Η εβδομάδα έκλεισε με μικρές απώλειες για τον Γενικό Δείκτη και πιο έντονη διόρθωση στις τράπεζες, παρά την ανοδική ανάσα της Παρασκευής. Πίσω από τους αριθμούς, διαμορφώνεται μια αγορά που συσσωρεύει κοντά σε πολυετή υψηλά, χωρίς όμως να έχει λύσει τα διαρθρωτικά της ζητήματα.
Η τελευταία συνεδρίαση της εβδομάδας στο Χρηματιστήριο Αθηνών ήταν καθαρά ανοδική, με τον Γενικό Δείκτη να κλείνει στις 2.355,67 μονάδες και κέρδη 0,65%, έχοντας κινηθεί ενδοσυνεδριακά έως τις 2.377,11 μονάδες. Ο τζίρος διαμορφώθηκε στα 239 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 208,2 εκατ. σε μετοχές του FTSE25, επιβεβαιώνοντας ότι η κίνηση παραμένει συγκεντρωμένη σε λίγους δεικτοβαρείς τίτλους. Παρά την ανοδική αντίδραση, η εβδομάδα ήταν «κόκκινη»: ο Γενικός Δείκτης υποχώρησε κατά 0,72%, ενώ ο τραπεζικός δείκτης κατέγραψε απώλειες 2,79%, μετά από τρεις συνεχόμενες πτωτικές συνεδριάσεις.
Τραπεζικός κλάδος, πολιτικό ρίσκο και διεθνείς αποδόσεις
Ο τραπεζικός δείκτης κινήθηκε μόνιμα θετικά την Παρασκευή, κλείνοντας με άνοδο 1,14%, όμως η εικόνα της εβδομάδας δείχνει κόπωση. Οι βασικές τραπεζικές μετοχές (ΕΤΕ, ΕΥΡΩΒ, ΑΛΦΑ, ΠΕΙΡ) απορρόφησαν το 50% της αξίας συναλλαγών, αλλά η αντίδραση ήρθε μετά από σωρευτικές απώλειες 3,88%. Τεχνικά, ο ΔΤΡ διατηρεί αγοραστικό σήμα, με κρίσιμη στήριξη στις 2.454 μονάδες και ισχυρό «δίχτυ ασφαλείας» στους κινητούς μέσους 200 ημερών (2.425 και 2.375 μονάδες). Στο παρασκήνιο, η εφαρμογή του σχεδίου «Ηρακλής» και οι επισημάνσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για καθυστερήσεις στις αναγκαστικές εκτελέσεις, σε συνδυασμό με την απόφαση του Αρείου Πάγου για τους τόκους στα δάνεια του νόμου Κατσέλη, προμηνύουν νέες πιέσεις στα τραπεζικά αποτελέσματα.
Την ίδια ώρα, ο Ηλίας Ζαχαράκης της Fast Finance επισημαίνει ότι η αγορά δεν έχει ενσωματώσει πολιτικό risk premium στις αποτιμήσεις, με το ενδιαφέρον να παραμένει προσανατολισμένο σε θεμελιώδη μεγέθη, εισροές κεφαλαίων και επιχειρηματικές ειδήσεις. Ωστόσο, η διεθνής εικόνα γίνεται πιο απαιτητική: η ισχυρή αγορά εργασίας στις ΗΠΑ ανέβασε τις αποδόσεις των αμερικανικών ομολόγων (10ετές στο 4,54%), ενώ το ελληνικό 10ετές κινείται στο 3,724%. Αν οι αποδόσεις παραμείνουν σε αυτά τα επίπεδα ή υψηλότερα, η ελκυστικότητα των μετοχών θα δοκιμαστεί, ιδίως για κλάδους με υψηλές αποτιμήσεις.
Συσσώρευση κοντά σε υψηλά και οι επόμενοι καταλύτες
Παρά τη διόρθωση, ο Γενικός Δείκτης διατηρεί κέρδη 11,08% από την αρχή του έτους, ενώ ο τραπεζικός δείκτης ενισχύεται κατά 15,72%. Η κίνηση σε στενό εύρος 2.340 – 2.380 μονάδων, λίγο κάτω από τα υψηλά Φεβρουαρίου 2026 (2.407 μονάδες), λειτουργεί ως «πλατύσκαλο» αποφόρτισης μετά το ανοδικό σερί. Οι αναλυτικές εκτιμήσεις (Κύκλος, Beta, Depolas, Merit) συγκλίνουν σε μεσοπρόθεσμα θετική τάση, αλλά με βραχυπρόθεσμη φάση σταθεροποίησης λόγω έλλειψης ισχυρών εγχώριων καταλυτών. Στο επίκεντρο μπαίνουν οι επόμενες αυξήσεις κεφαλαίου και ομολογιακές εκδόσεις, οι νέες εισαγωγές στο Χ.Α. και η πλούσια ατζέντα μερισμάτων, ενώ οι αποφάσεις της ΕΚΤ στις 11 Ιουνίου θα καθορίσουν το κόστος χρήματος για την επόμενη περίοδο.
Σχόλιο 
: Για την ελληνική αγορά, η κόπωση του τραπεζικού ράλι είναι υπενθύμιση ότι η αποτίμηση του κλάδου δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στη μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Οι προειδοποιήσεις για τον «Ηρακλή», το αυξανόμενο κόστος χρήματος διεθνώς και η σταδιακή επαναφορά του πολιτικού κινδύνου, μετατοπίζουν το ενδιαφέρον σε εταιρείες με ισχυρές ταμειακές ροές, εξωστρέφεια και διανομή μερισμάτων. Για τους Έλληνες επενδυτές, η επόμενη φάση δεν θα είναι οριζόντιο ράλι, αλλά αγορά επιλογών: κλάδοι όπως ενέργεια, υποδομές και τουρισμός (με ενδεικτικό παράδειγμα τα στοιχεία κίνησης του ΔΑΑ) αποκτούν βαρύτητα σε ένα περιβάλλον όπου το Χ.Α. δοκιμάζει αν μπορεί να στηρίξει βιώσιμα νέα πολυετή υψηλά.
#Χρηματιστήριο #Τράπεζες #Ομόλογα #ΕΚΤ #ΕλληνικήΟικονομία
