Η αμυντική βιομηχανία τοποθετείται στο κέντρο της νέας στρατηγικής του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, με στόχο μια «πατρίδα ισχυρή και ασφαλή» και μια χώρα πιο ανθεκτική. Ο Νίκος Δένδιας συνδέει ευθέως την αποτροπή, την καινοτομία και το ισοζύγιο πληρωμών, ζητώντας πολιτική και κοινωνική συναίνεση.
Η αμυντική βιομηχανία αναδεικνύεται σε κεντρικό εργαλείο της κυβερνητικής στρατηγικής, όπως περιέγραψε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας στα εγκαίνια της νέας μονάδας M Technologies της METLEN στον Βόλο. Στο επίκεντρο τίθενται η αντιμετώπιση της διακηρυγμένης απειλής πολέμου και η μείωση του ελλείμματος στο ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών, με αξιοποίηση του υστερήματος του Έλληνα φορολογούμενου.
Πώς αλλάζει ο ρόλος της αμυντικής βιομηχανίας στην εθνική ασφάλεια;
Ο Νίκος Δένδιας περιέγραψε μια «τελείως διαφορετική αντιμετώπιση», όπου οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν ζητούν απλώς αγορά έτοιμων προϊόντων, αλλά διατυπώνουν επιχειρησιακά προβλήματα και αναζητούν απαντήσεις από το εγχώριο οικοσύστημα. Η ίδρυση του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) παρουσιάζεται ως κόμβος που φέρνει σε επαφή στρατιωτικά επιτελεία, ερευνητικά κέντρα και επιχειρήσεις για λύσεις σε νέες απειλές, όπως τα σμήνη drones.
Η λογική «όχι προϊόντα, απαντήσεις» σηματοδοτεί στροφή σε τεχνολογίες υπό ανάπτυξη, με παραγγελίες πάνω σε συστήματα που ακόμη δεν υπάρχουν στην αγορά. Αυτό απαιτεί δραστική επιτάχυνση του κύκλου ανάπτυξης, καθώς, όπως σημείωσε, ένα προϊόν μπορεί σε 8-10 μήνες να καταστεί απαρχαιωμένο, με παράδειγμα τα ουκρανικά drones παλαιότερης τεχνολογίας σε σχέση με τα σημερινά συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης.
Ποιο θεσμικό πλαίσιο και ποια κίνητρα διαμορφώνονται;
Ο υπουργός ανέδειξε δύο θεσμικούς πυλώνες: την αποδοχή του ρίσκου αποτυχίας στην καινοτομία και τον μακροπρόθεσμο προγραμματισμό εξοπλισμών. Ζήτησε από το πολιτικό σύστημα και την κοινωνία να μην «ποινικοποιούν» τις αποτυχημένες προσπάθειες επιχειρήσεων με πρωτοσέλιδα, υποστηρίζοντας ότι η κατασκευή πρωτοτύπων προϋποθέτει επιδοτούμενο ρίσκο.
Παράλληλα, παρουσίασε την ενεργοποίηση του Ενιαίου Μακροπρόθεσμου Προγράμματος Αμυντικών Εξοπλισμών (ΕΜΠΑΕ), βασισμένου σε νόμο του Ευάγγελου Βενιζέλου, με ορίζοντα 10-12 ετών. Αυτό, κατά τον ίδιο, δημιουργεί διαύγεια για τις προθέσεις της εκάστοτε κυβέρνησης, ώστε οι επιχειρήσεις να γνωρίζουν προς ποια κατεύθυνση να επενδύσουν και να προσαρμοστούν.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Για τον φορολογούμενο, η νέα στρατηγική σημαίνει ότι τα κονδύλια Άμυνας επιχειρείται να λειτουργήσουν διπλά: ως ασπίδα αποτροπής και ως μοχλός παραγωγικής βάσης. Η απαίτηση το 25% κάθε συστήματος που δεν παράγεται στην Ελλάδα να μεταφράζεται σε επένδυση στη χώρα, με έμφαση ακόμη και σε πηγαίους κώδικες και αλγόριθμους, στοχεύει σε μεταφορά τεχνογνωσίας και μείωση εξάρτησης από ξένους προμηθευτές.
Αν αυτή η πολιτική υλοποιηθεί, η αμυντική βιομηχανία μπορεί να συμβάλει στη μείωση του ελλείμματος στο ισοζύγιο πληρωμών και στη δημιουργία θέσεων εργασίας υψηλής εξειδίκευσης. Ωστόσο, η στενή συνεργασία κράτους και επιχειρήσεων, την οποία ο υπουργός ζητεί να πάψει να ενοχοποιείται, προϋποθέτει ισχυρούς μηχανισμούς διαφάνειας ώστε η στήριξη στην καινοτομία να μην εκληφθεί ως επιστροφή σε παλαιές πρακτικές πελατειακών σχέσεων.
Σχόλιο 
: Η παρέμβαση Δένδια δείχνει ότι η Άμυνα μετατρέπεται από καθαρό κόστος σε εργαλείο βιομηχανικής πολιτικής, με την αμυντική βιομηχανία να καλείται να σηκώσει βάρος και αποτροπής και ανάπτυξης. Το πραγματικό τεστ θα είναι αν ο συνδυασμός μακροπρόθεσμου προγραμματισμού, υποχρεωτικών εγχώριων επενδύσεων και «νομιμοποίησης» της συνεργασίας κράτους–επιχειρήσεων θα συνοδευτεί από θεσμικές δικλίδες που αποτρέπουν νέους κύκλους σπατάλης και αδιαφάνειας.
Διαβάστε επίσης:
Θεοδωρικάκος ανακοινώνει νέο αναπτυξιακό καθεστώς άμυνας 150 εκατ.
Δένδιας δηλώνει ότι η «Ατζέντα 2030» ψηφιοποιεί τις Ένοπλες Δυνάμεις
#ΝίκοςΔένδιας #ΥπουργείοΕθνικήςΆμυνας #αμυντικήβιομηχανία #ΕΛΚΑΚ #ΕΜΠΑΕ
