Η Κοινότητα των Προσφυγικών μπαίνει στο επίκεντρο έντονης πολιτικής πίεσης, μετά τη νοσηλεία του απεργού πείνας Αριστοτέλη Χαντζή. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ καλεί κυβέρνηση και Περιφέρεια Αττικής να εγκαταλείψουν τη γραμμή εκκένωσης και να προσέλθουν σε ουσιαστικό διάλογο.
Η Κοινότητα των Προσφυγικών μπαίνει στο επίκεντρο μιας υπόθεσης που πλέον έχει σαφές θεσμικό και ανθρωπιστικό αποτύπωμα, με αφορμή τη 137ήμερη απεργία πείνας του Αριστοτέλη Χαντζή και τη μεταφορά του στο νοσοκομείο. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ καταγγέλλει ότι η κυβέρνηση και η Περιφέρεια Αττικής επιλέγουν τη λογική της εκκένωσης αντί για λύση κοινωνικής κατοικίας.
Πώς εξελίσσεται η σύγκρουση για την Κοινότητα των Προσφυγικών;
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, στα Προσφυγικά λειτουργεί εδώ και 16 χρόνια μια αυτοοργανωμένη κοινότητα που έχει μετατραπεί σε de facto χώρο κοινωνικής κατοικίας για κατατρεγμένους ανθρώπους. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υιοθετεί τη θέση ότι τα αιτήματα της κοινότητας είναι «δίκαια και βάσιμα», αντιπαραβάλλοντάς τα με τον σχεδιασμό «αξιοποίησης πόρων του ΕΣΠΑ» που, όπως υποστηρίζει, στοχεύει στην εκκένωση.
Κομβικό σημείο της κριτικής είναι ο χαρακτηρισμός των κτιρίων ως «κενά», τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θεωρεί προσχηματικό, καθώς η κοινότητα στεγάζει οικογένειες και λειτουργεί με εσωτερική αλληλεγγύη. Η πολιτική αντιπαράθεση δεν περιορίζεται στο εσωτερικό, καθώς το θέμα έχει φτάσει μέχρι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με επιστολή 33 ευρωβουλευτών προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Ποιο θεσμικό πλαίσιο διαμορφώνεται γύρω από τα Προσφυγικά;
Η υπόθεση δεν αφορά μόνο την αντιπαράθεση κυβέρνησης – ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αλλά και τη στάση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των ευρωπαϊκών θεσμών. Το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας, όπως επισημαίνεται, ζητά από την κυβέρνηση και την Περιφέρεια Αττικής να αναλάβουν πρωτοβουλίες «ουσιαστικού διαλόγου» με την Κοινότητα, προσδίδοντας θεσμικό βάρος στο αίτημα διαπραγμάτευσης.
Η αναφορά στην «αξιοποίηση πόρων του ΕΣΠΑ» ανοίγει το ζήτημα της χρήσης ευρωπαϊκών κονδυλίων για παρεμβάσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε διάλυση υπαρκτών κοινωνικών δομών. Η εμπλοκή 33 ευρωβουλευτών δείχνει ότι η διαχείριση των Προσφυγικών δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως πολεοδομικό ή ιδιοκτησιακό ζήτημα, αλλά ως δοκιμασία για την ευρωπαϊκή πολιτική στέγασης ευάλωτων ομάδων.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Για τον πολίτη, η υπόθεση των Προσφυγικών λειτουργεί ως δείκτης για το πώς το κράτος και οι περιφερειακές αρχές αντιλαμβάνονται την κοινωνική κατοικία και τη διαχείριση δημόσιου χώρου. Αν επικρατήσει η λογική της εκκένωσης χωρίς συμφωνημένη λύση, το μήνυμα είναι ότι οι αυτοοργανωμένες δομές αντιμετωπίζονται πρωτίστως ως πρόβλημα τάξης και όχι ως πεδίο κοινωνικής πολιτικής.
Αντίστροφα, μια επιλογή διαλόγου με την Κοινότητα των Προσφυγικών θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για το πώς δημόσιοι πόροι, όπως τα κονδύλια του ΕΣΠΑ, μπορούν να κατευθυνθούν σε σταθερές λύσεις στέγασης και όχι σε απλή «εξυγίανση» χώρων. Πρακτικά, αυτό αφορά το πώς θα σχεδιαστούν στο μέλλον πολιτικές για τη στέγη, την πόλη και τη συμβίωση διαφορετικών κοινωνικών ομάδων.
Σχόλιο 
: Η υπόθεση των Προσφυγικών αποκαλύπτει πόσο συχνά η ελληνική διοίκηση θυμάται τον «διάλογο» μόνο όταν η κρίση φτάσει στα όρια της ανθρώπινης ζωής, όπως στην περίπτωση του απεργού πείνας. Η πραγματική δοκιμασία για την κυβέρνηση και την Περιφέρεια Αττικής είναι αν θα αντιμετωπίσουν την Κοινότητα ως ισότιμο συνομιλητή πολιτικής στέγασης ή ως εμπόδιο σε έναν προαποφασισμένο σχεδιασμό.
Διαβάστε επίσης:
ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ καταγγέλλει ΝΔ για εκτίναξη ενοικίων και γης
ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ καταδικάζει ΝΔ για χρήση προσωπικών δεδομένων
#ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ #ΚοινότηταΠροσφυγικών #ΠεριφέρειαΑττικής #ΔήμοςΑθηναίων #Ευρωκοινοβούλιο
