Οι μπαταρίες αποθήκευσης αναδεικνύονται σε κεντρικό εργαλείο για να μη χαθεί η μεσημεριανή πράσινη ενέργεια που σήμερα περικόπτεται. Ο Σύλλογος ΕΠΑΦΗ παρεμβαίνει στο νέο νομοσχέδιο, ζητώντας αλλαγές σε προθεσμίες, προτεραιότητες και κυρώσεις ώστε η αποθήκευση να μπει άμεσα στο σύστημα.
Οι μπαταρίες αποθήκευσης αναδεικνύονται σε κρίσιμο κρίκο της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς κάθε μεσημέρι χάνονται ποσότητες που έχουν ήδη παραχθεί από ΑΠΕ. Το νέο νομοσχέδιο για την αποθήκευση κάνει βήματα, αλλά ο Σύλλογος ΕΠΑΦΗ προειδοποιεί ότι ο τρόπος εφαρμογής του μπορεί να καθυστερήσει τις λύσεις που μπορούν να υλοποιηθούν άμεσα.
Γιατί ο Σύλλογος ΕΠΑΦΗ αμφισβητεί την προτεραιότητα στην αντλησιοταμίευση έναντι των μπαταριών αποθήκευσης;
Ο Σύλλογος επισημαίνει ότι το νομοσχέδιο βάζει μπροστά την αντλησιοταμίευση, δηλαδή έργα με μακρύ χρόνο υλοποίησης, ενώ το πρόβλημα του συστήματος είναι σημερινό και απαιτεί βραχυπρόθεσμα εργαλεία. Οι μπαταρίες μπορούν να εγκατασταθούν σε υφιστάμενα σημεία σύνδεσης μέσα στους επόμενους μήνες και να «πιάσουν» την ενέργεια που σήμερα περικόπτεται, επιστρέφοντάς την στο σύστημα τις βραδινές ώρες αιχμής.
Η απόλυτη προτεραιότητα 2.000 MW για αντλησιοταμίευση, σύμφωνα με τον Σύλλογο, δεσμεύει από τώρα ηλεκτρικό χώρο για έργα που θα αποδώσουν στην επόμενη δεκαετία. Επιπλέον, η πρόβλεψη ότι σε περίπτωση απόσυρσης η εγγυητική καταπίπτει μόλις κατά 20% εκτιμάται ότι μετατρέπει τη δέσμευση του δημόσιου ηλεκτρικού χώρου σε φθηνό δικαίωμα προαίρεσης, χωρίς ισχυρό κίνητρο έγκαιρης υλοποίησης.
Πώς οι προθεσμίες, τα όρια ισχύος και οι κυρώσεις επηρεάζουν την αγορά αποθήκευσης;
Κρίσιμη ένσταση αφορά την προθεσμία για αιτήματα μπαταριών σε κοινό σημείο σύνδεσης με υφιστάμενα φωτοβολταϊκά, που λήγει την 1η Αυγούστου 2026, μόλις δέκα ημέρες μετά την κατάθεση του νομοσχεδίου. Ο Σύλλογος υποστηρίζει ότι δεν είναι δυνατόν να αποκλείονται παραγωγοί χωρίς ουσιαστικό περιθώριο προετοιμασίας φακέλων και ζητά μετάθεση τουλάχιστον έως την 1η Νοεμβρίου 2026, καθώς και διόρθωση νομοτεχνικών ασάφειων για το ποιες κατηγορίες αιτημάτων καλύπτονται.
Παράλληλα, τα όρια των 1.000 MW ανά κατηγορία σταθμών αποθήκευσης κρίνονται χαμηλά για μια αγορά που «διψάει» για αποθήκευση, τόσο από πλευράς παραγωγών ΑΠΕ όσο και καταναλωτών. Ο Σύλλογος τονίζει ότι το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι μόνο τα πλαφόν, αλλά η μη τήρηση των προθεσμιών από τους Διαχειριστές, παρότι ο νόμος ήδη προβλέπει έκδοση οριστικής προσφοράς σύνδεσης εντός δύο μηνών από πλήρη φάκελο.
Τι σημαίνει για τον καταναλωτή
Για τον τελικό καταναλωτή, η καθυστέρηση στην ένταξη μπαταριών στο σύστημα σημαίνει ότι συνεχίζεται η απώλεια φθηνής πράσινης ενέργειας τις μεσημεριανές ώρες, με συνέπεια μεγαλύτερη εξάρτηση από ακριβότερες μονάδες στις βραδινές αιχμές. Αυτό μεταφράζεται σε υψηλότερο κόστος χονδρικής, που αργά ή γρήγορα περνά στους λογαριασμούς ρεύματος, αλλά και σε μεγαλύτερη μεταβλητότητα τιμών.
Θετική εξέλιξη για επιχειρήσεις και νοικοκυριά είναι η ρητή δυνατότητα εγκατάστασης μεμονωμένων σταθμών αποθήκευσης για αυτοκατανάλωση χωρίς έγχυση, ακόμη και σε κορεσμένα δίκτυα και χωρίς Βεβαίωση Παραγωγού. Ωστόσο, χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα υπουργικής απόφασης, ο κίνδυνος είναι η ρύθμιση να μείνει θεωρητική, καθυστερώντας επενδύσεις σε ιδιωτικές μπαταρίες που θα μπορούσαν να μειώσουν λογαριασμούς και να ενισχύσουν την ασφάλεια εφοδιασμού.
Σχόλιο 
: Η παρέμβαση του Συλλόγου ΕΠΑΦΗ φωτίζει ότι η αποθήκευση δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια, αλλά παράγοντας που θα κρίνει το επίπεδο τιμών ρεύματος τα επόμενα χρόνια. Αν οι μπαταρίες που μπορούν να εγκατασταθούν γρήγορα μείνουν πίσω από χρονοβόρα έργα αντλησιοταμίευσης και αν οι Διαχειριστές δεν έχουν σαφείς κυρώσεις για καθυστερήσεις, η αγορά κινδυνεύει να χάσει μια κρίσιμη ευκαιρία να συγκρατήσει το κόστος ενέργειας και να αξιοποιήσει πλήρως τις επενδύσεις σε ΑΠΕ.
#ΣύλλογοςΕΠΑΦΗ #μπαταρίες #αντλησιοταμίευση #ΑΔΜΗΕ #ΑΠΕ
