Η «αναγνώριση Γενοκτονίας Ποντίων» τίθεται εκ νέου στο προσκήνιο, με αφορμή τη δήλωση του προέδρου της Ελληνικής Λύσης Κυριάκου Βελόπουλου. Ο ίδιος καλεί την κυβέρνηση να αξιοποιήσει τη συγκυρία της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων από το Ισραήλ και να αναλάβει επίσημη διπλωματική πρωτοβουλία.
Η «αναγνώριση Γενοκτονίας Ποντίων» τίθεται ξανά στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης, μετά τη δημόσια παρέμβαση του προέδρου της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκου Βελόπουλου. Με αφορμή την απόφαση του Ισραήλ για τη Γενοκτονία των Αρμενίων, ζητά από την ελληνική κυβέρνηση να θέσει επισήμως το ζήτημα των γενοκτονιών σε Πόντο, Μικρά Ασία και Θράκη.
Πώς συνδέει ο Βελόπουλος την αναγνώριση Γενοκτονίας Ποντίων με το Ισραήλ;
Ο Κυριάκος Βελόπουλος αξιοποιεί πολιτικά την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από το Ισραήλ, παρουσιάζοντάς την ως «παράθυρο ευκαιρίας» για την ελληνική διπλωματία. Υποστηρίζει ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή ώστε η Αθήνα να ζητήσει από το Τελ Αβίβ την επίσημη αναγνώριση των γενοκτονιών Ελλήνων του Πόντου, της Μικράς Ασίας και της Θράκης από τους Τούρκους.
Στη δήλωσή του επικαλείται και την επιστολή της «Ευξείνου Λέσχης Ευρωπαίων Πολιτών», δίνοντας θεσμικό και κοινωνικό υπόβαθρο στο αίτημα. Με αυτόν τον τρόπο επιχειρεί να εμφανίσει την πρωτοβουλία όχι μόνο ως κομματική θέση, αλλά ως διεκδίκηση που στηρίζεται σε οργανωμένα τμήματα της ποντιακής διασποράς.
Πώς εντάσσεται η πρωτοβουλία στο πολιτικό και ιστορικό πλαίσιο;
Ο Βελόπουλος δηλώνει ότι «ο Ποντιακός Ελληνισμός έχει κουραστεί να ακούει μόνο λόγια», μετατρέποντας ένα ιστορικό ζήτημα μνήμης σε κριτική προς τη διαχρονική στάση των κυβερνήσεων. Η αναφορά του στην ανάγκη «να περάσουμε στις πράξεις» στοχεύει να πιέσει την εκτελεστική εξουσία να μετατρέψει τις επετειακές δηλώσεις σε συγκεκριμένες διπλωματικές ενέργειες.
Παράλληλα, συνδέει την επιδιωκόμενη αναγνώριση από το Ισραήλ με έναν ευρύτερο στόχο «διεθνοποίησης» των γενοκτονιών των Ελλήνων της Ανατολής. Η ρητορική του για «τουρκικές θηριωδίες» και «φασιστικό καθεστώς της Τουρκίας» εντάσσει το αίτημα σε ένα σκληρό πλαίσιο αντιπαράθεσης με την Άγκυρα, με προφανείς προεκτάσεις για τις ήδη εύθραυστες ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Για τον πολίτη, η συζήτηση για την αναγνώριση Γενοκτονίας Ποντίων δεν μεταφράζεται άμεσα σε φόρους ή παροχές, αλλά σε μια διαφορετική ιεράρχηση της εξωτερικής πολιτικής. Αν η κυβέρνηση υιοθετήσει τη γραμμή που προτείνει ο Βελόπουλος, η Ελλάδα θα επενδύσει περισσότερο πολιτικό κεφάλαιο σε διεθνείς αναγνωρίσεις ιστορικών εγκλημάτων, με πιθανό κόστος ή όφελος στις σχέσεις της με την Τουρκία.
Ταυτόχρονα, η πίεση για «πράξεις» και όχι μόνο λόγια μπορεί να οδηγήσει σε πιο ενεργό εμπλοκή του κράτους σε ζητήματα ιστορικής μνήμης και δικαίωσης κοινοτήτων όπως ο Ποντιακός Ελληνισμός. Αυτό αφορά άμεσα όσους ζητούν θεσμική αναγνώριση της ιστορικής τους ταυτότητας, αλλά και όσους θεωρούν ότι η εξωτερική πολιτική πρέπει να ισορροπεί ανάμεσα στη μνήμη και τον ρεαλισμό.
Σχόλιο 
: Η παρέμβαση Βελόπουλου δείχνει πώς τα μεγάλα ιστορικά τραύματα χρησιμοποιούνται ως μοχλός πίεσης προς την εκάστοτε κυβέρνηση, ιδίως όταν ανοίγουν παράλληλα παράθυρα σε διεθνές επίπεδο, όπως η κίνηση του Ισραήλ για τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Αναδεικνύει επίσης ένα σταθερό έλλειμμα της ελληνικής πολιτικής τάξης: την αδυναμία να διαμορφώσει μακρόπνοη, συνεκτική στρατηγική για τα ζητήματα ιστορικής μνήμης, πέρα από επετειακές δηλώσεις και συγκυριακές παρεμβάσεις.
Διαβάστε επίσης:
Η Νέα Αριστερά καταθέτει μήνυση κατά Βελόπουλου για βία
#ΚυριάκοςΒελόπουλος #ΕλληνικήΛύση #ΓενοκτονίαΠοντίων #Ισραήλ #Τουρκία
