Το θαλάσσιο εμπάργκο που ανακοίνωσαν οι αντάρτες Χούθι κατά της Σαουδικής Αραβίας κλιμακώνει εκ νέου τη σύγκρουση γύρω από την Υεμένη. Το Ριάντ απορρίπτει τις κατηγορίες περί αποκλεισμού και επαναφέρει στο προσκήνιο τον ρόλο του ΟΗΕ στη διαδικασία ειρήνευσης.
Το θαλάσσιο εμπάργκο που εξήγγειλαν οι αντάρτες Χούθι κατά της Σαουδικής Αραβίας ανοίγει νέο μέτωπο αντιπαράθεσης στον πόλεμο της Υεμένης, με το Ριάντ να καταγγέλλει ως «αβάσιμες» τις κατηγορίες περί πολιορκίας του υεμενίτικου λαού. Το σαουδαραβικό υπουργείο Εξωτερικών εμφανίζεται να επανατοποθετείται ως εγγυητής της ειρηνευτικής διαδικασίας υπό τον ΟΗΕ, μεταφέροντας το βάρος της ευθύνης στους Χούθι.
Πώς διαμορφώνεται η αντιπαράθεση γύρω από το θαλάσσιο εμπάργκο;
Η ανακοίνωση των Χούθι για θαλάσσιο εμπάργκο σε βάρος της Σαουδικής Αραβίας παρουσιάζεται ως αντίποινα για τον, όπως υποστηρίζουν, αποκλεισμό της Υεμένης και την πρόσφατη επίθεση στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Σαναά. Με αυτόν τον τρόπο, η Τεχεράνη μέσω των συμμάχων της στην Υεμένη μεταφέρει τη σύγκρουση από την ξηρά στη θάλασσα, με προφανείς επιπτώσεις για τις θαλάσσιες οδούς της περιοχής.
Το Ριάντ, απαντώντας, υπογραμμίζει ότι στόχος του είναι «η εγκαθίδρυση της ειρήνης στην Υεμένη και ο τερματισμός της suffering του αδελφού υεμενίτικου λαού», επιχειρώντας να εμφανιστεί ως υπεύθυνος συνομιλητής της διεθνούς κοινότητας. Η σαουδαραβική πλευρά υπενθυμίζει ότι έχει στηρίξει τις προσπάθειες του ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένου του οδικού χάρτη που αποδέχθηκε η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Υεμένης.
Ποιο είναι το θεσμικό και περιφερειακό διακύβευμα;
Στον πυρήνα της αντιπαράθεσης βρίσκεται η κατηγορία του Ριάντ ότι οι Χούθι «απέφυγαν να αποδεχθούν» τον οδικό χάρτη του ΟΗΕ και «εμπλέκονται σε περιφερειακή σύγκρουση για την προώθηση σκοτεινής ατζέντας». Η διατύπωση αυτή δεν στοχεύει μόνο στο εσωτερικό της Υεμένης, αλλά κυρίως στο να εντάξει τη δράση των Χούθι στον ευρύτερο άξονα ιρανικής επιρροής, ζητώντας ουσιαστικά μεγαλύτερη διεθνή πίεση.
Θεσμικά, η Σαουδική Αραβία επικαλείται την ομπρέλα του ΟΗΕ για να νομιμοποιήσει τις επιλογές της, παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος. Από την άλλη πλευρά, η κίνηση των Χούθι να ανακοινώσουν εμπάργκο σε θαλάσσια πρόσβαση συνιστά μονομερή ενέργεια που, εφόσον εφαρμοστεί, δημιουργεί προηγούμενο για ένοπλες μη κρατικές ομάδες να παρεμβαίνουν στις διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Η Ελλάδα, ως ναυτιλιακή δύναμη με έντονη παρουσία σε θαλάσσιες μεταφορές μέσω Ερυθράς Θάλασσας και Αραβικής Θάλασσας, δεν μπορεί να αγνοήσει την προοπτική επέκτασης των επιθέσεων ή των απειλών κατά πλοίων στην περιοχή. Κάθε κλιμάκωση με επίκεντρο ένα θαλάσσιο εμπάργκο αυξάνει τον κίνδυνο για τα ελληνόκτητα πλοία, ακόμη και όταν δεν αποτελούν άμεσο στόχο, μέσω αυξημένων ασφαλιστικών κόστους και επιχειρησιακών περιορισμών.
Σχόλιο 
: Η Αθήνα οφείλει να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και να αξιοποιεί τα πολυμερή φόρα, συμπεριλαμβανομένου του ΟΗΕ, για να στηρίζει πρωτοβουλίες που διασφαλίζουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, χωρίς να εμπλέκεται στις εσωτερικές ισορροπίες του πολέμου στην Υεμένη. Η θεσμική της τοποθέτηση πρέπει να παραμείνει σταθερά προσανατολισμένη στο διεθνές δίκαιο και στην προστασία των θαλάσσιων οδών που είναι ζωτικές για τον ελληνικό εμπορικό στόλο.
Διαβάστε επίσης:
Ναυτικός αποκλεισμός Χούθι απειλεί πετρέλαιο και παγκόσμιο εμπόριο
#ΣαουδικήΑραβία #Υεμένη #Χούθι #ΟΗΕ #Θαλάσσιοεμπάργκο
