Η εντολή διαπραγματεύσεων για συνομιλίες με τη Ρωσία μπαίνει πλέον ανοικτά στο τραπέζι των ευρωπαίων ηγετών, με πρωτοβουλία της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Η ίδια φέρεται να συνδέει το timing με την πίεση στη ρωσική οικονομία από τις κυρώσεις και την εκτίμηση ότι η Ουκρανία κερδίζει έδαφος στο πεδίο.
Η εντολή διαπραγματεύσεων για συνομιλίες με τη Ρωσία αναδεικνύεται σε νέο σημείο καμπής για την ευρωπαϊκή πολιτική στο ουκρανικό, καθώς η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν κάλεσε τους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αρχίσουν να «εξετάζουν» ένα τέτοιο πλαίσιο. Την ίδια στιγμή, η πρόεδρος της Κομισιόν εμφανίζεται να επιμένει ότι ο τελικός λόγος για κάθε κίνηση ανήκει στο Κίεβο.
Πώς αλλάζει η ευρωπαϊκή στάση με την εντολή διαπραγματεύσεων;
Η πρόταση φον ντερ Λάιεν σηματοδοτεί μετατόπιση από τη μονοδιάστατη έμφαση στη στρατιωτική και οικονομική στήριξη προς μια πιο θεσμοθετημένη προετοιμασία για πολιτική λύση. Η αναφορά της σε πίεση της ρωσικής οικονομίας από τις κυρώσεις και σε πλεονέκτημα της Ουκρανίας στο πεδίο δείχνει ότι η Επιτροπή βλέπει παράθυρο διαπραγματευτικής ισχύος για το Κίεβο.
Την ίδια ώρα, η ρητή επισήμανση ότι η ουκρανική κυβέρνηση πρέπει να έχει τον τελικό λόγο στις συνομιλίες λειτουργεί ως ασφαλιστική δικλείδα για όσους φοβούνται ευρωπαϊκή «κόπωση» και βεβιασμένες υποχωρήσεις. Ουσιαστικά, η Κομισιόν επιχειρεί να συνδυάσει την προετοιμασία για διαπραγματεύσεις με τη δέσμευση ότι δεν θα υπάρξει παράκαμψη της ουκρανικής ηγεσίας.
Ποιες εντάσεις προκαλεί η ευρωπαϊκή συζήτηση για τη Ρωσία;
Η συζήτηση για εντολή διαπραγματεύσεων εξελίσσεται σε φόντο εσωτερικών τριβών, μετά την απόφαση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα να έρθει σε επαφή με ρωσικούς κύκλους. Οι κινήσεις αυτές, που σύμφωνα με πληροφορίες προκάλεσαν δυσαρέσκεια σε ορισμένους ηγέτες, αναδεικνύουν τον ανταγωνισμό θεσμών στις Βρυξέλλες για το ποιος καθορίζει τη γραμμή έναντι της Μόσχας.
Η παρέμβαση φον ντερ Λάιεν μπορεί να ιδωθεί ως προσπάθεια επαναφοράς της διαδικασίας σε συλλογικό και θεσμοθετημένο πλαίσιο, με σαφή πολιτική εντολή και όχι αποσπασματικές πρωτοβουλίες. Ωστόσο, η ίδια η ιδέα ενός διαπραγματευτικού πλαισίου με τη Ρωσία ενδέχεται να οξύνει τις διαφορές ανάμεσα σε κράτη-μέλη που επιθυμούν ταχύτερη αποκλιμάκωση και σε εκείνα που φοβούνται μήνυμα αδυναμίας προς το Κρεμλίνο.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, η διαμόρφωση μιας ενιαίας ευρωπαϊκής εντολής διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία αποτελεί κρίσιμο τεστ συνοχής της ΕΕ, από την οποία εξαρτάται και η αξιοπιστία της κοινής εξωτερικής πολιτικής. Η Αθήνα, ως χώρα πρώτης γραμμής στην ανατολική Μεσόγειο, έχει άμεσο ενδιαφέρον η όποια ευρωπαϊκή πρωτοβουλία να μην υπονομεύσει την αποτρεπτική αξιοπιστία της Ένωσης απέναντι σε αναθεωρητικές δυνάμεις.
Ταυτόχρονα, η ελληνική διπλωματία καλείται να σταθμίσει τη στήριξη στην ουκρανική κυριαρχία με την ανάγκη διατήρησης ανοικτών διαύλων στον ευρύτερο ευρασιατικό χώρο, όπου διασταυρώνονται ενεργειακά και ναυτιλιακά συμφέροντα. Η συζήτηση για το ποιος θα έχει τον θεσμικό έλεγχο της ευρωπαϊκής γραμμής προς τη Μόσχα αγγίζει άμεσα και την ελληνική επιρροή στους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Σχόλιο 
: Η πιθανή θεσμοθέτηση εντολής διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία είναι για την Ελλάδα διπλό μήνυμα: από τη μία, επιβεβαιώνει ότι η ΕΕ αναζητεί πολιτική διέξοδο χωρίς να εγκαταλείπει την Ουκρανία· από την άλλη, υπενθυμίζει ότι όποια χαλάρωση απέναντι σε μια πυρηνική δύναμη θα διαβαστεί προσεκτικά και στην Άγκυρα. Η ελληνική πλευρά χρειάζεται συνεκτική στρατηγική μέσα στα ευρωπαϊκά όργανα, ώστε η «ειρηνευτική» ατζέντα να μην μετατραπεί σε προηγούμενο ανοχής έναντι τετελεσμένων ισχύος.
Διαβάστε επίσης:
Ευρώπη: Η μάχη για αυτόνομη τεχνητή νοημοσύνη απέναντι στις ΗΠΑ
Μητσοτάκης: Ρήγματα στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό και μέτωπο Ορμούζ
#ΕυρωπαϊκήΈνωση #ΟύρσουλαφονντερΛάιεν #Ρωσία #Ουκρανία #ΑντόνιοΚόστα
