ΕΛΤΑ εθελοντές υπάλληλοι καλούνται να βγουν από τα γραφεία και να μοιράσουν λογαριασμούς και δέματα σε περιοχές της Αττικής όπου η διανομή έχει «κολλήσει» για εβδομάδες. Η κίνηση αναδεικνύει τα δομικά κενά ενός οργανισμού που έχει απορροφήσει εκατοντάδες εκατομμύρια για «εξυγίανση», αλλά δυσκολεύεται να εκτελέσει τον βασικό του ρόλο.
ΕΛΤΑ εθελοντές υπάλληλοι επιστρατεύονται από τη διοίκηση για να καλύψουν κενά στη διανομή λογαριασμών και δεμάτων σε βασικές περιοχές της Αττικής, όπου χιλιάδες αντικείμενα παραμένουν αδιανέμητα επί εβδομάδες. Η εσωτερική εγκύκλιος προς διοικητικούς υπαλλήλους, με πρόσκληση να χρησιμοποιήσουν ακόμη και τα ιδιωτικά τους αυτοκίνητα, συνιστά de facto ομολογία επιχειρησιακής αδυναμίας.
Πώς φτάσαμε στους «ΕΛΤΑ εθελοντές υπάλληλοι» για τη διανομή;
Η διοίκηση αναγνωρίζει ρητά ότι «οι διανομείς αντικειμένων δεν καταφέρνουν να καλύψουν εγκαίρως το έργο της διανομής», με αποτέλεσμα η εικόνα της επιχείρησης και η εξυπηρέτηση των πελατών να πλήττονται. Σε συνοικίες όπως Καισαριανή, Βύρωνας, Αμπελόκηποι, Κυψέλη, Άγιος Δημήτριος και Νέα Μάκρη, πολίτες αναζητούν λογαριασμούς ρεύματος, ύδρευσης και άλλων βασικών υπηρεσιών, με άμεσο κίνδυνο διακοπών.
Το αίτημα για εθελοντική συμμετοχή, με προθεσμία δήλωσης λίγων ημερών μέσω προσωπικού ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, δείχνει ότι η κατάσταση δεν είναι παροδική αλλά συστημική. Όταν ένας οργανισμός κοινής ωφέλειας αναγκάζεται να αυτοσχεδιάζει με εσωτερικές «μετακινήσεις» γραφείου σε διανομή, είναι σαφές ότι ο σχεδιασμός στελέχωσης και υποδομών έχει αποτύχει.
Γιατί η κρίση στα ΕΛΤΑ αποκτά πολιτικό και οικονομικό βάρος;
Τα Ελληνικά Ταχυδρομεία έχουν λάβει σχεδόν 300 εκατ. € από το Δημόσιο και τους φορολογουμένους για σχέδια διάσωσης, μετασχηματισμού και εκσυγχρονισμού, με υποσχέσεις για ψηφιακή μετάβαση και νέο επιχειρησιακό μοντέλο. Η σημερινή εικόνα ενός οργανισμού που αναζητεί εθελοντές για να μοιράσει λογαριασμούς, θέτει εύλογα ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα αυτών των παρεμβάσεων και τη λογοδοσία της διοίκησης και της εποπτεύουσας πολιτείας.
Η υπόθεση είναι βαρύτερη καθώς τα ΕΛΤΑ βρίσκονται υπό τον έλεγχο του Υπερταμείου, που υποτίθεται ότι εγγυάται σύγχρονη εταιρική διακυβέρνηση και στρατηγικό σχεδιασμό. Η αντίφαση μεταξύ των διαβεβαιώσεων περί «ανάκαμψης» και της τρέχουσας λειτουργικής ασφυξίας, αναδεικνύει όρια στο μοντέλο διαχείρισης των δημόσιων επιχειρήσεων, με επιπτώσεις στην αξιοπιστία του κράτους ως παρόχου βασικών υπηρεσιών.
Τι σημαίνει για την ελληνική οικονομία
Η αποδιοργάνωση ενός δικτύου στρατηγικής σημασίας, όπως τα ΕΛΤΑ, μεταφράζεται σε κρυφό «κόστος συναλλαγών» για νοικοκυριά και επιχειρήσεις: καθυστερημένοι λογαριασμοί, προσαυξήσεις, κίνδυνος διακοπών και ανασφάλεια στις καθημερινές πληρωμές. Για μικρές επιχειρήσεις και επαγγελματίες, η αστάθεια στις ταχυδρομικές υπηρεσίες μπορεί να επηρεάσει εισπράξεις, παραδόσεις και την αξιοπιστία απέναντι σε πελάτες και προμηθευτές.
Ταυτόχρονα, η επιλογή για νέο πρόγραμμα αποχώρησης προσωπικού, την ώρα που ζητούνται εθελοντές για να «βγει η δουλειά», δείχνει κίνδυνο περαιτέρω αποδυνάμωσης ενός ήδη πιεσμένου δικτύου. Αν δεν αποκατασταθεί γρήγορα η λειτουργικότητα, το κενό θα καλυφθεί από ιδιωτικούς παρόχους, με πιθανό υψηλότερο κόστος για τον τελικό χρήστη και περιορισμό της καθολικής υπηρεσίας σε απομακρυσμένες περιοχές.
Σχόλιο 
: Για τον Έλληνα καταναλωτή, η κρίση στα ΕΛΤΑ δεν είναι αφηρημένη διοικητική υπόθεση, αλλά άμεσος κίνδυνος για καθυστερήσεις σε λογαριασμούς, πιστοποιητικά και εμπορεύματα. Για τις επιχειρήσεις, ιδίως τις μικρές που στηρίζονται στο ταχυδρομείο για τιμολόγια, συμβόλαια και αποστολές, η αβεβαιότητα αυξάνει το λειτουργικό ρίσκο και ωθεί σε ακριβότερες ιδιωτικές λύσεις. Σε μακροοικονομικό επίπεδο, όταν ένας ιστορικός οργανισμός κοινής ωφέλειας αποδεικνύεται ανίκανος να εκτελέσει τον πυρήνα της αποστολής του, η συζήτηση μετατοπίζεται από το λειτουργικό στο πολιτικό: ποιο μοντέλο δημόσιας υπηρεσίας επιλέγει η χώρα και με ποιο τίμημα για τον φορολογούμενο.
#ΕΛΤΑ #Υπερταμείο #ΔημόσιαΕπιχείρηση #Λογαριασμοί #Αττική
