Νέο άλμα στις ανακοινώσεις απολύσεων στις ΗΠΑ, με την τεχνητή νοημοσύνη να αναδεικνύεται σε κεντρικό μοχλό αναδιάρθρωσης επιχειρήσεων. Τα στοιχεία δείχνουν μετασχηματισμό της αγοράς εργασίας και όχι απλώς κυκλική διόρθωση.
Οι απολύσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες αυξήθηκαν για τρίτο συνεχόμενο μήνα, σηματοδοτώντας μια φάση πιο δομικής προσαρμογής στην αγορά εργασίας. Τον Μάιο ανακοινώθηκαν 97.006 περικοπές θέσεων, έναντι 83.387 τον Απρίλιο, το υψηλότερο επίπεδο για μήνα Μάιο από το 2020. Παρότι στο σύνολο του έτους οι απολύσεις παραμένουν χαμηλότερες από το 2025, η ποιοτική τους σύνθεση αλλάζει: η τεχνητή νοημοσύνη εμφανίζεται πλέον ως ο βασικός παράγοντας που αναδιατάσσει τον τρόπο λειτουργίας μεγάλων επιχειρήσεων.
Η τεχνητή νοημοσύνη ως καταλύτης αναδιάρθρωσης
Για τρίτο συνεχόμενο μήνα, η τεχνητή νοημοσύνη καταγράφεται ως κυριότερη αιτία απολύσεων, καθώς εταιρείες επανασχεδιάζουν διαδικασίες, διοικητικές λειτουργίες και τμήματα υποστήριξης γύρω από αυτοματοποιημένα συστήματα. Ο κλάδος της τεχνολογίας βρίσκεται στην αιχμή αυτής της μετάβασης, με 38.242 απολύσεις μόνο τον Μάιο, το υψηλότερο μηνιαίο σύνολο από τον Αύγουστο του 2024. Ακολουθούν οι μεταφορές, οι υπηρεσίες και η fintech, κλάδοι ιδιαίτερα εκτεθειμένοι σε αυτοματοποίηση ρουτίνας και διαχείριση δεδομένων σε μεγάλη κλίμακα.
Παράλληλα, αυξάνονται οι απολύσεις που συνδέονται με εξαγορές, συγχωνεύσεις και πτωχεύσεις, ένδειξη ότι οι διοικήσεις αξιοποιούν την τεχνολογία ως ευκαιρία για επιθετική αναδιάρθρωση κόστους. Από τις αρχές του 2026 έχουν ανακοινωθεί 397.755 απολύσεις, περίπου 43% λιγότερες από την αντίστοιχη περίοδο του 2025, όταν οι μαζικές περικοπές στο ομοσπονδιακό δημόσιο είχαν διογκώσει τεχνητά τα μεγέθη. Εξαιρώντας αυτόν τον παράγοντα, η τρέχουσα χρονιά προσομοιάζει περισσότερο στο 2024, με την ποιοτική όμως διάσταση της τεχνητής νοημοσύνης να λειτουργεί ως δομικός, και όχι συγκυριακός, μοχλός αλλαγής.
Τι σημαίνει για την οικονομία και τις αγορές
Η σταδιακή ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης ενισχύει την παραγωγικότητα, αλλά ταυτόχρονα αναδιανέμει βίαια την απασχόληση μεταξύ κλάδων και δεξιοτήτων. Βραχυπρόθεσμα, οι ανακοινώσεις απολύσεων αυξάνουν την αβεβαιότητα για την κατανάλωση, ιδιαίτερα σε αστικά κέντρα με υψηλή συγκέντρωση τεχνολογικών και χρηματοοικονομικών θέσεων. Μεσοπρόθεσμα, η πίεση μεταφέρεται σε μισθούς μεσαίας εξειδίκευσης, ενώ ενισχύεται η ζήτηση για υψηλές ψηφιακές δεξιότητες και ρόλους σχεδιασμού συστημάτων.
Σχόλιο
: Για την ελληνική αγορά, η εξέλιξη λειτουργεί ως προειδοποίηση και ευκαιρία. Καθώς οι πολυεθνικοί όμιλοι επανασχεδιάζουν τα διεθνή τους κέντρα, η Ελλάδα μπορεί να προσελκύσει επενδύσεις σε hubs υποστήριξης και ανάπτυξης, υπό την προϋπόθεση ότι θα επιταχυνθεί η κατάρτιση σε δεδομένα, προγραμματισμό και διαχείριση συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης. Ταυτόχρονα, απαιτείται θεσμική προετοιμασία: από την προσαρμογή των ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης μέχρι την ενσωμάτωση του ευρωπαϊκού πλαισίου για την τεχνητή νοημοσύνη, ώστε ο μετασχηματισμός να μη μεταφραστεί σε αύξηση ανισοτήτων.






