Το κόμμα «Νίκη» καταγγέλλει ότι η κυβέρνηση προωθούσε υποχρεωτικό βιομετρικό έλεγχο παρουσίας για 700.000 δημοσίους υπαλλήλους. Στο επίκεντρο τίθεται η γνωμοδότηση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων που μιλά για δυσανάλογη επέμβαση στα δικαιώματα.
Στο πεδίο των δικαιωμάτων και της ψηφιακής επιτήρησης μεταφέρει τη σύγκρουση με την κυβέρνηση το κόμμα «Νίκη», με αφορμή σχέδιο καθιέρωσης βιομετρικής καταγραφής παρουσίας σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες. Στο στόχαστρο μπαίνει το υπουργείο Εσωτερικών, το οποίο –σύμφωνα με την ανακοίνωση– προωθούσε «καθολική και υποχρεωτική» χρήση βιομετρικών δεδομένων για το «χτύπημα» της κάρτας των δημοσίων υπαλλήλων.
Τι αποκαλύπτει η γνωμοδότηση της Αρχής
Κεντρικό στοιχείο της κριτικής αποτελεί η απορριπτική γνωμοδότηση της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Όπως επισημαίνει η «Νίκη», το πόρισμα αναφέρει ότι η χρήση βιομετρικών δεδομένων στο σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων, στο πλαίσιο εξαρτημένης εργασίας, «μετατρέπει τη σωματική ταυτότητα των εργαζομένων σε διαρκές μέσο ελέγχου και επιτήρησης».
Η Αρχή, σύμφωνα με την ανακοίνωση, χαρακτηρίζει το μέτρο «δυσανάλογη και υπέρμετρη επέμβαση στα δικαιώματα». Η τοποθέτηση αυτή δεν αφορά μόνο την τεχνική διάσταση της ασφάλειας των δεδομένων, αλλά αγγίζει τον πυρήνα της σχέσης κράτους – εργαζομένου, θέτοντας όρια στη χρήση της τεχνολογίας για σκοπούς πειθαρχικού ή χρονικού ελέγχου.
Διαφάνεια, διαβούλευση και πολιτική ευθύνη
Η «Νίκη» κατηγορεί την ηγεσία του υπουργείου Εσωτερικών ότι κινήθηκε «εν κρυπτώ», χωρίς προηγούμενη ενημέρωση της κοινής γνώμης και των συνδικαλιστικών ενώσεων. Θέτει το ερώτημα γιατί μια τόσο παρεμβατική ρύθμιση δεν τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση, ιδίως όταν επηρεάζει περίπου 700.000 εργαζομένους του Δημοσίου.
Στο πολιτικό επίπεδο, η ανακοίνωση συνδέει το ζήτημα με το γενικότερο κλίμα καχυποψίας γύρω από την προστασία της ιδιωτικότητας, κάνοντας λόγο για «κυβέρνηση των υποκλοπών». Η κριτική επεκτείνεται πέρα από τον εργασιακό χώρο, με την «Νίκη» να υποστηρίζει ότι τέτοιες μεθοδεύσεις ανοίγουν τον δρόμο για «καθολική παρακολούθηση» πολιτών, ιδιωτικά και σε δημόσιους χώρους, με τον προσωπικό αριθμό να λειτουργεί ως εργαλείο μαζικού «σκαναρίσματος και φακελώματος».
Σχόλιο 
: Για τον πολίτη, η αντιπαράθεση αυτή δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια, αλλά αγγίζει το όριο ανάμεσα στη νόμιμη οργάνωση της δημόσιας διοίκησης και στην υπέρμετρη επιτήρηση. Αν η χρήση βιομετρικών δεδομένων για τον έλεγχο παρουσίας γινόταν κανόνας, θα διαμόρφωνε ένα νέο εργασιακό περιβάλλον στο Δημόσιο, όπου η φυσική ταυτότητα του εργαζομένου θα συνδεόταν μόνιμα με τον έλεγχο. Θεσμικά, η ισχυρή παρέμβαση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων υπενθυμίζει ότι οι ανεξάρτητες αρχές παραμένουν κρίσιμο αντίβαρο σε πολιτικές που αγγίζουν ευαίσθητα δικαιώματα, ενώ πολιτικά αναδεικνύεται ξανά το ζήτημα της διαφάνειας και της υποχρεωτικής δημόσιας διαβούλευσης σε κάθε μέτρο που επηρεάζει μαζικά την ιδιωτικότητα και την εργασιακή καθημερινότητα.
#Νίκη #δημόσιοιυπάλληλοι #προσωπικάδεδομένα #κυβέρνηση #βιομετρικά
