Η Ελλάδα κατατάσσεται στην ακριβή ζώνη του διαδικτύου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με μέση χρέωση 33 € τον μήνα. Την ίδια ώρα, παραμένει στις χώρες με τα χαμηλότερα ποσοστά σύνδεσης στις αγροτικές περιοχές, αναδεικνύοντας ψηφιακές ανισότητες με άμεσες οικονομικές επιπτώσεις.
Η πρόσβαση στο διαδίκτυο έχει εξελιχθεί σε βασική υποδομή για τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά, με το 94% των κατοίκων της ΕΕ να το χρησιμοποιούν τους τελευταίους τρεις μήνες του 2025. Παρά την εκτεταμένη χρήση, οι τιμές και η ποιότητα της σύνδεσης διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των κρατών, δημιουργώντας διαφορετικές ταχύτητες ψηφιακής και οικονομικής ανάπτυξης.
Ποιες χώρες πληρώνουν ακριβότερα και πού τοποθετείται η Ελλάδα;
Στην Ελλάδα, το μέσο μηνιαίο κόστος σύνδεσης διαμορφώνεται στα 33 €, τοποθετώντας τη χώρα στην ακριβή ζώνη της ΕΕ μαζί με Γερμανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Σουηδία και Φινλανδία. Σε αυτές τις χώρες οι χρεώσεις κυμαίνονται από 40 € στη Γερμανία έως περίπου 49 € στην Ολλανδία, με το Λουξεμβούργο να φτάνει τα 49,99 € και να καταγράφει τις ακριβότερες υπηρεσίες ευρυζωνικότητας στην Ένωση.
Στον αντίποδα, Ιταλία, Γαλλία και Ισπανία προσφέρουν σημαντικά χαμηλότερο μέσο κόστος, γύρω στα 25 € τον μήνα, διαμορφώνοντας πιο φιλικό περιβάλλον για νοικοκυριά και μικρές επιχειρήσεις. Ακόμη πιο χαμηλά βρίσκονται η Βουλγαρία με 15 € και η Ρουμανία με περίπου 6,66 €, επίπεδα που κατατάσσουν τη ρουμανική αγορά στις φθηνότερες παγκοσμίως.
Πώς εξηγούνται οι μεγάλες αποκλίσεις στις τιμές και στην κάλυψη;
Η Ανατολική Ευρώπη εμφανίζει τις χαμηλότερες τιμές διαδικτύου σε υποπεριφερειακό επίπεδο, αξιοποιώντας εκτεταμένα δίκτυα οπτικών ινών που υποστηρίζουν ταχύτητες έως και 10 GB ανά δευτερόλεπτο. Ο εκσυγχρονισμός των υποδομών με καθυστέρηση, αλλά με άμεση μετάβαση σε νέα τεχνολογία, επέτρεψε σε χώρες όπως Ρουμανία και Βουλγαρία να παρακάμψουν παλαιότερα και ακριβότερα συστήματα τηλεπικοινωνιών.
Αντίθετα, η Βόρεια και η Δυτική Ευρώπη, όπου το συνολικό κόστος διαβίωσης είναι υψηλότερο, καταγράφουν και τις ακριβότερες ευρυζωνικές υπηρεσίες, σύμφωνα με τη μελέτη της Broadband Genie που ανέλυσε 2.631 τιμολόγια σε 214 χώρες και εδάφη. Η Νότια Ευρώπη, όπου ανήκει η Ελλάδα, κατατάσσεται τέταρτη ως προς την προσιτότητα, με ενδιάμεσο κόστος αλλά και σημαντικές εσωτερικές διαφοροποιήσεις μεταξύ κρατών.
Τι σημαίνει για την ελληνική οικονομία
Παρά το υψηλό κόστος, η Ελλάδα δεν ανήκει στις χώρες με σχεδόν καθολική κάλυψη, καθώς συγκαταλέγεται μαζί με Βουλγαρία, Κροατία και Πορτογαλία σε εκείνες με τα χαμηλότερα ποσοστά σύνδεσης στις αγροτικές περιοχές. Αυτό σημαίνει ότι νοικοκυριά και επιχειρήσεις στην περιφέρεια πληρώνουν σχετικά ακριβά για μια υπηρεσία που συχνά είναι λιγότερο διαθέσιμη ή υποδεέστερης ποιότητας, επιβαρύνοντας την ανταγωνιστικότητα της τοπικής οικονομίας.
Για τον Έλληνα καταναλωτή, τα 33 € τον μήνα αποτελούν σταθερή δαπάνη σε ένα περιβάλλον αυξημένου κόστους διαβίωσης, περιορίζοντας διαθέσιμο εισόδημα για κατανάλωση και αποταμίευση. Για τις επιχειρήσεις, ειδικά τις μικρές και μεσαίες, το επίπεδο τιμών και η άνιση κάλυψη δυσχεραίνουν τον ψηφιακό μετασχηματισμό, αυξάνοντας το λειτουργικό κόστος και δημιουργώντας εμπόδια σε τηλεργασία, ηλεκτρονικό εμπόριο και παροχή υπηρεσιών από την περιφέρεια προς τις διεθνείς αγορές.
Σχόλιο 
: Η εικόνα που διαμορφώνεται δείχνει ότι η Ελλάδα πληρώνει τιμές ανεπτυγμένης τηλεπικοινωνιακής αγοράς χωρίς να απολαμβάνει αντίστοιχη καθολική κάλυψη, ειδικά στην ύπαιθρο. Για να ενισχυθεί η παραγωγικότητα, να στηριχθεί η αγροτική οικονομία και να μειωθούν οι περιφερειακές ανισότητες, η πολιτική για τις ψηφιακές υποδομές θα πρέπει να συνδυάσει επενδύσεις σε οπτικές ίνες, στοχευμένα κίνητρα για τηλεπικοινωνιακούς παρόχους και ρυθμιστικές παρεμβάσεις που θα βελτιώσουν τη σχέση τιμής-ποιότητας προς όφελος καταναλωτών και επιχειρήσεων.
#Διαδίκτυο #ΕυρωπαϊκήΈνωση #Ελλάδα #ΕυρυζωνικέςΣυνδέσεις #ΚόστοςΔιαβίωσης
