Ο «φορολογικός λαϊκισμός» μπαίνει στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης, με τον Άκη Σκέρτσο να ζητά ακριβή κοστολόγηση για 13η σύνταξη και 13ο μισθό. Ο υπουργός Επικρατείας θέτει ευθέως το ερώτημα ποιοι φόροι θα αυξηθούν ή ποιες δαπάνες θα κοπούν για να καλυφθεί μόνιμα επιπλέον κόστος 4 δισ. ευρώ τον χρόνο.
Ο «φορολογικός λαϊκισμός» αναδεικνύεται σε κεντρικό πεδίο σύγκρουσης, καθώς ο Άκης Σκέρτσος θέτει δημόσια το πραγματικό κόστος 13ης σύνταξης και 13ου μισθού. Με συγκεκριμένα νούμερα από τον προϋπολογισμό 2026, ο υπουργός Επικρατείας μεταφέρει τη συζήτηση από τις υποσχέσεις στην υποχρέωση εξεύρεσης μόνιμων πηγών χρηματοδότησης.
Πώς τεκμηριώνει ο Άκης Σκέρτσος τον φορολογικό λαϊκισμό;
Ο Σκέρτσος ξεκινά από τα βασικά μεγέθη: 35,6 δισ. € ετήσια δαπάνη για συντάξεις και 21,6 δισ. € για μισθούς δημοσίου, δηλαδή περίπου 2,5 και 1,5 δισ. € τον μήνα αντίστοιχα. Από αυτά προκύπτει ότι μια μόνιμη 13η σύνταξη και ένας 13ος μισθός στο Δημόσιο απαιτούν επιπλέον 4 δισ. € κάθε χρόνο, ποσό που δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως «λεπτομέρεια» στον δημόσιο διάλογο.
Ο υπουργός μετατρέπει έτσι την πολιτική υπόσχεση σε αριθμητικό ερώτημα: «Πού θα βρεθούν αυτά τα 4 δισ. ευρώ;». Η κριτική του στοχεύει στα κόμματα που προτείνουν μόνιμες παροχές χωρίς να εξηγούν αν θα αυξήσουν φόρους ή θα μειώσουν άλλες δαπάνες, και με ποια επίδραση σε επενδύσεις, απασχόληση και συνολικά δημόσια έσοδα.
Ποιο μήνυμα στέλνει στα κόμματα για φόρους και μερίσματα;
Στο ζήτημα της φορολογίας μερισμάτων, ο Σκέρτσος αντιπαραβάλλει δύο στιγμές: το 2019, με συντελεστή 10%, τα έσοδα ήταν 173 εκατ. €, ενώ το 2024, με 5%, ανήλθαν σε 386 εκατ. €. Από αυτά συνάγει ότι ο χαμηλότερος, «φιλοεπενδυτικός» συντελεστής αύξησε τα έσοδα κατά 123% και, κατ’ επέκταση, τη δυνατότητα για δαπάνες σε υγεία, παιδεία, μισθούς και συντάξεις.
Αντίστοιχα, για τη φορολογία επιχειρήσεων, υπενθυμίζει ότι με συντελεστή 28% το 2019 τα έσοδα ήταν περίπου 4,4 δισ. €, ενώ με 22% το 2025 έφτασαν τα 8,2 δισ. €. Με βάση αυτά τα στοιχεία, υποστηρίζει ότι η ιδέα πως μπορούν να χρηματοδοτηθούν μόνιμες παροχές μόνο από «βαρύτερη» φορολογία επιχειρήσεων αγνοεί την πραγματικότητα των εσόδων και τον κίνδυνο μεταφοράς επενδύσεων σε χώρες με χαμηλότερους συντελεστές.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Για τον πολίτη, το μήνυμα είναι ότι κάθε υπόσχεση για 13η σύνταξη ή 13ο μισθό συνδέεται αναγκαστικά με μόνιμες επιλογές: είτε υψηλότερους φόρους είτε περικοπές σε άλλες δαπάνες. Η αναφορά στο νέο ευρωπαϊκό δημοσιονομικό πλαίσιο δείχνει ότι οι έκτακτοι φόροι δεν μπορούν να στηρίξουν μόνιμες παροχές, άρα η συζήτηση για «έκτακτες εισφορές» έχει περιορισμένα περιθώρια.
Η τοποθέτηση Σκέρτσου λειτουργεί ως προειδοποίηση προς τους ψηφοφόρους να αξιολογούν όχι μόνο το «τι» αλλά και το «πώς» των προγραμμάτων που ακούνε. Η εμπειρία της προηγούμενης δεκαετίας, όπως τη θυμίζει, συνδέει τα ακοστολόγητα προγράμματα με πτώση εισοδημάτων και ύφεση, άρα η επιλογή πολιτικής πρότασης μεταφράζεται άμεσα σε μελλοντικούς φόρους, διαθέσιμο εισόδημα και σταθερότητα του ασφαλιστικού.
Σχόλιο 
: Η παρέμβαση Σκέρτσου δεν είναι απλώς τεχνοκρατική αποτύπωση αριθμών, αλλά πολιτικό σήμα ότι η προεκλογική και μετεκλογική συζήτηση θα κριθεί στη «γραμμή άμυνας» της δημοσιονομικής αξιοπιστίας. Αναδεικνύει πως η νέα διαχωριστική γραμμή στην ελληνική πολιτική σκηνή δεν είναι μόνο Δεξιά–Αριστερά, αλλά μεταξύ κοστολογημένων δεσμεύσεων και υποσχέσεων που δεν απαντούν στο ποιος πληρώνει τον λογαριασμό.
#ΆκηςΣκέρτσος #φορολογικήπολιτική #συντάξεις #13ησύνταξη #φορολογίαεπιχειρήσεων
