Η βιομηχανία πλαστικών προειδοποιεί ότι το υψηλό ενεργειακό κόστος, η κανονιστική πίεση και ο αθέμιτος ανταγωνισμός από εισαγωγές διαβρώνουν γρήγορα την ευρωπαϊκή παραγωγική βάση. Ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος ζητεί νέα βιομηχανική και ενεργειακή πολιτική πριν παγιωθεί η αποβιομηχάνιση.
Η βιομηχανία πλαστικών βρίσκεται στο επίκεντρο μιας σύνθετης κρίσης κόστους ενέργειας, κανονιστικών υποχρεώσεων και αθέμιτου ανταγωνισμού που πιέζει την ευρωπαϊκή παραγωγή και τις ελληνικές μονάδες. Τα στοιχεία για τη μείωση της παραγωγής στην Ευρώπη και η ανησυχία για «απανθρακοποίηση μέσω αποβιομηχάνισης» δείχνουν ότι η ανθεκτικότητα του κλάδου έχει φτάσει στα όριά της.
Πώς το ενεργειακό κόστος πιέζει τη βιομηχανία πλαστικών;
Για έναν κλάδο όπου παραγωγή και ανακύκλωση είναι ιδιαίτερα ενεργοβόρες, το ενεργειακό κόστος αναδεικνύεται σε βασικό παράγοντα απώλειας ανταγωνιστικότητας. Ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος ζητεί ένταξη των ΚΑΔ 22 και 38 στα μέτρα αντιστάθμισης έμμεσων εκπομπών και σταθερότερο ενεργειακό πλαίσιο, συνδέοντας ευθέως την ενεργειακή πολιτική με τη διατήρηση της παραγωγικής βάσης στην Ευρώπη.
Η διαδοχική ακολουθία κρίσεων – από την πανδημία και την ενεργειακή κρίση έως τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή – έχει μετατρέψει τη μεταβλητότητα σε μόνιμο χαρακτηριστικό λειτουργίας. Οι επιχειρήσεις καταγράφουν αυξημένο ενεργειακό κόστος, έντονες διακυμάνσεις στις πρώτες ύλες και περιορισμό επενδύσεων, με τον ΣΒΠΕ να τονίζει ότι η ευελιξία δεν μπορεί να υποκαθιστά μια συνεκτική βιομηχανική πολιτική.
Πόσο απειλείται η ευρωπαϊκή βιομηχανία από κανονισμούς και εισαγωγές;
Η ηγεσία της βιομηχανίας πλαστικών επισημαίνει ότι η Ευρώπη χάνει ανταγωνιστικότητα με ανησυχητικό ρυθμό, καθώς το υψηλό ενεργειακό κόστος συνδυάζεται με διαδοχική εφαρμογή νέων κανονισμών, από τον PPWR έως τις απαιτήσεις για μικροπλαστικά και ιχνηλασιμότητα. Το κόστος συμμόρφωσης αυξάνεται, ενώ η αγορά, σύμφωνα με τον κλάδο, δεν είναι έτοιμη να το απορροφήσει όταν δεν ισχύουν αντίστοιχες υποχρεώσεις για όλους τους παίκτες.
Ταυτόχρονα, ο ΣΒΠΕ αναδεικνύει τον κίνδυνο αθέμιτου ανταγωνισμού από εισαγόμενα προϊόντα που δεν ελέγχονται με τα ίδια κριτήρια, ειδικά ως προς το δηλούμενο ποσοστό δευτερογενούς πρώτης ύλης. Η ανεπάρκεια ελέγχων τροφοδοτεί, σύμφωνα με τον κλάδο, τον κίνδυνο «greenwashing» από τρίτες χώρες και δημιουργεί στρέβλωση εις βάρος των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων που επενδύουν σε τεχνολογίες και συμμόρφωση με το αυστηρό πλαίσιο της Ε.Ε.
Τι σημαίνει για τον καταναλωτή
Οι πιέσεις στη βιομηχανία πλαστικών μεταφράζονται σε αυξημένο κόστος για προϊόντα συσκευασίας, καταναλωτικά αγαθά και πλήθος εφαρμογών όπου τα πλαστικά παραμένουν κυρίαρχο υλικό, επηρεάζοντας τελικά τις τελικές τιμές στο ράφι. Εάν η ευρωπαϊκή παραγωγή συνεχίσει να υποχωρεί και αυξηθεί περαιτέρω η εξάρτηση από εισαγωγές, ο κίνδυνος για μεγαλύτερη μεταβλητότητα τιμών και διαταραχές εφοδιασμού ενισχύεται.
Παράλληλα, η επιβράδυνση της ανάπτυξης κυκλικών πλαστικών και οι στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό μπορεί να καθυστερήσουν επενδύσεις σε ανακύκλωση, με έμμεση επίδραση και στο περιβαλλοντικό αποτύπωμα των προϊόντων που καταναλώνουν τα νοικοκυριά. Για τον πολίτη, η ισορροπία ανάμεσα σε πράσινη μετάβαση και διατήρηση βιομηχανικής βάσης θα κρίνει αν η μετάβαση θα γίνει με ελεγχόμενο κόστος ή με διαδοχικά κύματα ανατιμήσεων.
Σχόλιο 
: Η εικόνα που μεταφέρει η βιομηχανία πλαστικών λειτουργεί ως προειδοποίηση για το σύνολο της μεταποίησης: χωρίς ανταγωνιστική ενέργεια, σταθερό κανονιστικό πλαίσιο και ισότιμους όρους στις εισαγωγές, η Ευρώπη κινδυνεύει να εξάγει παραγωγή και θέσεις εργασίας αντί για τεχνογνωσία. Για επενδυτές και επιχειρήσεις, το μήνυμα είναι ότι οι αποφάσεις ενεργειακής και βιομηχανικής πολιτικής τα επόμενα χρόνια θα καθορίσουν όχι μόνο τη βιωσιμότητα των μονάδων, αλλά και το επίπεδο τιμών και ασφάλειας εφοδιασμού για την ευρωπαϊκή αγορά.
Διαβάστε επίσης:
ΣΒΠΕ προειδοποιεί: Ισότιμος ανταγωνισμός κλειδί για τα ευρωπαϊκά πλαστικά
#ΣΒΠΕ #Ευρώπη #βιομηχανίαπλαστικών #ενεργειακόκόστος #ανακύκλωση
