Ο ιταλικός πληθωρισμός υποχωρεί οριακά τον Ιούνιο, αλλά οι επιμέρους δείκτες δείχνουν ότι οι πληθωριστικές πιέσεις στις υπηρεσίες και σε βασικές κατηγορίες κατανάλωσης παραμένουν. Η εικόνα αυτή τροφοδοτεί τη συζήτηση για τη συνέχεια της νομισματικής πολιτικής στην Ευρωζώνη και τα περιθώρια ανάπτυξης στις χώρες του Νότου.
Ο ιταλικός πληθωρισμός εκτιμάται ότι διαμορφώθηκε στο 3% τον Ιούνιο, από 3,2% τον Μάιο, σύμφωνα με τα προκαταρκτικά στοιχεία της στατιστικής αρχής Istat. Σε μηνιαία βάση, ο δείκτης τιμών καταναλωτή έμεινε αμετάβλητος, στοιχείο που δείχνει σταθεροποίηση αλλά όχι ακόμη επιστροφή σε πλήρη νομισματική «κανονικότητα».
Πού οφείλεται η επιβράδυνση στον ιταλικό πληθωρισμό;
Η αποκλιμάκωση αποδίδεται κυρίως σε χαμηλότερες αυξήσεις τιμών στα μη επεξεργασμένα τρόφιμα, στις μεταφορές και σε υπηρεσίες αναψυχής και προσωπικής φροντίδας. Πρόκειται για κατηγορίες με έντονη εποχικότητα, όπου η εξισορρόπηση της προσφοράς και η υποχώρηση προηγούμενων «σοκ» κόστους περιορίζουν τις αυξήσεις.
Ο δομικός πληθωρισμός, χωρίς ενέργεια και νωπά τρόφιμα, εκτιμάται ότι μειώθηκε στο 1,6% από 1,7%, ένδειξη ότι οι πιο επίμονες πληθωριστικές συνιστώσες αποκλιμακώνονται με αργό ρυθμό. Ο εναρμονισμένος δείκτης τιμών (HICP), που παρακολουθεί η ΕΚΤ, αναμένεται να αυξηθεί 3,1% σε ετήσια βάση, διατηρώντας την Ιταλία πάνω από τον στόχο του 2%.
Τι δείχνει η εικόνα για την Ευρωζώνη και την ΕΚΤ;
Η Ιταλία, ως τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης, λειτουργεί ως κρίσιμος δείκτης για την κατεύθυνση του πληθωρισμού στον ευρωπαϊκό Νότο. Η ήπια αποκλιμάκωση ενισχύει το σενάριο σταδιακής, αλλά όχι γραμμικής επιστροφής προς τον στόχο της ΕΚΤ, με διαφοροποιήσεις ανά χώρα και κλάδο.
Για τη Φρανκφούρτη, τα στοιχεία αυτά στηρίζουν μια προσεκτική, δεδομενοκεντρική προσέγγιση σε τυχόν νέες μειώσεις επιτοκίων. Η επιμονή του εναρμονισμένου δείκτη πάνω από το 3% σημαίνει ότι η ΕΚΤ δύσκολα θα κινηθεί επιθετικά, καθώς ο κίνδυνος «δεύτερου κύματος» πληθωρισμού, ιδίως μέσω μισθών και υπηρεσιών, παραμένει στο τραπέζι.
Τι σημαίνει για την ελληνική οικονομία
Για την Ελλάδα, η ήπια αποκλιμάκωση του ιταλικού πληθωρισμού λειτουργεί ως ένδειξη ότι ο ευρωπαϊκός Νότος βαδίζει σε παρόμοια τροχιά τιμών, με συνέπειες για επιτόκια, ανάπτυξη και κόστος δανεισμού. Αν η ΕΚΤ διατηρήσει περιοριστική στάση για μεγαλύτερο διάστημα, οι ελληνικές επιχειρήσεις και το Δημόσιο θα συνεχίσουν να χρηματοδοτούνται με κόστος υψηλότερο από αυτό που προεξοφλούσαν πριν έναν χρόνο.
Παράλληλα, η σταθεροποίηση των τιμών σε τρόφιμα, μεταφορές και τουριστικές υπηρεσίες στην Ιταλία επηρεάζει άμεσα τον ανταγωνισμό με την Ελλάδα σε τουρισμό και μεταφορές. Εάν ο ιταλικός πληθωρισμός υποχωρήσει ταχύτερα από τον ελληνικό, η Ιταλία μπορεί να ανακτήσει μέρος της τιμολογιακής της ανταγωνιστικότητας, πιέζοντας τις ελληνικές επιχειρήσεις να βελτιώσουν παραγωγικότητα αντί να μετακυλίουν κόστος στις τιμές.
Σχόλιο 
: Η εξέλιξη του ιταλικού πληθωρισμού είναι κρίσιμος «καθρέφτης» για την Ελλάδα, τόσο ως προς τη στάση της ΕΚΤ όσο και ως προς την ανταγωνιστικότητα στον Νότο της Ευρωζώνης. Η ελληνική οικονομική πολιτική θα χρειαστεί να στηριχθεί περισσότερο σε διαρθρωτικές παρεμβάσεις και λιγότερο στην προσδοκία γρήγορης χαλάρωσης της νομισματικής πολιτικής.
Διαβάστε επίσης:
Ιαπωνία, Βρετανία και Ιταλία παρατείνουν πρόγραμμα μαχητικού έως 2027
Ιαπωνία, Ηνωμένο Βασίλειο και Ιταλία παρατείνουν μαχητικό
#Ιταλία #Πληθωρισμός #ΕΚΤ #Ευρωζώνη #Ελληνικήοικονομία
