Η Χεζμπολάχ εμφανίζεται να απορρίπτει πρόταση μερικής κατάπαυσης πυρός με το Ισραήλ, σύμφωνα με ανταπόκριση του Al Jazeera. Η στάση της αναδεικνύει το χάσμα ανάμεσα στη διαμεσολάβηση του Ντόναλντ Τραμπ και στις πραγματικές απαιτήσεις των εμπλεκομένων.
Η συζήτηση για κατάπαυση του πυρός ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χεζμπολάχ προσκρούει σε μία κρίσιμη διαφωνία: η οργάνωση, σύμφωνα με τον ανταποκριτή του Al Jazeera Άλι Χάσεμ, δεν αποδέχεται μερική παύση των επιθέσεων, αλλά ζητεί πλήρη τερματισμό των ισραηλινών πληγμάτων. Το επίκεντρο της διαφωνίας είναι η πρόταση να σταματήσουν οι επιθέσεις μόνο στις νότιες συνοικίες της Βηρυτού, έναντι δέσμευσης της Χεζμπολάχ να μην πλήττει το Ισραήλ.
Τι αναφέρει η ανταπόκριση για τη στάση της Χεζμπολάχ
Ο Άλι Χάσεμ μετέδωσε ότι η Χεζμπολάχ «δεν θα συμφωνήσει σε περιορισμένη κατάπαυση του πυρός για τη Βηρυτό και τις νότιες συνοικίες όσο ο πόλεμος συνεχίζεται στον νότο». Με αυτή τη διατύπωση, η οργάνωση διαμηνύει πως δεν αποδέχεται διαχωρισμό ανάμεσα στο μέτωπο γύρω από τη Βηρυτό και τις συγκρούσεις στον νότιο Λίβανο, όπου εξελίσσεται ο κύριος όγκος της αντιπαράθεσης με το Ισραήλ.
Η απαίτηση για πλήρη παύση των ισραηλινών πληγμάτων, και όχι μόνο σε συγκεκριμένες περιοχές της λιβανικής πρωτεύουσας, συνδέεται με την επιδίωξη της Χεζμπολάχ να μην εμφανιστεί ότι αποδέχεται ένα «τμηματικό» πλαίσιο ασφάλειας. Η οργάνωση επιδιώκει να διατηρήσει την εικόνα ότι λειτουργεί με ενιαία στρατιωτική και πολιτική λογική σε όλα τα μέτωπα σύγκρουσης με το Ισραήλ.
Ο ρόλος του Ντόναλντ Τραμπ και η ισραηλινή φόρμουλα
Σύμφωνα με τον Χάσεμ, η ισραηλινή θέση είναι ότι ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ έχει ουσιαστικά υιοθετήσει τη φόρμουλα: «καμία επίθεση στις νότιες συνοικίες με αντάλλαγμα η Χεζμπολάχ να απέχει από το να στοχοποιεί το Ισραήλ». Πρόκειται για ένα σχήμα αμοιβαίας αποχής, το οποίο περιορίζεται γεωγραφικά και δεν καλύπτει το σύνολο των συγκρούσεων.
Δημόσια, ωστόσο, ο ανταποκριτής σημειώνει ότι «παραμένει σημαντικό χάσμα ανάμεσα στις δύο πλευρές». Αυτό το χάσμα αφορά τόσο το εύρος της κατάπαυσης πυρός όσο και τον τρόπο με τον οποίο θα αποτυπωθεί πολιτικά, ώστε να είναι αποδεκτό στο εσωτερικό κάθε πλευράς. Η Χεζμπολάχ εμφανίζεται να επιδιώκει συνολική διευθέτηση των επιθέσεων, ενώ η ισραηλινή φόρμουλα επικεντρώνεται σε συγκεκριμένη ζώνη γύρω από τη Βηρυτό.
Η ανακοίνωση Τραμπ και η απόσταση από την πραγματικότητα
Νωρίτερα, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε ανακοινώσει ότι συμφώνησε με τη Χεζμπολάχ και τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου για τερματισμό της ανταλλαγής πυρών. Η διατύπωση αυτή δημιουργεί την εικόνα μιας ολοκληρωμένης συμφωνίας, η οποία όμως, με βάση τις πληροφορίες του Al Jazeera, δεν αντανακλάται στη στάση της Χεζμπολάχ.
Η αναφορά του Χάσεμ στο «σημαντικό χάσμα» υποδηλώνει ότι η πολιτική ανακοίνωση της Ουάσιγκτον προηγείται της ουσιαστικής σύγκλισης επί των όρων. Η διαφορά ανάμεσα στη δημόσια ρητορική και τις πραγματικές θέσεις των πλευρών είναι κρίσιμη, καθώς επηρεάζει την αξιοπιστία κάθε μεσολαβητικής προσπάθειας και την εμπιστοσύνη των εμπλεκομένων σε μελλοντικά σχήματα ασφαλείας.
Ποιες είναι οι θεσμικές και περιφερειακές συνέπειες
Η επιμονή της Χεζμπολάχ σε πλήρη και όχι μερική κατάπαυση πυρός αναδεικνύει το όριο των διπλωματικών παρεμβάσεων που βασίζονται σε περιορισμένες, γεωγραφικά οριοθετημένες φόρμουλες. Θεσμικά, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι ότι οι πρωτοβουλίες των Ηνωμένων Πολιτειών δοκιμάζονται από την ανάγκη των τοπικών δρώντων να διατηρήσουν τη δική τους εσωτερική νομιμοποίηση και στρατηγική συνοχή.
Σε περιφερειακό επίπεδο, η αδυναμία επίτευξης κοινά αποδεκτής κατάπαυσης πυρός παρατείνει την αβεβαιότητα και διατηρεί τον κίνδυνο κλιμάκωσης. Η διαφορά ανάμεσα σε μια «ανακοινωμένη» συμφωνία και σε μια λειτουργική, εφαρμοσμένη ρύθμιση ασφαλείας αποτυπώνει το χάσμα ανάμεσα στη διεθνή διαμεσολάβηση και στις πραγματικές ισορροπίες επί του πεδίου.
Σχόλιο
: Για την Ελλάδα, η εξέλιξη αυτή υπενθυμίζει ότι η σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο εξαρτάται από την ικανότητα των διεθνών πρωτοβουλιών να παράγουν συμφωνίες που είναι εφαρμόσιμες και αποδεκτές από τους τοπικούς δρώντες. Η Αθήνα, ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ενδιαφέρον για την ασφάλεια στην περιοχή, καλείται να παρακολουθεί στενά τις διπλωματικές κινήσεις γύρω από τον Λίβανο και το Ισραήλ, καθώς κάθε παρατεταμένη ένταση επηρεάζει το συνολικό γεωπολιτικό περιβάλλον στο οποίο διαμορφώνεται και η ελληνική εξωτερική πολιτική.






