Η σύνοδος κορυφής ΕΕ στις Βρυξέλλες εξελίσσεται σε κρίσιμη άσκηση ισορροπίας ανάμεσα στη στήριξη της Ουκρανίας, την αναθεώρηση του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού και την αντιπαράθεση με την Κίνα. Οι 27 ηγέτες καλούνται να αποφασίσουν αν η Ένωση θα κινηθεί προς βαθύτερη οικονομική ολοκλήρωση ή προς μια πιο αμυντική, κατακερματισμένη στρατηγική.
Η σύνοδος κορυφής ΕΕ στις Βρυξέλλες διεξάγεται σε μια στιγμή όπου η ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας, η βιομηχανική πολιτική και τα δημοσιονομικά όρια δοκιμάζονται ταυτόχρονα. Στο τραπέζι βρίσκονται η μακροχρόνια χρηματοδότηση της Ουκρανίας, ο επόμενος πολυετής προϋπολογισμός ύψους 1-2 τρισ. ευρώ και η απάντηση στο διογκούμενο εμπορικό έλλειμμα με την Κίνα που αγγίζει πλέον το 1 δισ. ευρώ την ημέρα.
Πώς αναδιαμορφώνει η σύνοδος κορυφής ΕΕ την ευρωπαϊκή στρατηγική;
Η συζήτηση για την Ουκρανία δεν αφορά πλέον μόνο την άμυνα, αλλά τη μόνιμη ενσωμάτωση της χώρας στον ευρωπαϊκό οικονομικό χώρο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον προϋπολογισμό και τις αγροτικές, βιομηχανικές και ενεργειακές πολιτικές. Η αποχώρηση του Βίκτορ Όρμπαν από το πολιτικό σκηνικό της Ουγγαρίας αφαιρεί έναν βασικό παράγοντα βέτο, ανοίγοντας τον δρόμο για πιο φιλόδοξα πακέτα στήριξης, αλλά και για ενίσχυση των κοινών αμυντικών δαπανών.
Παράλληλα, η πίεση για νέο δημοσιονομικό πλαίσιο αποτυπώνει την παραδοχή ότι η ΕΕ δεν μπορεί να χρηματοδοτεί ταυτόχρονα πράσινη μετάβαση, αμυντική αναβάθμιση και βιομηχανική πολιτική με τα εργαλεία της προηγούμενης δεκαετίας. Η συζήτηση για προϋπολογισμό έως και 2 τρισ. ευρώ για την περίοδο 2028-2034 φέρνει στο προσκήνιο σενάρια μόνιμων κοινών εκδόσεων χρέους, αλλά και πιο αυστηρών κανόνων για τη στόχευση των δαπανών.
Μπορεί η Ευρώπη να περιορίσει το εμπορικό έλλειμμα με την Κίνα χωρίς να χάσει ανταγωνιστικότητα;
Το εμπορικό έλλειμμα με την Κίνα, που έφτασε τα 360,6 δισ. ευρώ το 2025 και συνεχίζει να αυξάνεται, λειτουργεί ως καμπανάκι για την εξάρτηση της ΕΕ από κινεζικά βιομηχανικά προϊόντα και κρίσιμες πρώτες ύλες. Η συζήτηση στις Βρυξέλλες δεν περιορίζεται σε δασμούς, αλλά επεκτείνεται σε βιομηχανικές επιδοτήσεις, ελέγχους κρατικών ενισχύσεων και επιτάχυνση επενδύσεων σε ανακύκλωση σπάνιων γαιών και στρατηγικών μετάλλων εντός Ευρώπης.
Ταυτόχρονα, η επιδείνωση των εμπορικών σχέσεων με τις ΗΠΑ, λόγω διατλαντικών δασμών, μειώνει τον χώρο ελιγμών για τις ευρωπαϊκές εξαγωγικές επιχειρήσεις και ενισχύει την ανάγκη εσωτερικής αγοράς με μεγαλύτερο βάθος και κεφαλαιαγορά που μπορεί να χρηματοδοτήσει μεγάλες επενδύσεις. Η ΕΕ επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε μια πιο προστατευτική στάση απέναντι στην Κίνα και στην αποφυγή ενός φαύλου κύκλου εμπορικού πολέμου που θα έπληττε ιδιαίτερα τη γερμανική και ιταλική βιομηχανία.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, οι αποφάσεις της συνόδου θα καθορίσουν το μέγεθος και τη μορφή των ευρωπαϊκών πόρων μετά το Ταμείο Ανάκαμψης, ιδίως για άμυνα, ενέργεια και υποδομές. Η σκλήρυνση της στάσης απέναντι στην Κίνα μπορεί να επηρεάσει άμεσα τις κινεζικές επενδύσεις σε λιμάνια, logistics και ενέργεια, αλλά και τις προοπτικές ελληνικών εξαγωγών σε μια πιο κατακερματισμένη παγκόσμια αγορά.
Σχόλιο 
: Η ελληνική στρατηγική οφείλει να κινηθεί σε δύο κατευθύνσεις: αφενός, ενεργή διεκδίκηση πόρων στον νέο ευρωπαϊκό προϋπολογισμό για άμυνα, πράσινη ενέργεια και βιομηχανική επανεκκίνηση, αφετέρου, προσεκτική αναθεώρηση της σχέσης με την Κίνα, με στόχο τη διαφοροποίηση χωρίς αιφνίδια ανατροπή υφιστάμενων επενδύσεων και εμπορικών ροών.
Διαβάστε επίσης:
Ρωσία διαψεύδει ΕΕ για εκπαίδευση στρατιωτών από την Κίνα
ΕΕ: Η Κάγια Κάλας απαντά και ζητά συνέχιση διαλόγου
#ΕυρωπαϊκήΈνωση #Ουκρανία #Κίνα #Ευρωπαϊκόςπροϋπολογισμός #Ελληνικήοικονομία
