Ο Εμανουέλ Μακρόν ανακοίνωσε συνάντηση με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, παρουσία του Κιρ Στάρμερ και του Φρίντριχ Μερτς. Η κίνηση εντάσσεται στην ευρωπαϊκή προσπάθεια να διατηρηθεί πολιτικός έλεγχος στις πρωτοβουλίες για τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Η επικείμενη συνάντηση του Εμανουέλ Μακρόν, του Κιρ Στάρμερ και του Φρίντριχ Μερτς με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, πιθανότατα στο Ηνωμένο Βασίλειο την Κυριακή το βράδυ, σηματοδοτεί μια συντονισμένη ευρωπαϊκή παρέμβαση στο ουκρανικό ζήτημα. Η ανακοίνωση έγινε από τον Γάλλο πρόεδρο στο περιθώριο της συνόδου Ευρωπαϊκής Ένωσης – Δυτικών Βαλκανίων στο Τίβατ του Μαυροβουνίου.
Με φόντο έναν πόλεμο που παρατείνεται, η επιλογή τριμερούς συνάντησης με τον Ουκρανό πρόεδρο δείχνει ότι Παρίσι, Λονδίνο και Βερολίνο επιδιώκουν κοινή γραμμή. Η παρουσία τριών ηγετών μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών προσδίδει πολιτικό βάρος, αλλά και ευθύνη, στις επόμενες κινήσεις έναντι του Κιέβου και της Μόσχας.
Τι επιδιώκουν Παρίσι, Λονδίνο και Βερολίνο;
Ο Μακρόν, απαντώντας σε ερώτηση για ενδεχόμενη απευθείας συνάντηση Ζελένσκι – Πούτιν, τόνισε: «Πάντα ήμασταν υπέρ των άμεσων διαπραγματεύσεων μεταξύ Ουκρανίας και Κρεμλίνου». Με τη φράση «Οι Ευρωπαίοι είναι αυτοί που μπορούν να βοηθήσουν», ο Γάλλος πρόεδρος επιχειρεί να επανατοποθετήσει την Ευρώπη ως αυτόνομο διαμεσολαβητή, όχι απλώς ως συμπλήρωμα της αμερικανικής πολιτικής.
Για τον Ζελένσκι, η συνάντηση προσφέρει ευκαιρία να επαναβεβαιώσει τη στήριξη των βασικών ευρωπαϊκών πρωτευουσών, σε μια συγκυρία όπου η αντοχή των κοινωνιών και των προϋπολογισμών δοκιμάζεται. Για τους τρεις ηγέτες, αποτελεί πλαίσιο να συντονίσουν μηνύματα προς τη Ρωσία αλλά και προς τους εταίρους τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ.
Ευρωπαϊκή διαμεσολάβηση και όρια της επιρροής
Η αναφορά Μακρόν σε «άμεσες διαπραγματεύσεις» φωτίζει την πάγια ευρωπαϊκή επιδίωξη: τον τερματισμό του πολέμου μέσω πολιτικής διαδικασίας, χωρίς όμως να υπονομεύεται η ουκρανική κυριαρχία. Ωστόσο, η πραγματική δυνατότητα των ευρωπαϊκών πρωτευουσών να φέρουν Μόσχα και Κίεβο στο ίδιο τραπέζι παραμένει αβέβαιη, καθώς η Ρωσία δεν δίνει σήματα διάθεσης για ουσιαστική αναθεώρηση των θέσεών της.
Παρά τα όρια αυτά, η τριμερής με τον Ζελένσκι λειτουργεί ως μήνυμα συνέχειας της ευρωπαϊκής στήριξης. Στέλνει επίσης σήμα ότι οι μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες θέλουν να έχουν κεντρικό ρόλο σε οποιαδήποτε μελλοντική αρχιτεκτονική ασφάλειας στην ήπειρο, όταν και εφόσον ανοίξει παράθυρο διαπραγματεύσεων.
Σχόλιο
: Για την Ελλάδα, η κίνηση αυτή επιβεβαιώνει ότι οι μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες θα επιχειρήσουν να διαμορφώσουν οι ίδιες τους όρους μιας μελλοντικής λύσης στην Ουκρανία. Η Αθήνα, ως μέλος ΕΕ και ΝΑΤΟ, καλείται να προσαρμόσει τη διπλωματική της στάση σε ένα πλαίσιο όπου οι αποφάσεις για την ευρωπαϊκή ασφάλεια θα λαμβάνονται ολοένα περισσότερο σε στενούς κύκλους ηγετών, με άμεσες συνέπειες για την αρχιτεκτονική ασφάλειας και στην Ανατολική Μεσόγειο.






