Ο πρώην αρχηγός του στρατού του Ισραήλ Μπένι Γκαντζ χαιρετίζει την αμερικανο-μεσολαβημένη συμφωνία Ισραήλ–Λιβάνου, αλλά ζητά παραμονή των ισραηλινών δυνάμεων στο έδαφος. Η παρέμβασή του αναδεικνύει το χάσμα ανάμεσα στη διπλωματική αισιοδοξία και την στρατιωτική επιφυλακτικότητα γύρω από τη σύγκρουση με τη Χεζμπολάχ.
Ο πρώην αρχηγός του Γενικού Επιτελείου και πολιτικός ηγέτης Μπένι Γκαντζ παρενέβη δημόσια για τη νέα συμφωνία κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου, που επιτεύχθηκε με διαμεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Με ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ, χαρακτήρισε τη συμφωνία ως κίνηση που «θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντική διπλωματική τομή στον πόλεμο κατά της Χεζμπολάχ».
Ωστόσο, έσπευσε να θέσει αυστηρούς όρους για την εφαρμογή της, μεταφέροντας την οπτική του στρατιωτικού μηχανισμού απέναντι στις πολιτικές δεσμεύσεις.
Γιατί ο Γκαντζ ζητά παραμονή του IDF στον Λίβανο;
Ο Γκαντζ προειδοποίησε ότι η συμφωνία «θα δοκιμαστεί στην πραγματικότητα επί του πεδίου», υπογραμμίζοντας τη δυσπιστία του απέναντι στις διαβεβαιώσεις για πλήρη παύση των επιθέσεων. Γι’ αυτό, ζήτησε ρητά «ο IDF να παραμείνει ανεπτυγμένος εντός του λιβανικού εδάφους μέχρι την πλήρη εφαρμογή της συμφωνίας», συνδέοντας την αποχώρηση με απτά αποτελέσματα και όχι με την υπογραφή κειμένων.
Παράλληλα, κάλεσε το Ισραήλ να «ανταποκριθεί επιθετικά σε κάθε παραβίαση από τη Χεζμπολάχ, ακόμη και την μικρότερη», θέτοντας πολύ χαμηλό όριο ανοχής σε πιθανές παραβιάσεις. Η τοποθέτηση αυτή μετατρέπει την κατάπαυση του πυρός σε καθεστώς αυστηρής αποτροπής, όπου κάθε επεισόδιο μπορεί να οδηγήσει σε άμεση κλιμάκωση.
Οι όροι της συμφωνίας και το πεδίο αντιπαράθεσης
Σύμφωνα με την κοινή ανακοίνωση μετά τον τελευταίο γύρο διαπραγματεύσεων υπό αμερικανική μεσολάβηση, Ισραήλ και Λίβανος συμφώνησαν στην «εφαρμογή κατάπαυσης του πυρός». Η ισχύς της, όμως, εξαρτάται από «πλήρη παύση» των πυρών της Χεζμπολάχ και την απομάκρυνση όλων των μαχητών της από τον νότιο Λίβανο.
Αυτοί οι όροι μετατρέπουν τη συμφωνία σε μηχανισμό αναδιάταξης ισχύος στον λιβανικό νότο, με την παρουσία ή την αποχώρηση της Χεζμπολάχ να λειτουργεί ως κεντρικός δείκτης συμμόρφωσης. Η απαίτηση Γκαντζ για διατήρηση ισραηλινών δυνάμεων στο έδαφος, μέχρι να διαπιστωθεί η πλήρης υλοποίηση, φέρνει στο προσκήνιο το ερώτημα ποιος τελικά πιστοποιεί την «ολοκλήρωση» της συμφωνίας και με ποια κριτήρια.
Σχόλιο 
: Για την Ελλάδα, η εξέλιξη αυτή αφορά άμεσα τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου Αθήνα και Λευκωσία επιδιώκουν προβλέψιμο περιβάλλον ασφάλειας. Μια εύθραυστη κατάπαυση του πυρός με αυστηρούς όρους και μόνιμη στρατιωτική παρουσία στο έδαφος του Λιβάνου σημαίνει παρατεταμένη ένταση σε μια ζώνη κρίσιμη για τις θαλάσσιες οδούς και την ενεργειακή ασφάλεια. Διπλωματικά, η Ελλάδα καλείται να παρακολουθεί στενά τις ισορροπίες Ισραήλ–Λιβάνου–Χεζμπολάχ, καθώς κάθε νέα κρίση μπορεί να επηρεάσει τις περιφερειακές συνεργασίες στις οποίες συμμετέχει, αλλά και τον ρόλο της ως σταθεροποιητικού παράγοντα στην περιοχή.
#Ισραήλ #Λίβανος #Γκαντζ #Χεζμπολάχ #ΑνατολικήΜεσόγειος
