Το άρθρο 24 τίθεται στο επίκεντρο της συζήτησης για την αναθεώρηση του Συντάγματος, με τον βουλευτή της ΝΔ Γιώργο Αμυρά να υποστηρίζει ότι δεν απαιτείται καμία αλλαγή. Η αντιπαράθεση για τον ορισμό του δάσους και την επάρκεια της συνταγματικής προστασίας αναδεικνύει βαθύτερες πολιτικές και θεσμικές διαφωνίες.
Το άρθρο 24 βρίσκεται στο επίκεντρο της κοινοβουλευτικής αντιπαράθεσης για την αναθεώρηση του Συντάγματος, με τον βουλευτή της ΝΔ Γιώργο Αμυρά να υποστηρίζει ότι η υφιστάμενη διατύπωση επαρκεί πλήρως για την προστασία του δάσους. Η συζήτηση αποκαλύπτει το χάσμα ανάμεσα στην κυβερνητική ανάγνωση της συνταγματικής προστασίας του περιβάλλοντος και στις ενστάσεις της αντιπολίτευσης.
Πόσο επαρκές είναι σήμερα το άρθρο 24;
Ο Γιώργος Αμυράς απορρίπτει την ανάγκη νέου ορισμού για την έννοια του δάσους, υποστηρίζοντας ότι «το άρθρο 24 του Συντάγματος είναι ξεκάθαρο και διασφαλίζει πλήρως την προστασία του». Ασκεί κριτική στα κόμματα της αντιπολίτευσης, μιλώντας για «ακρότητες» και «ανταγωνισμό» γύρω από τον ορισμό του δάσους, επιχειρώντας να εμφανίσει τη συζήτηση ως υπερβολικά φορτισμένη σε σχέση με το θεσμικό πλαίσιο που ήδη υπάρχει.
Στο επιχείρημά του εντάσσει την ολοκλήρωση των δασικών χαρτών την περίοδο 2021-2023, την οποία αποδίδει στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, παρουσιάζοντάς την ως απόδειξη ότι το υφιστάμενο συνταγματικό πλαίσιο λειτουργεί. Υπενθυμίζει ότι η πρώτη προσπάθεια προστασίας του δάσους ξεκινά από το 1832 και υπογραμμίζει ότι η Ελλάδα διαθέτει πλέον δασικούς χάρτες για το 96% των εκτάσεων, στοιχείο που αξιοποιεί για να στηρίξει την άποψη ότι δεν απαιτείται αναθεώρηση.
Πώς συνδέεται η αντιπαράθεση με τα κόμματα και τους θεσμούς;
Ο βουλευτής της ΝΔ δεν περιορίζεται στη θεσμική επιχειρηματολογία, αλλά κάνει λόγο για «μικροσυμφέροντα» που αντιστέκονται, μεταφέροντας τη συζήτηση από το επίπεδο της συνταγματικής τεχνικής στο πεδίο των πολιτικών και οικονομικών συγκρούσεων. Η αναφορά αυτή αφήνει να εννοηθεί ότι πίσω από τις ενστάσεις για το άρθρο 24 βρίσκονται τοπικές ή κλαδικές πιέσεις, χωρίς ωστόσο να κατονομάζονται συγκεκριμένοι φορείς.
Παράλληλα, ο Γιώργος Αμυράς επιτίθεται ευθέως στο ΠΑΣΟΚ, κάνοντας λόγο για «ανερμάτιστη εικόνα» επειδή, όπως σημειώνει, ενώ συμφωνεί στην ανάγκη αναθεώρησης άρθρων, δεν θα ψηφίσει κανένα από τα 33 που προτείνει η κυβέρνηση. Η κριτική αυτή εντάσσει τη θεσμική συζήτηση για το Σύνταγμα στο ευρύτερο κομματικό παιχνίδι, όπου η στάση επί της αναθεώρησης λειτουργεί και ως δείκτης αξιοπιστίας της αντιπολίτευσης.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Για τον πολίτη, η θέση ότι δεν χρειάζεται αλλαγή στο άρθρο 24 σημαίνει ότι η προστασία του δάσους και του περιβάλλοντος θα συνεχίσει να βασίζεται στο υπάρχον συνταγματικό πλαίσιο και στην εφαρμογή των δασικών χαρτών. Η αναφορά στα 2,5 εκατ. στρέμματα που αποδόθηκαν σε ιδιοκτήτες δείχνει ότι η χαρτογράφηση δεν είναι αφηρημένη θεσμική άσκηση, αλλά επηρεάζει άμεσα ιδιοκτησιακά δικαιώματα, καλλιέργειες και χρήσεις γης.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η πρόταση του Γιώργου Αμυρά να αναγνωριστεί ότι «η φύση έχει δικαιώματα» και να οριστεί ως «φυσικό νομικό πρόσωπο», με αναφορά στο παράδειγμα ποταμού στη Νέα Ζηλανδία. Αν μια τέτοια προσέγγιση προχωρούσε θεσμικά, θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι πολίτες, οι επιχειρήσεις και το Δημόσιο λογοδοτούν για περιβαλλοντικές παρεμβάσεις, εισάγοντας ένα πιο αυστηρό πλαίσιο ευθύνης.
Σχόλιο 
: Η τοποθέτηση Αμυρά αναδεικνύει μια σταθερή τάση της ελληνικής πολιτικής: οι μεγάλες θεσμικές συζητήσεις, όπως η αναθεώρηση του Συντάγματος, μετατρέπονται γρήγορα σε πεδίο κομματικής αντιπαράθεσης, την ώρα που τα κρίσιμα ερωτήματα για την πραγματική εφαρμογή της περιβαλλοντικής προστασίας και τον έλεγχο των «μικροσυμφερόντων» μένουν χωρίς συγκεκριμένες απαντήσεις.
#ΓιώργοςΑμυράς #ΝέαΔημοκρατία #άρθρο24 #Σύνταγμα #δασικοίχάρτες
