Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου δηλώνει ότι ο Λίβανος πρέπει να αποστρατιωτικοποιηθεί και η Χεζμπολάχ να αφοπλιστεί. Συνδέει την ειρήνη με τον Λίβανο με την ήττα της οργάνωσης και ευθυγραμμίζεται με τον Ντόναλντ Τραμπ έναντι του Ιράν.
Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου έθεσε ανοιχτά ως προϋπόθεση για οποιαδήποτε ειρηνική διευθέτηση με τον Λίβανο την πλήρη αποστρατιωτικοποίηση της χώρας και τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ. Μιλώντας σε συνέντευξη στο αμερικανικό δίκτυο CNBC, υποστήριξε ότι η παρουσία και η δράση της οργάνωσης καθιστούν αδύνατη την επίτευξη σταθερής ειρήνης στα βόρεια σύνορα του Ισραήλ.
Τι ζητά το Ισραήλ από τον Λίβανο;
Ο Νετανιάχου διατύπωσε με σαφήνεια ότι «ο Λίβανος πρέπει να αποστρατιωτικοποιηθεί», προσθέτοντας ότι η Χεζμπολάχ «πρέπει επίσης να αφοπλιστεί». Κατά την εκτίμησή του, όσοι στοχεύουν το Ισραήλ «βρίσκονται στο μεγαλύτερο μέρος τους στη Βηρυτό», μεταφέροντας έτσι την ευθύνη από μεμονωμένες ένοπλες ομάδες στο συνολικό περιβάλλον ασφαλείας της λιβανικής πρωτεύουσας. Η θέση αυτή αναδεικνύει την πρόθεση του Ισραήλ να συνδέσει το μέλλον των διμερών σχέσεων με την εσωτερική ισορροπία δυνάμεων στον Λίβανο.
Η Χεζμπολάχ ως κεντρικός όρος για την ειρήνη
Στη συνέντευξη, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός επανέλαβε ότι «καμία ειρήνη με τον Λίβανο δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς την ήττα της Χεζμπολάχ». Με αυτό τον τρόπο, μετατρέπει την οργάνωση σε κομβικό παράγοντα όχι μόνο στρατιωτικής, αλλά και διπλωματικής εξίσωσης. Η ειρήνη δεν παρουσιάζεται ως αποτέλεσμα διακρατικής διαπραγμάτευσης, αλλά ως συνέπεια της έκβασης μιας αντιπαράθεσης με έναν μη κρατικό δρώντα που διατηρεί στενούς δεσμούς με το Ιράν.
Η τοποθέτηση αυτή περιορίζει τα περιθώρια ελιγμών της λιβανικής πολιτικής ηγεσίας, η οποία καλείται εμμέσως να διαχειριστεί μια εσωτερική ένοπλη δύναμη ως προϋπόθεση για διεθνή ομαλοποίηση. Παράλληλα, ενισχύει την εικόνα ότι η ασφάλεια του Ισραήλ συνδέεται άμεσα με την αναδιάταξη ισχύος εντός του Λιβάνου.
Ο ρόλος του Ιράν και οι δυσκολίες της Ουάσινγκτον
Ο Νετανιάχου συνέδεσε ευθέως το μέτωπο του Λιβάνου με τις ευρύτερες διαπραγματεύσεις των Ηνωμένων Πολιτειών με το Ιράν. Όπως σημείωσε, η σύγκρουση στον Λίβανο έχει εξελιχθεί σε ένα από τα βασικά εμπόδια στις συνομιλίες της Ουάσινγκτον με την Τεχεράνη. Η ιρανική πλευρά, σύμφωνα με την περιγραφή του, επιμένει ότι το Ισραήλ πρέπει να σταματήσει τις επιθέσεις του στον Λίβανο, διαφορετικά προειδοποιεί για «ανανεωμένες εχθροπραξίες».
Έτσι, το λιβανικό πεδίο λειτουργεί ως μοχλός πίεσης στις αμερικανοϊρανικές σχέσεις, με το Ισραήλ να διατηρεί σκληρή γραμμή έναντι της Χεζμπολάχ και το Ιράν να χρησιμοποιεί την παρουσία της οργάνωσης ως διαπραγματευτικό χαρτί. Η Ουάσινγκτον βρίσκεται ανάμεσα στην ανάγκη να περιορίσει την ένταση στην περιοχή και στην επιλογή να στηρίξει τις ισραηλινές ανησυχίες ασφαλείας, γεγονός που περιπλέκει κάθε προσπάθεια συνολικής συμφωνίας.
Στρατηγική σύμπλευση Νετανιάχου και Τραμπ για το Ιράν
Αναφερόμενος ειδικά στο Ιράν, ο Νετανιάχου υπογράμμισε ότι μοιράζεται με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ τον ίδιο στρατηγικό στόχο: να μην επιτραπεί στην Τεχεράνη να αποτελέσει κίνδυνο για τις δύο χώρες. Η διατύπωση αυτή δείχνει μια κοινή αφετηρία ανάμεσα στην ισραηλινή και την αμερικανική ηγεσία όσον αφορά την ιρανική επιρροή στη Μέση Ανατολή.
Η σύμπλευση Ισραήλ–ΗΠΑ στο ιρανικό ζήτημα προσδίδει μεγαλύτερο βάρος στις δηλώσεις για αποστρατιωτικοποίηση του Λιβάνου. Η Χεζμπολάχ, ως οργάνωση που συνδέεται πολιτικά και στρατιωτικά με την Τεχεράνη, αντιμετωπίζεται όχι μόνο ως περιφερειακός παράγοντας, αλλά ως προέκταση μιας ευρύτερης αντιπαράθεσης με το Ιράν. Αυτό εξηγεί γιατί ο Νετανιάχου παρουσιάζει τον αφοπλισμό της ως κρίσιμο βήμα για την ασφάλεια τόσο του Ισραήλ όσο και των ΗΠΑ.
Σχόλιο 
: Για την Ελλάδα, η σκλήρυνση της ισραηλινής στάσης απέναντι στον Λίβανο και τη Χεζμπολάχ εντάσσεται σε ένα περιφερειακό περιβάλλον αυξημένης έντασης, στο οποίο η Αθήνα επιχειρεί να διατηρεί σταθερές σχέσεις τόσο με το Ισραήλ όσο και με τον αραβικό κόσμο. Η σύνδεση του λιβανικού μετώπου με τις αμερικανοϊρανικές διαπραγματεύσεις σημαίνει ότι κάθε κλιμάκωση μπορεί να επηρεάσει τις ενεργειακές και ναυτιλιακές ροές στην Ανατολική Μεσόγειο, άρα και την ελληνική διπλωματική ατζέντα. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα καλείται να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις, προσαρμόζοντας την εξωτερική της πολιτική σε μια περιοχή όπου η ασφάλεια, η ενέργεια και η διπλωματία παραμένουν άρρηκτα συνδεδεμένες.
#Ισραήλ #Λίβανος #Νετανιάχου #Χεζμπολάχ #Ιράν
