Τη σαφή βούληση της κυβέρνησης για μερική μεταφορά νερού από τον Αχελώο στον θεσσαλικό κάμπο υπογράμμισε ο Μάξιμος Χαρακόπουλος. Συνέδεσε το έργο με την κλιματική κρίση, την ερημοποίηση της Θεσσαλίας και τη γεωπολιτική διάσταση των υδάτινων πόρων.
Σε μια συγκυρία όπου η κλιματική κρίση αναδεικνύει το νερό σε στρατηγικό πόρο, ο γγ της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας και βουλευτής Λαρίσης, Μάξιμος Χαρακόπουλος, επανέφερε με έμφαση το ζήτημα της μερικής εκτροπής του Αχελώου προς τον θεσσαλικό κάμπο. Μιλώντας σε εκδήλωση της ΔΕΥΑ Λάρισας με θέμα «Νερό – Κλιματική Κρίση – Γεωπολιτική», παρουσίασε την κυβερνητική στάση ως πλέον ξεκάθαρη και πολιτικά δεσμευτική.
Η κυβερνητική γραμμή και ο ρόλος Χατζηδάκη
Ο κ. Χαρακόπουλος τόνισε ότι η «εκπεφρασμένη» βούληση της κυβέρνησης έχει διατυπωθεί «στον ύψιστο δυνατό βαθμό» από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Υπενθύμισε ότι από τη Λάρισα ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε την ανάθεση της επίβλεψης του έργου στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Κωστή Χατζηδάκη, τον οποίο περιέγραψε ως πολιτικό με φήμη αποτελεσματικότητας.
Η πολιτική αυτή κίνηση αναβαθμίζει θεσμικά το ζήτημα του Αχελώου, μεταφέροντάς το από τη σφαίρα μιας περιφερειακής διεκδίκησης σε κεντρική κυβερνητική προτεραιότητα. Ο βουλευτής εξέφρασε την πεποίθηση ότι «θα τρέξουν γρήγορα τα χρονοδιαγράμματα», συνδέοντας την ταχύτητα υλοποίησης με την πίεση που ασκεί η κλιματική πραγματικότητα στη Θεσσαλία.
«Εμφύλιος» υδάτινων πόρων και κίνδυνος ερημοποίησης
Ο Θεσσαλός πολιτικός περιέγραψε την αντιπαράθεση Θεσσαλίας – Δυτικής Ελλάδας και Αιτωλοακαρνανίας για τον Αχελώο ως «εμφύλιο πόλεμο» τεσσάρων δεκαετιών. Στο επίκεντρο, η μερική μεταφορά νερού προς έναν κάμπο που, όπως είπε, «απειλείται με ερήμωση». Ενδεικτικό της πίεσης, κατά τον ίδιο, είναι ότι ο Πηνειός «το καλοκαίρι πολλές φορές παύει να υφίσταται», στοιχείο που χρησιμοποιεί ως τεκμηρίωση της ανάγκης για «ήπια μεταφορά νερού».
Παράλληλα, υπενθύμισε ότι η Θεσσαλία δεν αντιμετωπίζει μόνο τον κίνδυνο ερημοποίησης, αλλά και τις συνέπειες αλλεπάλληλων ακραίων καιρικών φαινομένων, από τον «Ιανό» έως τον «Ντάνιελ», με τις πληγές, όπως είπε, να παραμένουν ανοικτές.
Γεωπολιτική διάσταση και διαχείριση φυσικών πόρων
Συνδέοντας το τοπικό με το διεθνές, ο κ. Χαρακόπουλος αναφέρθηκε στην ένταση μεταξύ Αιγύπτου και Αιθιοπίας για τα φράγματα στον Νείλο, ως παράδειγμα του πώς η διαχείριση υδάτων μπορεί να λάβει γεωπολιτικά χαρακτηριστικά. Μετέφερε την «αγωνία» των αιγυπτιακών αρχών για τη ροή νερού και φερτών υλικών, σημειώνοντας ότι όλοι είμαστε «ένοικοι και όχι ιδιοκτήτες αυτής της γης».
Σχόλιο 
: Για τον πολίτη, η τοποθέτηση Χαρακόπουλου σηματοδοτεί ότι το ζήτημα του Αχελώου επανέρχεται θεσμικά στο προσκήνιο, με σαφή πολιτική κάλυψη από το Μέγαρο Μαξίμου. Αν το έργο προχωρήσει, θα επηρεάσει άμεσα την αγροτική παραγωγή, την απασχόληση και τη διαχείριση υδάτινων πόρων σε δύο περιφέρειες, επανακαθορίζοντας την ισορροπία μεταξύ άρδευσης, περιβάλλοντος και τοπικών κοινωνιών. Η πολιτική σκηνή θα κληθεί να τοποθετηθεί με σαφήνεια: όχι μόνο αν συμφωνεί με τη μεταφορά νερού, αλλά και με ποιους θεσμικούς όρους, ποια περιβαλλοντικά αντίβαρα και ποια διαφάνεια στη λήψη αποφάσεων, σε ένα πεδίο όπου η κλιματική κρίση δεν αφήνει περιθώρια για πρόχειρες επιλογές.
#Αχελώος #Θεσσαλία #ΝΔ #ΚλιματικήΚρίση #ΥδάτινοιΠόροι
