Η σιωπηλή μεταρρύθμιση κτηματολογίου που περιγράφει ο Άκης Σκέρτσος δεν αφορά μόνο χάρτες και τίτλους ιδιοκτησίας. Αποτυπώνει μια προσπάθεια ανασχεδιασμού της σχέσης πολίτη, διοίκησης και επενδύσεων γύρω από τον χώρο.
Η σιωπηλή μεταρρύθμιση κτηματολογίου που περιγράφει ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος συνδέεται άμεσα με τη μάχη κατά της διαφθοράς στις πολεοδομίες. Στο επίκεντρο βρίσκεται η κεντρικοποίηση, η ψηφιοποίηση και η ιχνηλασιμότητα όλων των πράξεων που αφορούν τον χώρο, από την ιδιοκτησία μέχρι την οικοδομική άδεια.
Πώς εξελίσσεται η σιωπηλή μεταρρύθμιση κτηματολογίου;
Ο Σκέρτσος χρησιμοποιεί τρία στιγμιότυπα της τελευταίας διετίας για να δείξει ότι η αλλαγή δεν είναι θεωρητική αλλά μετρήσιμη. Η αρνητική αξιολόγηση των δημοτικών υπηρεσιών δόμησης από 65.000 πολίτες, η εξαγγελία υπαγωγής τους στο ψηφιακό κτηματολόγιο και η κτηματογράφηση του 99% της επικράτειας συνθέτουν ένα ενιαίο σχέδιο.
Η ολοκλήρωση του Κτηματολογίου μετά από σχεδόν δύο αιώνες παρουσιάζεται ως η δυσκολότερη διοικητική μεταρρύθμιση του ελληνικού κράτους. Κατακερματισμένη μικροϊδιοκτησία, ατελείς τίτλοι, ασύνδετα υποθηκοφυλακεία και πολυδιάσπαση αρμοδιοτήτων εξηγούν γιατί η χώρα άργησε τόσο να αποκτήσει σαφή εικόνα του χώρου της.
Πώς αλλάζουν οι πολεοδομίες και ο έλεγχος της δόμησης;
Κατά τον υπουργό, το μοντέλο που εφαρμόστηκε στο Κτηματολόγιο γίνεται πλέον οδηγός για τις πολεοδομίες: κεντρικός φορέας, ενιαίοι κανόνες, ψηφιακή παρακολούθηση κάθε υπόθεσης. Η υπαγωγή των υπηρεσιών δόμησης στο νέο οργανισμό του ψηφιακού κτηματολογίου φιλοδοξεί να περιορίσει την τοπική αυθαιρεσία και τα «τοπικά δίκτυα επιρροής».
Οι αριθμοί που παραθέτει είναι ενδεικτικοί της διοικητικής πίεσης που επιχειρείται να αρθεί: στην Αθήνα οι εκκρεμότητες από 56.000 μειώνονται σε περίπου 4.500 και στη Θεσσαλονίκη από 60.000 σε περίπου 5.600. Η ψηφιακή ιχνηλάτηση παρουσιάζεται ως το εργαλείο που επιταχύνει τις διαδικασίες και περιορίζει τη διακριτική ευχέρεια υπαλλήλων.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Για τον πολίτη και τον μικρό ή μεγάλο επενδυτή, η ολοκλήρωση του Κτηματολογίου, η κατάργηση 392 υποθηκοφυλακείων και η ψηφιοποίηση 620 εκατ. σελίδων αρχείων σημαίνουν λιγότερες ουρές, σαφέστερους τίτλους και μικρότερο περιθώριο αμφισβήτησης. Η ύπαρξη κυρωμένων δασικών χαρτών, καταγεγραμμένου αιγιαλού, οριοθετημένων υδατορεμάτων και τοπικών πολεοδομικών σχεδίων μειώνει την αβεβαιότητα για το «τι επιτρέπεται πού».
Ο Σκέρτσος περιγράφει τη διαφθορά ως «αόρατο φόρο» που επιβαρύνει πολίτες και επιχειρήσεις μέσω καθυστερήσεων και άτυπων συναλλαγών. Η πολιτική επιλογή είναι σαφής: λιγότερη προσωπική επαφή, περισσότερη ψηφιακή διαδικασία και ισχυρότερος κεντρικός έλεγχος, με στόχο να περιοριστούν τα «γρηγορόσημα» χωρίς να στηρίζεται η αντιμετώπιση μόνο σε συλλήψεις.
Σχόλιο 
: Η κυβερνητική αφήγηση για τη σιωπηλή μεταρρύθμιση στον χώρο δείχνει μια στροφή από τις αποσπασματικές νομιμοποιήσεις στο θεσμικό «κλείσιμο» εκκρεμοτήτων δύο αιώνων. Αν η κεντρικοποίηση κτηματολογίου και πολεοδομιών υλοποιηθεί όπως περιγράφεται, θα περιορίσει πεδία τοπικής ισχύος που τροφοδότησαν διαφθορά, αλλά θα δοκιμάσει στην πράξη την ικανότητα του κεντρικού κράτους να ασκεί γρήγορο και διαφανή έλεγχο.
Διαβάστε επίσης:
Άκης Σκέρτσος αναδεικνύει τον νέο δικαστικό χάρτη ως αθόρυβη μεταρρύθμιση
#ΆκηςΣκέρτσος #Κτηματολόγιο #Πολεοδομίες #ΤαμείοΑνάκαμψης #Διαφθορά
