Ο Αλέξης Τσίπρας επανέρχεται με νέο κόμμα, ενώ ο Αντώνης Σαμαράς ζυγίζει κίνηση στα δεξιά της ΝΔ, με τον Κώστα Καραμανλή σε ρόλο παρασκηνίου.
Η εγχώρια πολιτική σκηνή εισέρχεται σε φάση έντονης ρευστότητας, με πρωταγωνιστές τρεις πρώην πρωθυπουργούς. Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί επανείσοδο με νέο κόμμα, ο Αντώνης Σαμαράς μετρά βήματα για πιθανή κάθοδο στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας και ο Κώστας Καραμανλής της Ραφήνας κινείται διακριτικά στο παρασκήνιο. Παράλληλα, στα δεξιά της ΝΔ διαμορφώνεται συνωστισμός μικρότερων σχηματισμών, ενώ στο μέτωπο της εξωτερικής πολιτικής επανέρχεται στο προσκήνιο η ΑΟΖ με την Αλβανία.
Η επιστροφή Τσίπρα και το ερώτημα του πολιτικού αφήγηματος
Ο Αλέξης Τσίπρας επιλέγει μια έντονα συμβολική «επανεμφάνιση», με ανοιχτή συγκέντρωση στο Θησείο, σε σκηνικό που παραπέμπει σε restart με νέα χρώματα αλλά παλιό κομματικό DNA. Παρά τις προσπάθειες να παρουσιαστεί ως νέα αρχή, οι ίδιες φυσιογνωμίες του πρώην ΣΥΡΙΖΑ –με καλλιτεχνική υπογραφή τον Σταμάτη Κραουνάκη– δείχνουν ότι το εγχείρημα ξεκινά με περιορισμένο βαθμό ανανέωσης.
Το στρατηγικό πρόβλημα για τον Τσίπρα είναι το αφήγημα: αφού στο βιβλίο του εμφανίζεται να μην μετανιώνει ουσιαστικά για τις κυβερνητικές επιλογές του, δυσκολεύεται να εξηγήσει γιατί χρειάζεται νέο κόμμα και νέο κύκλο. Η αποστασιοποίηση από πρόσωπα όπως οι Παύλος Πολάκης, Νίκος Παππάς και Ρένα Δούρου δημιουργεί μεν περιθώριο repositioning, αλλά αφήνει αναπάντητο το ερώτημα αν πρόκειται για ουσιαστική αυτοκριτική ή για απλή αναδιάταξη δυνάμεων για να εκφραστεί η απογοήτευση από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Στέφανο Κασσελάκη.
Το δίλημμα Σαμαρά και ο ρόλος Καραμανλή
Ο Αντώνης Σαμαράς, σύμφωνα με το πολιτικό παρασκήνιο, εξετάζει σοβαρά την ίδρυση νέου κόμματος στα δεξιά της ΝΔ, με βασικό αφήγημα την «απώλεια της ψυχής της παράταξης» επί Κυριάκου Μητσοτάκη. Ωστόσο, η δεξιά πολυδιάσπαση –με Βελόπουλο, Νίκη, Λατινοπούλου, Καρυστιανού και άλλους– περιορίζει το διαθέσιμο εκλογικό χώρο. Ο κίνδυνος να επαναληφθεί το φιάσκο του Γιώργου Παπανδρέου, που με το δικό του κόμμα κινήθηκε γύρω στο 2%, λειτουργεί αποτρεπτικά.
Ο Κώστας Καραμανλής, αν και δεν μπορεί λόγω ονόματος να βγει σε ανοιχτό αντάρτικο, εμφανίζεται να στηρίζει σκιωδώς τις κινήσεις Σαμαρά, μέσω στελεχών που αναλαμβάνουν οργανωτικές πρωτοβουλίες. Παρεμβάσεις όπως η επικείμενη ομιλία του σε βιβλιοπαρουσίαση στο Μέγαρο Μουσικής αξιοποιούνται για έμμεσες βολές κατά της σημερινής ηγεσίας της ΝΔ, τροφοδοτώντας την εικόνα εσωκομματικής υποβόσκουσας κρίσης.
