Η ανάπτυξη 4% δεν πρέπει να θεωρείται «ταβάνι» για την αμερικανική οικονομία, υποστήριξε ο Ντόναλντ Τραμπ, προβάλλοντας ακόμη και σενάρια για 12% και 13% ετήσια μεγέθυνση. Η δήλωση επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τα όρια της ανάπτυξης σε ώριμες οικονομίες και το κόστος μιας επιθετικής πολιτικής τόνωσης.
Η ανάπτυξη 4% παρουσιάστηκε από τον Ντόναλντ Τραμπ ως ενδιάμεσος στόχος, με τον ίδιο να υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ μπορούν να πετύχουν ακόμη και διψήφια ποσοστά ετήσιας μεγέθυνσης. Η τοποθέτηση έρχεται σε μια περίοδο όπου οι ανεπτυγμένες οικονομίες παλεύουν να ξεπεράσουν διατηρήσιμα το 2%-3%, υπό το βάρος γήρανσης πληθυσμού, χρέους και χαμηλής παραγωγικότητας.
Είναι ρεαλιστικός στόχος η ανάπτυξη 4% και άνω;
Σε θεωρητικό επίπεδο, μια οικονομία μπορεί να καταγράψει εκρηκτικούς ρυθμούς ανάπτυξης για περιορισμένο διάστημα, κυρίως όταν ανακάμπτει από βαθιά ύφεση ή απελευθερώνει σημαντικά παραγωγικά αποθέματα. Για τις ΗΠΑ, όμως, η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι διατηρήσιμη ανάπτυξη πάνω από 4% είναι εξαιρετικά σπάνια σε περιβάλλον χαμηλής ανεργίας και υψηλού επιπέδου εισοδήματος.
Διψήφια ποσοστά όπως 12% ή 13% παραπέμπουν περισσότερο σε αναδυόμενες οικονομίες που ξεκινούν από πολύ χαμηλότερη βάση, όχι σε ώριμες αγορές με ανεπτυγμένο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Για να πλησιάσει κανείς τέτοιους ρυθμούς σε μια χώρα όπως οι ΗΠΑ, θα απαιτούνταν συνδυασμός ακραίας δημοσιονομικής επέκτασης, χαλαρής νομισματικής πολιτικής και μαζικών επενδύσεων, με σημαντικούς κινδύνους για πληθωρισμό και χρηματοπιστωτική σταθερότητα.
Ποιο είναι το πολιτικό και θεσμικό μήνυμα πίσω από τις δηλώσεις;
Οι αναφορές του Τραμπ λειτουργούν πρωτίστως ως πολιτικό σήμα υπέρ μιας πιο επιθετικής οικονομικής πολιτικής, με έμφαση σε φοροελαφρύνσεις, απορρύθμιση και ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής. Η ρητορική της υπερ-ανάπτυξης καλλιεργεί την προσδοκία ότι τα όρια του σημερινού μοντέλου μπορούν να ξεπεραστούν με ταχείς, σχεδόν «επαναστατικούς» ρυθμούς αλλαγής.
Θεσμικά, ωστόσο, οι κεντρικές τράπεζες και οι διεθνείς οργανισμοί έχουν υιοθετήσει ένα πιο συντηρητικό πλαίσιο, δίνοντας προτεραιότητα στη σταθερότητα τιμών, στη βιωσιμότητα του χρέους και στην αποφυγή «φουσκών» σε αγορές περιουσιακών στοιχείων. Η απόσταση ανάμεσα στη ρητορική των διψήφιων ρυθμών και στις εκτιμήσεις των θεσμών αντανακλά τη σύγκρουση μεταξύ πολιτικού κύκλου και μακροοικονομικής πραγματικότητας.
Τι σημαίνει για την ελληνική οικονομία
Για την Ελλάδα, η συζήτηση στις ΗΠΑ γύρω από την ανάπτυξη 4% και άνω υπενθυμίζει ότι οι υψηλοί ρυθμοί μεγέθυνσης δεν είναι αυτοσκοπός, αν δεν συνοδεύονται από βελτίωση παραγωγικότητας και θεσμική θωράκιση. Η ελληνική οικονομία, που βρίσκεται ακόμη σε φάση σύγκλισης, μπορεί να πετύχει υψηλότερους ρυθμούς από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, αλλά με όριο τη δημοσιονομική σταθερότητα και το κόστος δανεισμού.
Για επενδυτές και επιχειρήσεις στην Ελλάδα, οι αμερικανικές φιλοδοξίες λειτουργούν ως υπενθύμιση ότι η παγκόσμια νομισματική και δημοσιονομική κατεύθυνση μπορεί να αλλάξει γρήγορα, επηρεάζοντας επιτόκια, κεφαλαιακές ροές και αποτιμήσεις. Η ελληνική στρατηγική οφείλει να στηριχθεί σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ψηφιακό και πράσινο επενδυτικό κύμα και σταθερό φορολογικό πλαίσιο, αντί σε προσδοκίες «εκρηκτικής» ανάπτυξης.
Σχόλιο 
: Οι δηλώσεις Τραμπ δείχνουν πώς η πολιτική ρητορική μπορεί να μετακινεί τον πήχη των προσδοκιών πολύ ψηλότερα από ό,τι επιτρέπουν τα θεμελιώδη μεγέθη. Για την Ελλάδα, η ουσία είναι να «κλειδώσει» μια σταθερή, ρεαλιστική αναπτυξιακή τροχιά, που θα βελτιώνει το εισόδημα και την απασχόληση χωρίς να αναβιώνει τους κινδύνους υπερχρέωσης του παρελθόντος.
Διαβάστε επίσης:
ΗΠΑ: Η Jersey Mike’s προχωρά σε IPO μετά την είσοδο Blackstone
ΗΠΑ: Όταν ακόμη και τα σάντουιτς μιλούν για τεχνητή νοημοσύνη
#ΗΠΑ #Ανάπτυξη #ΝτόναλντΤραμπ #Μακροοικονομία #Ελληνικήοικονομία
