανεξάρτητες αρχές, δικαστικές διώξεις δημοσιογράφων– σε ένα ενιαίο αφήγημα για την ποιότητα της δημοκρατίας.
Η ανακοίνωση κλείνει με δέσμευση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα συνεχίσει «να υπερασπίζεται το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία του Τύπου». Η αντιπαράθεση μεταφέρεται έτσι σε αξιακό επίπεδο, με την κυβέρνηση να εμφανίζεται, κατά την αντιπολίτευση, ως εξουσία που «νομίζει ότι θα εξακολουθεί να μη λογοδοτεί πουθενά». Το πολιτικό διακύβευμα που αναδεικνύεται είναι η λογοδοσία των κυβερνώντων απέναντι σε θεσμούς ελέγχου και δημόσια κριτική.
Σχόλιο 
: Για τον πολίτη, η σύγκρουση γύρω από την υπόθεση Καμράν και τις διώξεις δημοσιογράφων δεν είναι αφηρημένη θεσμική διαμάχη. Αγγίζει τον τρόπο με τον οποίο το κράτος ασκεί βία και έλεγχο, το αν οι ανεξάρτητοι θεσμοί μπορούν να επιβάλουν διαφάνεια και το αν η δημοσιογραφία μπορεί να ερευνά χωρίς τον φόβο οικονομικής ή ποινικής εξόντωσης. Αν η προστασία από τις αγωγές φίμωσης παραμείνει ανεπαρκής, η δημόσια συζήτηση για υποθέσεις σύγκρουσης συμφερόντων θα γίνεται φτωχότερη, με άμεσο κόστος για τη διαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος. Παράλληλα, η στάση της πολιτικής ηγεσίας απέναντι σε πορίσματα όπως αυτό του Συνηγόρου του Πολίτη στέλνει σήμα προς την ΕΛ.ΑΣ. για το ποια συμπεριφορά είναι ανεκτή, επηρεάζοντας στην πράξη την καθημερινή ασφάλεια, ιδίως για πιο ευάλωτες ομάδες. Σε αυτό το πλαίσιο, η αντιπαράθεση ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και κυβέρνησης λειτουργεί ως δοκιμασία για το αν η ελληνική πολιτική σκηνή θα επενδύσει σε ουσιαστικούς μηχανισμούς λογοδοσίας ή θα αρκεστεί σε επικοινωνιακές συγκρούσεις χωρίς θεσμικό αποτύπωμα.
#ΣΥΡΙΖΑ #Κυβέρνηση #ΕΛΑΣ #Καμραν #ΕλευθερίαΤύπου
