Η Κοινωνική Συμφωνία μπαίνει στο στόχαστρο του ΚΚΕ, που μιλά για υπονόμευση συλλογικών συμβάσεων και συμπίεση μισθών. Το κόμμα της αντιπολίτευσης συνδέει ευθέως την κυβερνητική στρατηγική για την ακρίβεια με τη θέση των εργαζομένων στην αγορά εργασίας.
Η Κοινωνική Συμφωνία μπαίνει στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης, με το ΚΚΕ να μιλά για «συμφωνία της ντροπής» που πλήττει ευθέως τους εργαζόμενους. Με αιχμηρή ανακοίνωση, το κόμμα συνδέει την κυβερνητική πολιτική για την ακρίβεια με τη συρρίκνωση των μισθών και την υπονόμευση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
Πώς συνδέει το ΚΚΕ την Κοινωνική Συμφωνία με τους μισθούς;
Το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι η κυβερνητική «Κοινωνική Συμφωνία» οδηγεί σε συμπίεση των μισθών προς τα κάτω και αποδυνάμωση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Χρησιμοποιεί μάλιστα την ειρωνική αναφορά σε πλατφόρμα «poso hanei» για να περιγράψει τις απώλειες εισοδήματος που, κατά την εκτίμησή του, υφίστανται οι εργαζόμενοι.
Στο ίδιο πλαίσιο, το κόμμα συνδέει την πολιτική για την ακρίβεια με την προηγούμενη πλατφόρμα «poso kanei», την οποία χαρακτηρίζει «απάτη». Η κριτική εστιάζει στην ιδέα ότι τα ψηφιακά εργαλεία δεν αντιμετωπίζουν τις δομικές αιτίες της ακρίβειας, ενώ την ίδια στιγμή οι μισθοί πιέζονται.
Ποιοι θεσμικοί παίκτες εμπλέκονται στην Κοινωνική Συμφωνία;
Στο στόχαστρο του ΚΚΕ μπαίνει η κυβέρνηση, η οποία, όπως αναφέρεται, υπέγραψε τη συμφωνία «νύχτα» με τους μεγαλοεργοδότες. Το κόμμα καταγγέλλει ότι η διαδικασία αυτή παρακάμπτει ουσιαστικό κοινωνικό διάλογο και αφήνει τους εργαζόμενους μπροστά σε τετελεσμένα.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον πρόεδρο της ΓΣΕΕ, Γιάννη Παναγόπουλο, ο οποίος χαρακτηρίζεται «εκλεκτός του ΠΑΣΟΚ» και «ελεγχόμενος για σκάνδαλα». Το ΚΚΕ σημειώνει επίσης ότι τη συμφωνία στήριξαν και παρατάξεις άλλων κομμάτων, αναδεικνύοντας έτσι μια ευρύτερη θεσμική συναίνεση γύρω από το περιεχόμενό της.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Για τον εργαζόμενο, η κριτική του ΚΚΕ μεταφράζεται σε ανησυχία για το πραγματικό ύψος του μισθού σε συνθήκες ακρίβειας, πέρα από τις τυπικές αυξήσεις. Αν οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας αποδυναμώνονται, η διαπραγματευτική ισχύς μετατοπίζεται προς τον εργοδότη, με άμεσο αντίκτυπο στο εισόδημα και στις εργασιακές σχέσεις.
Για τον πολίτη-καταναλωτή, το ερώτημα είναι αν οι θεσμικές συμφωνίες συνοδεύονται από ουσιαστική προστασία της αγοραστικής δύναμης ή αν περιορίζονται σε επικοινωνιακές πρωτοβουλίες, όπως οι πλατφόρμες για τις τιμές. Η αντιπαράθεση γύρω από την Κοινωνική Συμφωνία φωτίζει ακριβώς αυτό το κενό ανάμεσα στις εξαγγελίες και την καθημερινή πραγματικότητα στην αγορά εργασίας και στο ράφι.
Σχόλιο 
: Η παρέμβαση του ΚΚΕ αναδεικνύει μια σταθερή παθογένεια της ελληνικής διακυβέρνησης: τις κρίσιμες ρυθμίσεις για την εργασία να κλείνονται σε τριγωνικές συνεννοήσεις κυβέρνησης–εργοδοτών–συνδικαλιστικής ηγεσίας, με τον εργαζόμενο θεατή. Όταν οι θεσμικές συμφωνίες αμφισβητούνται ως «νύχτα» και «της ντροπής», το πραγματικό ζήτημα δεν είναι μόνο το περιεχόμενο, αλλά η αξιοπιστία ολόκληρου του πλαισίου κοινωνικού διαλόγου.
Διαβάστε επίσης:
ΚΚΕ καταγγέλλει συνταγματική αναθεώρηση υπέρ επιχειρηματικών ομίλων
ΚΚΕ ζητά αυξήσεις και κατάργηση έμμεσων φόρων για ακρίβεια
#ΚΚΕ #ΚοινωνικήΣυμφωνία #κυβέρνηση #ΓΣΕΕ #Παναγόπουλος
