Το άρθρο 86 βρίσκεται στο επίκεντρο της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας για την αναθεώρηση των κανόνων ποινικής ευθύνης υπουργών. Η συζήτηση μετατοπίζεται από το αν θα καταργηθεί το ειδικό καθεστώς, στο πώς θα συνδεθεί η δικαστική κρίση με την πολιτική ευθύνη.
Το άρθρο 86 βρίσκεται στο επίκεντρο της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας για την αναθεώρηση του Συντάγματος ως προς την ευθύνη υπουργών. Ο άξονας της κυβερνητικής πρότασης είναι διπλός: κανένας να μην είναι υπεράνω του νόμου, αλλά και η ποινική διαδικασία να μην μετατρέπεται σε υποκατάστατο της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Πώς αλλάζει το άρθρο 86 και ο ρόλος της Βουλής;
Η Νέα Δημοκρατία εισηγείται την κατάργηση του «αμελλητί», δηλαδή της υποχρέωσης του εισαγγελέα να διαβιβάζει άμεσα στη Βουλή κάθε στοιχείο για υπουργό, χωρίς να μπορεί να ερευνήσει ο ίδιος. Προτείνει η προκαταρκτική εξέταση να γίνεται από εισαγγελέα Εφετών και η πρόταση άσκησης δίωξης από εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ή από μεικτό δικαστικό-πολιτικό όργανο.
Η τελική απόφαση για την άσκηση δίωξης παραμένει στη Βουλή, με απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών και ονομαστική ψηφοφορία. Ο Θοδωρής Ρουσόπουλος εστιάζει ακριβώς σε αυτή την ονομαστική ψηφοφορία, αναδεικνύοντας τον ρόλο της προσωπικής στάσης του βουλευτή απέναντι σε τεκμηριωμένη εισαγγελική πρόταση.
Πώς επηρεάζει η αναθεώρηση το πολιτικό και δικαστικό πλαίσιο;
Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας υπενθυμίζει τη δική του διαδρομή σε εξεταστικές, προανακριτική επιτροπή και μυστική ψηφοφορία το 2010 για την υπόθεση Βατοπεδίου, που κατέληξε σε αθώωση όλων. Μέσα από αυτό το παράδειγμα υποστηρίζει ότι η μυστική ψηφοφορία επέτρεψε σε βουλευτές, ακόμη και της τότε πλειοψηφίας του ΠΑΣΟΚ, να διαφοροποιηθούν από την κομματική γραμμή.
Ο Ρουσόπουλος σημειώνει ότι κόμματα της αντιπολίτευσης, όπως το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός, είχαν εκφράσει επιφυλάξεις για την παραπομπή του. Αναδεικνύει έτσι την ένταση ανάμεσα στην κομματική πειθαρχία και την «ελευθερία της βούλησης» του βουλευτή, ειδικά όταν η Βουλή καλείται να κρίνει αν θα ακολουθήσει μια δικαστική εισήγηση παραπομπής.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Για τον πολίτη, η προτεινόμενη αλλαγή σημαίνει ότι η πρώτη αξιολόγηση πιθανών ποινικών ευθυνών υπουργών μεταφέρεται πιο καθαρά στη δικαστική εξουσία, πριν εμπλακεί η Βουλή. Αυτό μπορεί να περιορίσει τη χρήση εξεταστικών και προανακριτικών ως εργαλείων πολιτικής πίεσης, αλλά διατηρεί τον τελικό λόγο στο Κοινοβούλιο.
Ταυτόχρονα, η απαίτηση για απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των βουλευτών και ονομαστική ψηφοφορία αυξάνει το θεσμικό βάρος κάθε απόφασης παραπομπής. Ο πολίτης θα μπορεί να γνωρίζει επώνυμα ποιος βουλευτής στηρίζει ή απορρίπτει τη δίωξη, με την προϋπόθεση ότι η Βουλή δεν θα λειτουργεί ως φραγμός απέναντι σε τεκμηριωμένες δικαστικές εισηγήσεις.
Σχόλιο 
: Η συζήτηση για το άρθρο 86 αποκαλύπτει ότι το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι μόνο αν θα τιμωρούνται οι υπουργοί, αλλά ποιος θα έχει τον τελευταίο λόγο: η Δικαιοσύνη ή η κομματικά οργανωμένη πλειοψηφία της Βουλής. Η ισορροπία που προτείνεται δείχνει μια Βουλή που δεν θέλει να αποσυρθεί από τον έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά ούτε και να μετατραπεί σε μόνιμη σκηνή ποινικοποιημένης πολιτικής σύγκρουσης.
#ΘοδωρήςΡουσόπουλος #ΝέαΔημοκρατία #Βουλή #Σύνταγμα #άρθρο86
