Η σύγκρουση μεταξύ Ιράν και Ισραήλ εισέρχεται στην 102η ημέρα με μια εύθραυστη ισορροπία, καθώς οι επιθέσεις έχουν προσωρινά περιοριστεί, αλλά οι εντάσεις παραμένουν υψηλές και οι προϋποθέσεις για νέα κλιμάκωση είναι πλήρως ενεργές. Η εκεχειρία που βρίσκεται σε ισχύ από τις αρχές Απριλίου δείχνει να κρατά σε επίπεδο απευθείας αντιπαράθεσης Ιράν–Ισραήλ, αλλά πιέζεται σοβαρά από τις εξελίξεις στον Λίβανο και τις διαφωνίες μεταξύ Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ.
Το βασικό στοιχείο της ημέρας είναι η σαφής προειδοποίηση του Ντόναλντ Τραμπ προς το Ισραήλ.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Αμερικανός πρόεδρος κάλεσε τον Benjamin Netanyahu να είναι «προσεκτικός», προειδοποιώντας ότι νέες επιθέσεις μπορεί να τινάξουν στον αέρα την ήδη εύθραυστη εκεχειρία. Σε πιο σκληρό τόνο, φέρεται να άφησε να εννοηθεί ότι το Ισραήλ θα μπορούσε να βρεθεί «μόνο του» εάν συνεχίσει τις επιχειρήσεις χωρίς συντονισμό με τις ΗΠΑ.
Αυτό είναι κομβικό.
Για πρώτη φορά εμφανίζεται ξεκάθαρη δημόσια απόσταση μεταξύ Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ.
Και αυτό αλλάζει το γεωπολιτικό ισοζύγιο.
Από την πλευρά του Ιράν, το μήνυμα παραμένει εξίσου σαφές.
Η Τεχεράνη δηλώνει ότι η εκεχειρία μπορεί να καταρρεύσει άμεσα εάν συνεχιστούν οι ισραηλινές επιθέσεις, ιδιαίτερα στον Λίβανο. Ο πρόεδρος της ιρανικής Βουλής υπογράμμισε ότι οι επαναλαμβανόμενες παραβιάσεις δείχνουν έλλειψη πραγματικής πρόθεσης για αποκλιμάκωση, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο επανέναρξης των εχθροπραξιών.
Με απλά λόγια:
η εκεχειρία υπάρχει
αλλά δεν έχει εμπιστοσύνη
Και χωρίς εμπιστοσύνη, η διάρκεια είναι περιορισμένη.
Στο πεδίο, η εικόνα επιβεβαιώνει αυτή την αβεβαιότητα.
Το Ισραήλ προχώρησε σε πλήγμα σε σημαντική πετροχημική εγκατάσταση στο Mahshahr, έναν από τους βασικούς βιομηχανικούς κόμβους του Ιράν. Αν και δεν αναφέρθηκαν θύματα, το γεγονός δείχνει ότι οι στρατηγικοί στόχοι παραμένουν ενεργοί, ακόμη και εν μέσω εκεχειρίας.
Παράλληλα, στον Λίβανο η κατάσταση παραμένει εκρηκτική.
Η Χεζμπολάχ ανακοίνωσε δεκάδες επιθέσεις κατά ισραηλινών στόχων, χρησιμοποιώντας drones, πυραύλους και πυροβολικό, επιβεβαιώνοντας ότι το μέτωπο αυτό λειτουργεί ως βασικός μοχλός πίεσης. Οι συγκρούσεις συνεχίζονται, παρά τις διπλωματικές προσπάθειες, και ενισχύουν τον κίνδυνο γενικευμένης σύρραξης.
Το κρίσιμο σημείο εδώ είναι στρατηγικό.
Το Ισραήλ επιμένει ότι οι επιχειρήσεις στον Λίβανο δεν συνδέονται με τις συνομιλίες ΗΠΑ–Ιράν.
Το Ιράν κάνει ακριβώς το αντίθετο.
Συνδέει τα πάντα.
Αυτό δημιουργεί δύο παράλληλες πραγματικότητες.
Και αυτό είναι συνταγή αποτυχίας για οποιαδήποτε συμφωνία.
Στο διπλωματικό επίπεδο, η εικόνα παραμένει θολή.
Οι συνομιλίες μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης συνεχίζονται, αλλά χωρίς σαφή πρόοδο. Η βασική διαφωνία αφορά το αν μπορεί να υπάρξει συμφωνία που να ικανοποιεί και τις δύο πλευρές χωρίς να θίγει τα στρατηγικά συμφέροντα του Ισραήλ.
Το πρόβλημα είναι δομικό.
Δεν υπάρχει κοινή βάση.
Και χωρίς κοινή βάση, δεν υπάρχει βιώσιμη λύση.
Η μεγάλη εικόνα στην 102η ημέρα του πολέμου είναι ξεκάθαρη:
η εκεχειρία κρατά τεχνικά
η ένταση παραμένει υψηλή
και το ρίσκο επανέναρξης είναι άμεσο
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν θα υπάρξει νέα ένταση.
Είναι πότε.
SBC Σχόλιο: Οι εκεχειρίες που βασίζονται σε πίεση και όχι σε συμφωνία δεν κρατάνε — απλώς καθυστερούν την επόμενη σύγκρουση. Και αυτή τη στιγμή, όλα δείχνουν ότι το σύστημα πιέζεται προς νέα κλιμάκωση.
