Η νέα εμπορική συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ευρωπαϊκής Ένωσης παρουσιάζεται από την Ουάσιγκτον ως «ιστορικό επίτευγμα» με σαφείς νικητές τους αμερικανούς παραγωγούς. Η πολιτική βαρύτητα της συμφωνίας ξεπερνά τα τεχνικά δασμολογικά μέτρα και αναδεικνύει μια πιο στενή, αλλά και πιο ασύμμετρη, διατλαντική οικονομική σχέση.
Η νέα εμπορική συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ευρωπαϊκής Ένωσης παρουσιάζεται από τον υπουργό Εμπορίου των ΗΠΑ Χάουαρντ Λάτνικ ως «ιστορικό επίτευγμα» που αναδιαμορφώνει τις διατλαντικές ροές αγαθών και επενδύσεων. Η συμφωνία περιορίζει τους αμερικανικούς δασμούς στα περισσότερα ευρωπαϊκά προϊόντα στο 15%, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση προχωρά σε μηδενισμό δασμών σε βιομηχανικά αγαθά και αναλαμβάνει δεσμεύσεις μακροπρόθεσμων ενεργειακών αγορών και επενδύσεων.
Πώς διαμορφώνει η νέα εμπορική συμφωνία το διατλαντικό ισοζύγιο;
Ο Λάτνικ υπογράμμισε ότι η συμφωνία «θα ωφελήσει κυρίως τους μεγάλους αυτοκινητοβιομηχάνους, αλιείς, κτηνοτρόφους και τόσους παραγωγούς που θα έχουν επιτέλους ισότιμους όρους ανταγωνισμού στην ευρωπαϊκή αγορά». Η αμερικανική πλευρά παρουσιάζει ως καίριο κέρδος το γεγονός ότι «η Ευρώπη μείωσε τους δασμούς της στο ΜΗΔΕΝ για πρώτη φορά», δίνοντας πολιτικό βάρος στον μηδενισμό των εισαγωγικών δασμών για τα βιομηχανικά προϊόντα των ΗΠΑ.
Στον πυρήνα της συμφωνίας, οι ΗΠΑ δεσμεύονται να περιορίσουν τους δασμούς στο 15% για την πλειονότητα των ευρωπαϊκών εξαγωγών, συμπεριλαμβανομένων αυτοκινήτων και ημιαγωγών, διατηρώντας ωστόσο σημαντικό προστατευτικό περιθώριο. Αντίστοιχα, η Ευρωπαϊκή Ένωση όχι μόνο καταργεί τους δασμούς στα αμερικανικά βιομηχανικά αγαθά, αλλά παρατείνει την αδασμολόγητη πρόσβαση για τους αμερικανικούς αστακούς και συνδέεται με την αμερικανική οικονομία μέσω συμφωνημένων αγορών ενέργειας ύψους 750 δισ. δολαρίων και επενδυτικών ροών 600 δισ. δολαρίων προς τις ΗΠΑ.
Ποιες είναι οι γεωοικονομικές προεκτάσεις της συμφωνίας;
Η συμφωνία δεν περιορίζεται σε μια τεχνική διευθέτηση δασμών, αλλά συγκροτεί μια νέα δέσμη αλληλεξάρτησης μεταξύ των δύο πλευρών του Ατλαντικού, με την ΕΕ να αναλαμβάνει ρόλο σταθερού αγοραστή αμερικανικής ενέργειας. Η δέσμευση για επενδύσεις 600 δισ. δολαρίων στις ΗΠΑ σηματοδοτεί πολιτική επιλογή ενίσχυσης της αμερικανικής βιομηχανικής βάσης, σε μια περίοδο διεθνούς αναδιάταξης των αλυσίδων αξίας.
Ταυτόχρονα, ο περιορισμός των αμερικανικών δασμών στο 15% για καίριους ευρωπαϊκούς κλάδους, όπως η αυτοκινητοβιομηχανία και οι ημιαγωγοί, λειτουργεί ως μηχανισμός ελεγχόμενης πρόσβασης στην αμερικανική αγορά και όχι πλήρους απελευθέρωσης. Στην πράξη, η Ουάσιγκτον εξασφαλίζει ευνοϊκότερη πρόσβαση των δικών της παραγωγών στην Ευρώπη, ενώ διατηρεί διαπραγματευτική ισχύ μέσω των υπολειπόμενων δασμών σε στρατηγικούς τομείς.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, η νέα εμπορική συμφωνία ΗΠΑ–ΕΕ εντάσσεται σε ένα πλαίσιο βαθύτερης διατλαντικής σύγκλισης, που επηρεάζει έμμεσα το περιθώριο αυτόνομης ευρωπαϊκής στάσης σε ζητήματα ενέργειας και βιομηχανικής πολιτικής. Η ισχυρή δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μακροχρόνιες αγορές αμερικανικής ενέργειας μπορεί να περιορίσει, στο πολιτικό επίπεδο, τη διαπραγματευτική ευελιξία των κρατών-μελών ως προς την προώθηση εναλλακτικών πηγών και διαδρομών.
Σχόλιο 
: Η Αθήνα οφείλει να παρακολουθήσει στενά πώς η νέα εμπορική αρχιτεκτονική ΗΠΑ–ΕΕ μεταβάλλει τις ισορροπίες στο εσωτερικό της Ένωσης, ιδίως σε ό,τι αφορά τις αποφάσεις για ενεργειακές υποδομές και βιομηχανική πολιτική. Σε ένα περιβάλλον όπου οι μεγάλες δυνάμεις «κλειδώνουν» μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις, η ελληνική διπλωματία χρειάζεται να διασφαλίσει ότι τα εθνικά συμφέροντα δεν θα υποβαθμιστούν μέσα σε ευρύτερες, πολυεπίπεδες διατλαντικές συμφωνίες.
Διαβάστε επίσης:
ΗΠΑ: Ο Τραμπ ανακοινώνει «μεγαλύτερο» αεροπορικό σόου 4ης Ιουλίου
ΗΠΑ: Άνοδος ενεργών γεωτρήσεων πετρελαίου, μήνυμα για την παγκόσμια αγορά
#ΗνωμένεςΠολιτείες #ΕυρωπαϊκήΈνωση #ΧάουαρντΛάτνικ #Εμπορικήπολιτική #Δασμοί
