Η Ατζέντα 2030 επαναπροσδιορίζει τον ρόλο των Ενόπλων Δυνάμεων και της αμυντικής βιομηχανίας ως μοχλού τεχνολογικής αναβάθμισης και οικονομικής ανασυγκρότησης. Ο Νίκος Δένδιας έθεσε στο ΕΕΑ τον στόχο «ισχυρότερων Ενόπλων Δυνάμεων στην Ιστορία του Ελληνισμού» με βαθιά εγχώρια προστιθέμενη αξία.
Η Ατζέντα 2030 για την Εθνική Άμυνα, όπως την περιέγραψε ο υπουργός Νίκος Δένδιας στο Διοικητικό Συμβούλιο του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών, μετατρέπει τις Ένοπλες Δυνάμεις σε καταλύτη καινοτομίας και αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου. Στον πυρήνα της στρατηγικής: εγχώρια τεχνολογία, ιδιοκτησία πηγαίου κώδικα και συστηματική αξιοποίηση του ελληνικού οικοσυστήματος καινοτομίας.
Πώς η Ατζέντα 2030 αλλάζει την έννοια της ισχύος;
Ο Νίκος Δένδιας περιέγραψε μια ριζικά διαφορετική αρχιτεκτονική για τις Ένοπλες Δυνάμεις, όπου το κέντρο βάρους μετατοπίζεται από τα μεμονωμένα οπλικά συστήματα στη διαχείριση πληροφορίας. Οι σύγχρονες δυνάμεις, όπως είπε, πρέπει να λειτουργούν ως «μηχανισμός πρόσληψης ερεθίσματος», μεταφοράς, επεξεργασίας, προτεραιοποίησης και υπόδειξης βέλτιστης αντίδρασης.
Χιλιάδες ετερογενείς πληροφορίες – από στρατιώτες, αισθητήρες, πλοία, αεροσκάφη, υποβρύχια – οφείλουν να συγκλίνουν σε ένα κεντρικό σύστημα που αναγνωρίζει, ταξινομεί και χαρακτηρίζει κάθε σήμα ως φιλικό ή εχθρικό, επικίνδυνο ή μη. Το κρίσιμο βήμα, όπως τόνισε, είναι η «ευφυΐα» του συστήματος να προτείνει όχι μόνο στρατιωτικά, αλλά και οικονομικά ορθολογικά αντίμετρα, σε ένα περιβάλλον όπου η απειλή είναι «δέκα φορές μεγαλύτερη» από τις εγχώριες δυνατότητες.
Από τις εισαγωγές στην εγχώρια παραγωγή υψηλής τεχνολογίας
Ο υπουργός συνέδεσε ευθέως την Ατζέντα 2030 με τα αίτια της κρίσης του 2010, επισημαίνοντας το χρόνιο έλλειμμα στο ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών λόγω υπερβολικών εισαγωγών. Η απάντηση, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν μπορεί πλέον να είναι η αγορά πανάκριβων έτοιμων συστημάτων, τα οποία απαξιώνονται γρήγορα αν η χώρα δεν κατέχει τον πηγαίο κώδικα και τη δυνατότητα εξέλιξής τους.
Η «ιδιοκτησία του βασικού κώδικα παραγωγής» παρουσιάστηκε ως μοναδική βιώσιμη στρατηγική, με έμφαση σε κρίσιμες αλλά εφικτές τεχνολογίες: παραγωγή εγχώριων drones πολλαπλών κατηγοριών, συστημάτων αντι-drone, ακουστικών συστημάτων επιτήρησης συνόρων, καμερών και υπέρυθρων αισθητήρων. Στόχος είναι μια αλυσίδα τεχνολογιών που διασφαλίζουν επιχειρησιακή επιβιωσιμότητα και, ταυτόχρονα, μειώνουν εισαγωγές και δημιουργούν εξαγώγιμο προϊόν.
ΕΛΚΑΚ, Σώμα Πληροφορικής και το στοίχημα των ΜμΕ
Κεντρικό εργαλείο της νέας αρχιτεκτονικής είναι το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας, το οποίο, όπως είπε ο κ. Δένδιας, έχει σαφή αποστολή «να συνδέσει τις Ένοπλες Δυνάμεις με το ελληνικό οικοσύστημα καινοτομίας». Το ΕΛΚΑΚ χρηματοδοτεί ιδέες νέων και στηρίζει νεοφυείς επιχειρήσεις με τρόπο που «το τραπεζικό σύστημα αδυνατεί να πράξει», λειτουργώντας ως γέφυρα μεταξύ άμυνας και αγοράς.
