Το Ιράν συνδέει την αποδέσμευση παγωμένων περιουσιακών στοιχείων με συμφωνία εκεχειρίας με τις ΗΠΑ. Η Τεχεράνη απαιτεί τουλάχιστον το 50% των πόρων μόλις υπογραφεί μνημόνιο κατανόησης.
Η Τεχεράνη επιχειρεί να μετατρέψει την κρίση στη Μέση Ανατολή σε διαπραγματευτικό χαρτί για την οικονομία της, θέτοντας σαφείς όρους προς την Ουάσιγκτον. Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Καζέμ Γκαριμπαμπαντί, δήλωσε ότι η χώρα του αναμένει να λάβει «τουλάχιστον» το 50% των παγωμένων περιουσιακών της στοιχείων αμέσως μετά την υπογραφή μνημονίου κατανόησης για παρατεταμένη εκεχειρία με τις ΗΠΑ.
Δημοσίευμα ανέφερε ότι οι συνομιλίες για τα περιουσιακά στοιχεία βρίσκονται στα «τελικά στάδια», δείχνοντας ότι η οικονομική διάσταση της κρίσης έχει πλέον περάσει στο κέντρο της διπλωματικής ατζέντας.
Πώς συνδέει το Ιράν τα περιουσιακά στοιχεία με τον Λίβανο;
Σύμφωνα με το Iran International, η ιρανική πλευρά επιμένει ότι οποιαδήποτε συμφωνία με τις ΗΠΑ πρέπει να περιλαμβάνει εκεχειρία στον Λίβανο. Ο στόχος είναι ο τερματισμός των πολύμηνων εχθροπραξιών μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ, όπου η Τεχεράνη έχει σαφή πολιτική και στρατηγική επιρροή.
Ο Γκαριμπαμπαντί ανέφερε ότι το Ιράν «θα είχε αναλάβει δράση» αν οι ισραηλινές επιθέσεις στον Λίβανο συνεχίζονταν, διατυπώνοντας έμμεση προειδοποίηση για κλιμάκωση. Η διατύπωση αυτή λειτουργεί ως μήνυμα προς τις ΗΠΑ ότι η πρόοδος στο οικονομικό σκέλος εξαρτάται από τη σταθεροποίηση του μετώπου στον Λίβανο.
Τι σημαίνει η απαίτηση για «τουλάχιστον 50%»;
Η απαίτηση για άμεση εκταμίευση τουλάχιστον του μισού των παγωμένων πόρων δείχνει την πίεση που δέχεται η ιρανική οικονομία. Η Τεχεράνη επιδιώκει χειροπιαστό όφελος τη στιγμή της υπογραφής, όχι μια σταδιακή ή υπό όρους αποδέσμευση.
Παράλληλα, η σύνδεση οικονομικών διευθετήσεων με την ασφάλεια στον Λίβανο ενισχύει τον ρόλο του Ιράν ως κεντρικού παίκτη στην περιφερειακή εξίσωση. Η Ουάσιγκτον καλείται έτσι να διαχειριστεί ταυτόχρονα το πλαίσιο των κυρώσεων και τον κίνδυνο νέας ανάφλεξης μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ.
Σχόλιο 
: Για την Ελλάδα, η εξέλιξη αυτή αφορά πρωτίστως τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο και τις ενεργειακές ροές. Μια εκεχειρία που θα μειώσει τον κίνδυνο κλιμάκωσης στον Λίβανο περιορίζει τους γεωπολιτικούς κινδύνους για ναυτιλία και ενεργειακές διαδρομές, όπου η ελληνική παρουσία είναι σημαντική. Παράλληλα, η ενίσχυση του ρόλου του Ιράν ως διαπραγματευτή με τις ΗΠΑ αναδιαμορφώνει το περιφερειακό ισοζύγιο, κάτι που η ελληνική διπλωματία θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις της με τις χώρες της Μέσης Ανατολής.
#Ιράν #ΗΠΑ #Λίβανος #Ισραήλ #Χεζμπολάχ