Η μάχη στα δεξιά της ΝΔ και οι πιέσεις στη Νίκη
Στον χώρο δεξιότερα της ΝΔ, η πολυδιάσπαση δείχνει να φθάνει στα όριά της. Ο Δημήτρης Νατσιός και η Νίκη αντιμετωπίζουν σοβαρή εσωτερική φθορά, με αποχωρήσεις στελεχών προς άλλους σχηματισμούς και αποτυχημένες απόπειρες συνεργασίας με την Καρυστιανού. Σενάρια πιθανής μελλοντικής σύμπλευσης με τον Κυριάκο Βελόπουλο καταδεικνύουν ότι το ζητούμενο πλέον είναι η πολιτική επιβίωση και όχι η αυτόνομη διεκδίκηση διψήφιων ποσοστών.
Η εικόνα μιας δεξιάς πολυκατοικίας με πολλούς μικρούς ενοίκους –Σαμαράς, Βελόπουλος, Νατσιός, Λατινοπούλου, Καρυστιανού– καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την ανάδειξη ενός κυρίαρχου πόλου που θα μπορούσε να απειλήσει σοβαρά την κυριαρχία της ΝΔ. Ωστόσο, η συνεχής κινητικότητα συντηρεί ένα κλίμα αστάθειας, το οποίο η κυβέρνηση υποχρεώνεται να διαχειριστεί τόσο πολιτικά όσο και επικοινωνιακά.
ΑΟΖ με Αλβανία: επανεκκίνηση μετά τον Μπελέρη
Στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, επανέρχεται στο τραπέζι η εκκρεμότητα της οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αλβανία και η παραπομπή της διαφοράς στη Χάγη. Η προηγούμενη προσπάθεια είχε «παγώσει» μετά την αναδίπλωση των Τιράνων και την υπόθεση Μπελέρη, επιβαρύνοντας το κλίμα. Οι πρόσφατες αναφορές του Έντι Ράμα σε διεθνές φόρουμ ότι το φθινόπωρο μπορεί να υπάρξει συνυποσχετικό, σε συνδυασμό με την επίσκεψη του Νίκου Δένδια στα Τίρανα και τη συνάντησή του με τον Αλβανό πρωθυπουργό, δείχνουν ότι το θέμα επανενεργοποιείται.
Η όποια πρόοδος στο μέτωπο της ΑΟΖ με την Αλβανία θα έχει ευρύτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς συνδέεται με την προσπάθεια της Αθήνας να κλείσει εκκρεμότητες στη βορειοδυτική της γειτονιά, να θωρακίσει νομικά τα θαλάσσια σύνορα και να στείλει μήνυμα συνέπειας προς εταίρους και επενδυτές. Η κίνηση Δένδια, που είχε χειριστεί το φάκελο και στην προηγούμενη τετραετία, υποδηλώνει βούληση για συνέχεια και όχι για εκκίνηση από μηδενική βάση.
Σχόλιο 
: Η ταυτόχρονη επανεμφάνιση Τσίπρα, η ζύμωση γύρω από πιθανό κόμμα Σαμαρά και η παρασκηνιακή κινητικότητα Καραμανλή δείχνουν ότι το παλιό πολιτικό προσωπικό δεν έχει αποσυρθεί, αλλά επιχειρεί επανατοποθέτηση σε ένα κατακερματισμένο τοπίο. Η κυβέρνηση κερδίζει από τη διαίρεση των αντιπάλων, αλλά η μακροχρόνια σταθερότητα θα κριθεί από το αν οι νέες και παλιές δυνάμεις καταφέρουν να διατυπώσουν πειστικά, σύγχρονα αφηγήματα και όχι απλώς να ανακυκλώσουν παλιές βεντέτες και προσωπικές στρατηγικές.
#Τσίπρας #Σαμαράς #Καραμανλής #ΝΔ #ΕλληνικήΠολιτική #ΑΟΖ