Ο υπουργός υπογράμμισε ότι δεν απαιτείται οι συνεργαζόμενες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις να είναι παραδοσιακά «αμυντικές», καθώς κυριαρχεί πλέον η λογική της «διπλής χρήσης» προϊόντων. Παράλληλα, προανήγγειλε νέα οργανωτικά εργαλεία, όπως Σώμα Πληροφορικής και Διεύθυνση Καινοτομίας, ενώ ανέδειξε ως παράδειγμα το σύστημα «Κένταυρος», ένα εγχώριο antidrone που αναπτύχθηκε «στη μισή τιμή» από την αντίστοιχη αγορά, με τον πηγαίο κώδικα σε ελληνικά χέρια και ήδη επιχειρησιακή χρήση στις φρεγάτες.
Ατζέντα 2030: Από την αμυντική δαπάνη σε ενάρετο κύκλο επένδυσης
Η Ατζέντα 2030, όπως τη σκιαγράφησε ο κ. Δένδιας, στοχεύει όχι μόνο στη δημιουργία «ισχυρότερων Ενόπλων Δυνάμεων στην Ιστορία του Ελληνισμού», αλλά και σε μια νέα λογική αξιοποίησης κάθε ευρώ που δαπανάται για την άμυνα. Με όριο 25% σε κάθε αγορά να επενδύεται σε ελληνικές επιχειρήσεις, επιδιώκεται επανεπένδυση των κονδυλίων στην εγχώρια οικονομία.
Ο υπουργός μίλησε για «ενάρετο κύκλο» όπου το «υστέρημα του Έλληνα φορολογούμενου» λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής, τροφοδοτώντας ανάπτυξη, εξωστρέφεια και αλλαγή παραγωγικού μοντέλου. Η διττή στόχευση είναι σαφής: οι λύσεις και τα πρωτότυπα που θα αναπτυχθούν να ενισχύουν ταυτόχρονα την Εθνική Άμυνα και την Ελληνική Οικονομία, καλύπτοντας ανάγκες που σήμερα ικανοποιούνται με εισαγωγές ή δημιουργώντας νέα εξαγώγιμα προϊόντα.
SBC Red Line
Πίσω από τη ρητορική περί «ισχυρότερων Ενόπλων Δυνάμεων», διαμορφώνεται μια σιωπηρή βιομηχανική στρατηγική: η άμυνα χρησιμοποιείται ως όχημα για να αποκτήσει η χώρα κρίσιμη τεχνολογική αυτονομία. Η επιμονή στην ιδιοκτησία πηγαίου κώδικα δείχνει ότι το πραγματικό πεδίο ισχύος μεταφέρεται από το μέταλλο στο λογισμικό.
Για τις επιχειρήσεις, ειδικά τις μικρομεσαίες, το μήνυμα είναι ότι η «διπλή χρήση» ανοίγει μια νέα αγορά, πέρα από τα κλασικά αμυντικά έργα. Όποιος μπορεί να μετατρέψει εμπορικές λύσεις σε προϊόντα με αμυντική εφαρμογή, αποκτά πρόσβαση σε χρηματοδότηση, σταθερή ζήτηση και τεχνολογικό άλμα που δύσκολα θα πετύχαινε μόνος του.
Η μεγάλη πρόκληση είναι αν το ΕΛΚΑΚ και τα νέα σχήματα θα καταφέρουν να κινηθούν με ταχύτητες start-up και όχι με ρυθμούς κλασικού Δημοσίου. Αν αυτό συμβεί, η Ατζέντα 2030 μπορεί να γίνει το πρώτο συνεκτικό παράδειγμα όπου η αμυντική δαπάνη παύει να είναι «κόστος ασφάλειας» και γίνεται μακροπρόθεσμη επένδυση σε τεχνολογία, ανθρώπινο κεφάλαιο και εξωστρεφή βιομηχανία.
#Άμυνα #Ατζέντα2030 #Αμυντικήβιομηχανία #Καινοτομία #Μικρομεσαίεςεπιχειρήσεις
