Η αλλαγή καθεστώτος στην Ουκρανία τίθεται ανοιχτά από τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ, ο οποίος παρουσίασε τρεις διαφορετικές εκδοχές σε ομιλία του στην Αγία Πετρούπολη. Οι δηλώσεις συνοδεύτηκαν από σκληρή ρητορική κατά της Δύσης, με κατηγορίες για «νεοαποικιοκρατία» και «πειρατεία».
Η αλλαγή καθεστώτος στην Ουκρανία τίθεται ανοιχτά από τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ, ο οποίος σε δημόσια ομιλία του περιέγραψε τρεις πιθανές διαδρομές για πολιτική ανατροπή στο Κίεβο. Η παρέμβασή του εντάσσεται σε κλιμάκωση της ρητορικής της ρωσικής ηγεσίας, με αιχμηρές αναφορές στη Δύση και τον ρόλο της στον πόλεμο.
Ποια σενάρια αλλαγής καθεστώτος παρουσίασε ο Μεντβέντεφ;
Ο Μεντβέντεφ μίλησε πρώτα για «εκλογές» ως έναν τυπικά θεσμικό δρόμο, χωρίς όμως να αποσαφηνίζει τις προϋποθέσεις ή το πολιτικό περιβάλλον υπό το οποίο θα διεξάγονταν. Ως δεύτερη εκδοχή ανέφερε την «ανατροπή της κυβερνώσας χούντας με επαναστατικά μέσα», υιοθετώντας όρους που υποδηλώνουν απόρριψη της σημερινής ουκρανικής κυβέρνησης ως μη νομιμοποιημένης.
Το τρίτο σενάριο που περιέγραψε αφορά τη Ρωσία και την επέκταση του ελέγχου της «σε όσο το δυνατόν περισσότερα εδάφη», συνδέοντας άμεσα την εδαφική πραγματικότητα με την πολιτική τύχη του Κιέβου. Με αυτόν τον τρόπο προβάλλεται η στρατιωτική παρουσία ως μοχλός πολιτικής διαμόρφωσης, με προφανή στόχο την αποδυνάμωση ή αντικατάσταση της σημερινής ουκρανικής ηγεσίας.
Πώς πλαισιώνει τη Δύση η ρητορική περί «νεοαποικιοκρατίας»;
Παράλληλα με τα σενάρια για την Ουκρανία, ο Μεντβέντεφ επιτέθηκε στη δυτική πολιτική έναντι της Ρωσίας, καταγγέλλοντας τη στάση της ως «νεοαποικιοκρατία». Η χρήση αυτού του όρου στοχεύει να εμφανίσει τις δυτικές πρωτεύουσες ως δυνάμεις που επιδιώκουν πολιτικό και οικονομικό έλεγχο, υπερβαίνοντας τα όρια της κλασικής αντιπαράθεσης.
Οι αναφορές σε «πειρατεία» μεταφέρουν την κριτική του και στο πεδίο των διεθνών οικονομικών και νομικών πρακτικών, υπονοώντας αυθαίρετες ενέργειες εις βάρος ρωσικών συμφερόντων. Έτσι διαμορφώνεται ένα αφήγημα στο οποίο η Μόσχα αυτοπαρουσιάζεται ως θιγόμενος πόλος σε ένα διεθνές σύστημα που, κατά την ίδια, λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, οι δηλώσεις Μεντβέντεφ επιβεβαιώνουν τη συνέχιση μιας συγκρουσιακής ρητορικής γύρω από την Ουκρανία, η οποία επηρεάζει συνολικά το περιβάλλον ασφάλειας στην ευρύτερη ευρωπαϊκή γειτονιά. Η σαφής αναφορά σε σενάρια αλλαγής καθεστώτος ενισχύει την αίσθηση μακρόχρονης αστάθειας στην περιοχή, στην οποία η Αθήνα καλείται να τοποθετείται σταθερά στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών και νατοϊκών της δεσμεύσεων.
Σχόλιο 
: Η ανοιχτή στοχοποίηση της ουκρανικής ηγεσίας και η παράλληλη καταγγελία της Δύσης ως «νεοαποικιοκρατικής» υπενθυμίζουν ότι ο πόλεμος δεν διεξάγεται μόνο στο πεδίο αλλά και στο επίπεδο αφηγήματος. Για την ελληνική διπλωματία, η πρόκληση είναι να διατηρεί σταθερές θέσεις αρχών, αποφεύγοντας ταυτόχρονα να εγκλωβιστεί σε διπολικές αναγνώσεις που δυσκολεύουν τους διαύλους επικοινωνίας.
Διαβάστε επίσης:
Ρωσία: Μεντβέντεφ κατηγορεί Δύση για χρήση «μαριονετών»
Ρωσία: Λαβρόφ ζητά διευκρινίσεις από ΗΠΑ για Ουκρανία
#Ρωσία #Ουκρανία #ΝτμίτριΜεντβέντεφ #Δυτικήπολιτική #ΠόλεμοςστηνΟυκρανία
