Η αναθεώρηση Συντάγματος που προτείνει η Νέα Δημοκρατία αγγίζει τρεις πυλώνες: περιουσία, κοινωνική πολιτική και περιβάλλον. Οι ρυθμίσεις που παρουσίασε ο Ευριπίδης Στυλιανίδης αναδεικνύουν πώς η κυβερνητική πλειοψηφία θέλει να μεταφράσει σύγχρονες πιέσεις σε συνταγματικές εγγυήσεις.
Η αναθεώρηση Συντάγματος που εισηγείται η Νέα Δημοκρατία εστιάζει στην προστασία της περιουσίας, στη στεγαστική πολιτική και στην περιβαλλοντική ασφάλεια, επιχειρώντας να ενσωματώσει νέες κοινωνικές και κλιματικές ανάγκες στο ανώτατο νομικό κείμενο της χώρας. Ο γενικός εισηγητής του κόμματος, Ευριπίδης Στυλιανίδης, μίλησε για τρία δικαιώματα που «πρέπει να μετεξελιχθούν, να θωρακιστούν ή να συμπληρωθούν».
Πώς αλλάζει η αναθεώρηση Συντάγματος την έννοια της περιουσίας;
Στο άρθρο 17, η κυβερνητική πλειοψηφία προτείνει να περάσουμε από τη στενή έννοια της ιδιοκτησίας στην ευρύτερη έννοια της περιουσίας, ώστε να καλύπτονται και ενοχικά και άυλα δικαιώματα, από κληρονομικά μέχρι πνευματική και βιομηχανική ιδιοκτησία. Η επιλογή αυτή ευθυγραμμίζεται με την ευρωπαϊκή νομολογία, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί υψηλότερο επίπεδο προστασίας για καταθέσεις, μετοχές και δικαιώματα που απειλούνται και από την Τεχνητή Νοημοσύνη.
Κρίσιμη τομή αποτελεί η πρόταση για ρητή συνταγματική υποχρέωση αποζημίωσης όταν επιβάλλονται βαρείς περιορισμοί στη χρήση ακινήτου για λόγους δημόσιας ωφέλειας, ακόμη και χωρίς τυπική απαλλοτρίωση. Ο Στυλιανίδης υπενθύμισε ότι η Ελλάδα έχει καταδικαστεί επανειλημμένα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για τέτοιες περιπτώσεις, δείχνοντας ότι η συνταγματική σιωπή μεταφράστηκε σε πρακτική αδικία για τους ιδιοκτήτες.
Ποιες συνταγματικές εγγυήσεις προτείνονται για στέγη και περιβάλλον;
Η πρόταση για «δυναμική πολεοδομία» και Μεταφορά Συντελεστή Δόμησης επιχειρεί να δώσει θεσμικό εργαλείο αποζημίωσης σε είδος για όσους υφίστανται ουσιώδεις περιορισμούς, όπως ιδιοκτήτες διατηρητέων ή απαλλοτριούμενων ακινήτων. Παράλληλα, η δυνατότητα αξιοποίησης εγκαταλελειμμένων κτηρίων για κοινωνικούς σκοπούς συνδέει την πολεοδομική πολιτική με την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης και της αστικής υποβάθμισης.
Στο άρθρο 21, η Νέα Δημοκρατία ζητά να κατοχυρωθεί ρητά η κρατική μέριμνα για προσιτή στέγη, σε μια συγκυρία όπου, όπως ανέφερε ο εισηγητής, το 26,4% των Ελλήνων δαπανά πάνω από το 40% του εισοδήματός του για στέγαση, έναντι 7,7% στην Ευρώπη. Η συνταγματική αναφορά δεν λύνει από μόνη της το πρόβλημα, αλλά δεσμεύει τον κοινό νομοθέτη να προτεραιοποιεί πολιτικές όπως το πρόγραμμα «Σπίτι μου» και την «κοινωνική αντιπαροχή».
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Η εισαγωγή της Διαγενεακής Δικαιοσύνης στο άρθρο 21 σημαίνει ότι, σε επίπεδο αρχών, οι δημόσιες πολιτικές θα πρέπει να αξιολογούνται και ως προς το βάρος που μεταφέρουν στις επόμενες γενιές, από το χρέος μέχρι τη χρήση φυσικών πόρων. Για τον πολίτη, αυτό μεταφράζεται σε ένα επιπλέον επιχείρημα ελέγχου κυβερνητικών επιλογών που μπορεί να υπονομεύουν το μέλλον για να εξυπηρετήσουν βραχυπρόθεσμα οφέλη.
Στο άρθρο 24, η συνταγματική αναφορά στην κλιματική αλλαγή, στη διαχείριση υδάτινων πόρων, στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, στο περιβαλλοντικό ισοζύγιο και στην προστασία των ζώων δημιουργεί ένα πιο απαιτητικό πλαίσιο για έργα και επενδύσεις. Μετά τον «Ιανό» και τον «Daniel», η υποχρέωση αποτίμησης περιβαλλοντικού κόστους και λήψης αντισταθμιστικών μέτρων μπορεί να επηρεάσει από τα αντιπλημμυρικά έργα μέχρι τον λογαριασμό ενέργειας και τη χωροθέτηση ΑΠΕ.
Σχόλιο 
: Η κυβερνητική πρόταση δείχνει μια στρατηγική μετατόπιση: από τη διαχείριση με νόμους στην αναζήτηση συνταγματικών «ασπίδων» για περιουσία, στέγη και περιβάλλον. Το ζητούμενο πλέον δεν είναι μόνο τι θα γραφτεί στο Σύνταγμα, αλλά αν τα δικαστήρια και η διοίκηση θα τολμήσουν να το εφαρμόσουν απέναντι σε παγιωμένες πρακτικές και βραχυπρόθεσμες πολιτικές σκοπιμότητες.
Διαβάστε επίσης:
Κυριάκος Βελόπουλος δηλώνει ότι οι εκλογές κρίνουν επιβίωση έθνους
Νέα Δημοκρατία προτείνει συνταγματική κατοχύρωση στέγης και περιουσίας
#ΝέαΔημοκρατία #ΕυριπίδηςΣτυλιανίδης #Σύνταγμα #στεγαστικήπολιτική #κλιματικήαλλαγή
