Εννέα χρόνια μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης επανέρχεται δημόσια στην πολιτική του κληρονομιά. Η ανάρτησή του λειτουργεί ως υπενθύμιση μιας συγκεκριμένης μεταρρυθμιστικής γραμμής που η σημερινή κυβέρνηση δηλώνει ότι συνεχίζει.
Εννέα χρόνια μετά την 29η Μαΐου 2017, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παραμένει σημείο αναφοράς για τη Νέα Δημοκρατία και τον κυβερνητικό της λόγο. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης, επέλεξε μια προσωπική, αλλά ταυτόχρονα βαθιά πολιτική ανάρτηση για να περιγράψει τη σχέση του με τον πρώην πρωθυπουργό και να αναδείξει όσα θεωρεί ως βασικά στοιχεία της παρακαταθήκης του.
Πώς περιγράφει ο Χατζηδάκης τον Μητσοτάκη
Ο Κωστής Χατζηδάκης θυμάται ότι γνώρισε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη στις αρχές της δεκαετίας του ’80, όταν ακόμη ήταν φοιτητής. Η διαδρομή του από γραμματέας της ΔΑΠ, πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ, μέχρι ευρωβουλευτής και υπουργός, παρουσιάζεται ως παράλληλη με μια «στενή προσωπική σχέση» με τον τότε ηγέτη, η οποία –όπως σημειώνει– επηρέασε τη δική του πολιτική πορεία.
Στο κείμενό του, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης σκιαγραφεί τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ως πολιτικό που «δεν υπήρξε ποτέ πολιτικός των δημοσίων σχέσεων», αλλά ως ηγέτη που «πίστευε στις μεταρρυθμίσεις, στην κοινή λογική και στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας». Η αναφορά αυτή συνδέει ευθέως την εικόνα του πρώην πρωθυπουργού με μια σταθερή προσήλωση στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό και σε πολιτικές αλλαγών.
Μεταρρυθμίσεις, πολιτικό κόστος και σύγκρουση με τον κρατισμό
Κεντρικό στοιχείο της ανάρτησης είναι η αναφορά στο «πολιτικό κόστος». Ο Χατζηδάκης υπογραμμίζει ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν «διατεθειμένος να πληρώσει πολιτικό κόστος γι’ αυτά που πίστευε» και ότι «έδωσε μεγάλες μάχες με τον κρατισμό και τις συντεχνίες». Η επιλογή αυτών των όρων δεν είναι ουδέτερη: επαναφέρει στο προσκήνιο το διαχρονικό δίλημμα ανάμεσα σε ένα ισχυρό κράτος με παρεμβατικό ρόλο και σε μια πιο φιλελεύθερη προσέγγιση με έμφαση στις μεταρρυθμίσεις.
Η φράση ότι «έλεγε πάντοτε αυτά που πίστευε, ακόμα κι αν δεν ήταν ευχάριστα» παραπέμπει σε ένα πρότυπο πολιτικού λόγου που δεν προσαρμόζεται στην εκάστοτε δημοφιλία. Ο Χατζηδάκης σημειώνει ότι αυτή η στάση «του αναγνωρίστηκε, έστω και με καθυστέρηση», υπονοώντας ότι η ιστορική αποτίμηση του ρόλου του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη υπήρξε πιο θετική σε βάθος χρόνου από ό,τι κατά τη διάρκεια της ενεργού πολιτικής του παρουσίας.
Η «σημαντικότερη παρακαταθήκη» και το σημερινό πολιτικό μήνυμα
Στο καταληκτικό μέρος της ανάρτησης, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης συμπυκνώνει σε μία φράση αυτό που ο ίδιος θεωρεί ως πυρήνα της κληρονομιάς του πρώην πρωθυπουργού: «Να έχεις το θάρρος να λες την αλήθεια, να προχωρείς στις αναγκαίες αλλαγές και να βάζεις, πάνω από τα όποια πρόσκαιρα πολιτικά οφέλη, το συμφέρον της πατρίδας».
Πρόκειται για διατύπωση που λειτουργεί ταυτόχρονα ως ιστορική αναφορά και ως έμμεσο σχόλιο για το παρόν. Η επίκληση του «συμφέροντος της πατρίδας» πάνω από τα «πρόσκαιρα πολιτικά οφέλη» αποτελεί σταθερό μοτίβο στον δημόσιο λόγο, όμως εδώ συνδέεται με συγκεκριμένη πολιτική παράδοση: τις μεταρρυθμίσεις, την ευρωπαϊκή πορεία και τη σύγκρουση με τον κρατισμό, όπως τα περιγράφει ο ίδιος ο Χατζηδάκης.
Σχόλιο 
: Για τον πολίτη, τέτοιες παρεμβάσεις δεν είναι απλώς επετειακές αναφορές, αλλά σήματα για το πώς η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται τον εαυτό της και τη συνέχεια του πολιτικού της χώρου. Η ανάδειξη της «σύγκρουσης με τον κρατισμό» και της προθυμίας ανάληψης «πολιτικού κόστους» προϊδεάζει για το πώς μπορεί να δικαιολογηθούν τρέχουσες ή επόμενες μεταρρυθμίσεις σε οικονομία και κράτος. Σε επίπεδο πολιτικής σκηνής, η συστηματική επίκληση της παρακαταθήκης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ενισχύει την εικόνα θεσμικής συνέχειας της Νέας Δημοκρατίας, αλλά ταυτόχρονα θέτει και ένα μέτρο σύγκρισης: κατά πόσο οι σημερινές αποφάσεις πράγματι υπηρετούν το «συμφέρον της πατρίδας» πέρα από τον εκλογικό κύκλο, κάτι που ο ενεργός πολίτης καλείται να αξιολογεί κριτικά σε κάθε νέα πολιτική επιλογή.
#Χατζηδάκης #ΚωνσταντίνοςΜητσοτάκης #ΝΔ #πολιτικόκόστος #μεταρρυθμίσεις
